TV digitaal

Luisteraars,

soms gebeurt er iets dat je echt helemaal niet verwacht, terwijl je het wel had kunnen voorzien. Zo viel er bij ons een grote enveloppe op de deurmat van de Stichting Kabeltelevisie Krimpen aan den IJssel. Voor het eerst weer eens na dertig jaar een brief van deze stichting. Dat hadden we echt niet verwacht. Maar we hadden het best kunnen begrijpen. Waren van de zomer niet nijvere gravers bezig geweest met het inbedden van een nieuwe kabel. Een kabel, die doorgewurmd werd tot in onze huiskamer. Een kabel, waar we niet om gevraagd hadden, evenmin als om de zandsporen rond ons domein. Maar hij was er en we dachten: ach, iets nieuws, dat kan nooit kwaad. Die ouwe kabel zal wel aan het roesten zijn geweest of zo. En hier bij de LOK vinden we die kabeltjes erg belangrijk. Want als ze erg verroest zijn, hoort u ons niet goed. Dat zouden wij allemaal betreuren.

Verder - dachten wij niet. Dom, dom, dom. Want daar was dan die enveloppe. Korte inhoud: we gaan digitaal! Dat was de verrassing. Digitaal met t.v. en met radio. Dat was weer eens het zoet na het zuur. Iets waar het vergangen jaar zo in uitblonk. De Stichting kabel-tv was dan ook opgetogen over wat ze te bieden had. Na dertig jaar in een persoonlijke brief. Ja, kunst, de rekeningen laten ze door Eneco incasseren. Maar dat terzijde.

We hebben die vorige brief er even bij gehaald. Een oblong boekje dat begint met een voorwoord van burgemeester Bulder. Herinnert u hem nog? Over hem moeten we het nog maar eens afzonderlijk hebben. Hij was zo blij met de Centrale-Antenne-Inrichting die ons een storingvrije toekomst verzekerde. Het was de tijd dat kort ervoor het dorpsbeeld nog beheerst werd door losse antennes – in de volksmond kredietharken genoemd, omdat iedereen zijn tv met een lening kocht. Maar met de Centrale-Antenne-Inrichting stopte het sneeuwen op de buis en zagen we geen schaduwbeelden meer. We waren volmaakt tevreden. Mooier kon toch niet?

Dom, dom, dom. Het wordt nog mooier. Haarscherp beeld, prachtige kleuren en een fantastisch geluid, zegt de stichting. De grootste verrassing: u hoeft er niets voor te betalen – afgezien van een kastje en een kaartje. "Gratis", "kado", roept de stichting. Gratis, tenzij… Tenzij u iets meer wilt. Dan wordt u voor nog geen tientje per maand Indonesisch entertainment aangeboden. Wat dat dan ook moge zijn. En voor nog geen zes euro krijgt u een extra dosis cultuur aangeboden. Tekenfilms voor kinderen, Nederlandse artiesten en klassieke films. Klassieke films, heerlijk. Verder wetenschap, techniek en christelijke life-style op de buis. Wat dat dan ook moge zijn. Dan moet u verder even opletten want er zitten ook wat zenders bij met van die arme meisjes die geen geld hebben voor voldoende kleertjes. Ach, we worden in kranten dagelijks geconfronteerd met armoede in beeld, dus dit kan er nog wel bij. Wel even een snedig antwoord prepareren voor het geval uw schoonmoeder doorvraagt: waar zit jij nou naar te kijken?

Zei Remco Campert al niet: het leven is verrukkeluk? De tv is het bewijs Het wordt te mooi. Zo mooi, dat als we er verder over blijven praten dit meer een reclameboodschap lijkt. Enige relativering is wel op haar plaats. U kijkt uiteindelijk niet naar de tv, maar naar programma's. En die, die worden geen steek beter. De zeurkous in beeld is nog steeds een even grote zeurkous. Feijenoord krijgt in Nancy nog steeds drie goals om de oren. Reclame wordt geen seconde korter. Onderbreekt nog steeds het programma, wanneer dat eindelijk een beetje op gang komt. Zappen helpt niet want de commerciële collega's zenden hun treiter-onderbrekingen op hetzelfde ogenblik uit. De digitale zender presenteert zomers net zoveel herhalingen als de analoge.

U kunt nu het digitale tijdperk instappen. Haarscherp beeld van programma's die geen haar beter worden.

9 december 2006