Stemadvies

De column van Leo de Oude

18 november 2006 Leo de Oude

Stemadvies

Luisteraars,

volgende week woensdag is het eindelijk zo ver. U mag gaan stemmen voor de leden van de Tweede Kamer der Staten-Generaal. We hebben een rumoerige aanloop gehad waarbij kandidaten zich opstelden als schapen in wolfkleren. Harde woorden moesten een weke inhoud verbergen. Maar deze ongebruikelijke campagne heeft menig kiezer in verwarring gebracht. De kieswijzers op internet hielpen ons van de wal in de sloot. Onze overtuigingen kwamen in flipperkasten terecht.

Wat is er aan de hand? Is links nog links en wat is het verschil tussen rechts en ultra-rechts? Of zitten we allemaal in het midden? Moet deze opgeblazen campagne dat verbergen?

Hoeveel verwarring er ook mag zijn, woensdag gaat het echt gebeuren. Ik kan mij best voorstellen dat u behoefte heeft aan een gedegen stemadvies. U verwacht dat van uw columnist.

Ik zou u graag willen helpen, maar dat is een hachelijke zaak. Een stemadvies wordt al gauw gezien als sluikreclame. Het Commissariaat voor de Media houdt ook de lokale omroepen goed in de gaten. Geen adviezen van: stem Jantje of Marietje, die zitten in de goede partij. Achteraf blijkt dat Jantje de buurman is van de spreker en Marietje zijn vriendin.

Het is dus niet zonder risico u een stemadvies te geven, hoe graag ik dat zou doen. Ik neem de zaak serieus en wil me goed voorbereiden. Daarom ben ik maar eens wat van die verkiezingsbijeenkomsten langs gegaan.

Het eerste avondje dat ik bezocht beviel me aanvankelijk wel goed. Er waren opvallend veel jongeren aanwezig. Men sprak er keurig, zonder harde woorden, met vleiende stemmen. Het was allemaal erg lief. Ongebruikelijk op het ogenblik. Ik werd pas ongerust toen ik bij het vertrek een snoepje kreeg en een ballonnetje. Verrek! Ik dacht toch dat die pedofielenpartij zich van de verkiezingen had teruggetrokken!

De volgende avond trof ik een hele goede spreker. Hij sprak over de afschaffing van de aftrekbaarheid van hypotheekrente. Een gloedvol betoog. Hoe zo'n man dat doet! Hij spreekt er bijna een uur over en concludeert dan dat afschaffing onbespreekbaar is. Verrek, lezen ze Wittgenstein dan niet meer! 'Waar je niet over kunt praten, daarover moet je zwijgen.'

Tenslotte verzeilde ik in een etablissement waar de bezoekers werden opgewacht door de kandidaat-Kamerleden achter een enorme kraam. Zo'n eentje als je op de markt ziet, maar dan immens groot. Aan de staanders hingen grote plakkaten met reclame. Niet alleen voor de partij waar het om ging. Op de reclameborden werden ook prachtige huiden te koop aangeboden. De kandidaat-Kamerleden prezen ook luidkeels deze huiden aan. Ik zag niks van huiden. Wat voor huiden? Berenhuiden! Die waren er nog niet, maar na woensdag, als de beren geschoten waren, zouden de huiden beschikbaar komen. Bezoekers konden ze nu al kopen. Wel graag direct afrekenen. Verrek, ja zo kan ik het ook.

Nu ik me zo goed heb ingewerkt is het weggegooide moeite als ik u geen stemadvies zou kunnen geven. Beduchtheid voor het Commissariaat voor de Media leidt tot zelfcensuur. Dat is het ergste wat je jezelf kan aandoen. Dus toch maar vooruit met mijn stemadvies.

…..

Hoewel, het is niet alleen het Commissariaat voor de Media, dat me angst inboezemt. Er is ook nog de organisatie van hier de Lokale Omroep. In de hogere regionen van deze organisatie is men nauw betrokken bij een bepaalde politieke partij. Stel nou dat ik die niet met veel overtuiging aanbeveel. Mijn advies zou een heel andere kant opgaan. Dan zou mijn prille carrière als columnist wel eens snel afgelopen kunnen zijn.

Maar zwijgen wil ik niet. Daarvoor is het advies dat ik u wil geven te belangrijk. Ik zeg het maar gelijk en zal het daarna toelichten.

Mijn stemadvies voor aanstaande woensdag is: ga stemmen!

Maak gebruik van het unieke recht dat u in een democratie hebt. Laat u niet in de war brengen door het gesteggel van nog niet helemaal volgroeide politici. Verval niet in het cynisme van: het maak toch allemaal geen verschil. Wees u bewust van de weelde die het is om in een open democratische samenleving te wonen. Accepteer dat er mensen zijn die over sommige dingen anders denken dan u. Toon de vitaliteit van onze staatsinrichting, door goede en kwade dagen.

En vooral: ga stemmen om de dames en heren in Den Haag duidelijk te maken dat al hun gesteggel en clownerieën te maken hebben met miljoenen burgers die de samenleving serieus willen nemen. Die dankbaar zijn voor de vrijheid binnen wetten die kenmerk is van onze democratie. Burgers, die ondanks alles door hun opkomst bij verkiezingen niet de achterban vormen maar een voorbeeld zijn.

Dus mijn advies voor woensdag: ga stemmen. Op welke partij? Ach, dat weet u toch zelf wel.

18 november 2006