Montevideo

Luisteraars,

zoals wij wonen in onze schitterende dorpjes aan die mooie IJssel is er weinig aanleiding om ergens anders heen te trekken. Maar soms wordt het verlangen naar verre einders ons te machtig. Dan zoeken wij de grote stad op. De brug over naar die andere IJsselgemeente en nog verder weg naar de far west, de grote stad.

Zo kregen wij een uitnodiging om deze week maandag eens een kijkje te komen nemen op de Wilhelminapier, naar het hoogste woongebouw van Nederland. We belanden tussen het Nieuwe Luxor en het oude Hotel New York. We kijken onze ogen uit. Net als we arriveren vertrekt een Noors cruise-schip. Rotterdam op z'n best. Dan ervaar je het enorme verschil tussen dorp en stad. We kijken om ons heen. Op 150 meter hoogte draait met de wind mee de trotse M van Montevideo. Daar gaan we op af. Wonen in deze gigantische woontoren moet een sensatie zijn. Drie-en-veertig verdiepingen hoog. Op de hoogste verdiepingen reikt het uitzicht tot Antwerpen, de zee en ver Utrecht in. Beetje helder weer is dan wel gewenst.

De bewoners wordt het gemakkelijk gemaakt. Boodschappen bestel je 's ochtends en 's middags staan ze voor je gereed in de afleverkast die voor ieder appartement beschikbaar is. Met zulk uitzicht blijf je lekker binnen genieten.

Als doorgewinterde Krimpenaren gaan we natuurlijk geen reclame maken om onze lieflijke dorpjes voor de grote stad te verruilen. Mocht u toch daarheen willen dan moet u wel snel beslissen. Veel appartementen zijn er al niet meer beschikbaar. Gelukkig nog wel het penthouse op de 41^e,42^e en 43^e verdieping. Dat is het aller-, allermooiste. Die goede oude Euromast ligt met zijn 100 meter bescheiden onder je terwijl je baantjes trekt in je privé-zwembad. Voor zo'n zolderwoning moet de portemonnee wel stevig worden opengetrokken. Benieuwd naar de prijs? Reken maar op iets meer dan twee miljoen euro's. Misschien valt er nog iets af te dingen. Dat kan wel nodig zijn, want het appartement wordt kaal afgeleverd U moet zelf nog binnenmuren aanbrengen, plafonds en de inrichting van badkamer en keuken. En ook dat kost weer iets.

U begrijpt het: we waren diep onder de indruk van wat we daar zagen in die grote stad. Maar hoe voel je je daar? Voel je je veilig in een gebouw op die grote hoogte? Ach, ja. Zoals gezegd, het was maandag. Pas toen we buiten stonden bedachten we dat het niet zomaar een maandag was, maar maandag nine/eleven.

16 september 2006