Jaaroverzicht

Luisteraars,

televisie, radio en kranten brengen op het ogenblik allemaal jaaroverzichten. U hoorde hier bij de L.O.K. mevrouw Roeloffs al. Ze komt nog terug met de rest van het jaar. Ja, een terugblik op 2006 is zeker de moeite waard, want het was me het jaartje wel. Uw columnist wil niet achterblijven.U verdient ook van ons een jaaroverzicht.

2006 - Een bijzonder jaar. Dat bleek al bij het begin. Dat viel dit jaar op 1 januari, precies om 12 uur 's nachts. We hadden nergens erg in. We lagen al een paar uur op bed. We sliepen. Maar ineens schrokken we wakker. Een waanzinnige herrie. Er werd geschoten. Wij ons bed uit. Lichtflitsen door de lucht. Verderop in de straat was er brand.

In zo'n situatie weten we wat ons te doen staat. Wij belden 1-1-2. Nou, de agent die we aan de lijn kregen reageerde toch sacherijnig toen we ons verhaal deden. Meld misdaad direct heet dat dan. Let op hoe de dader er uit ziet. Man/vrouw, lang/kort, gekleurd. Nou, dat was voor ons niet moeilijk. Signalementen konden we zo geven. Het waren allemaal mensen uit de buurt. Maar heus niet dat de politie daar iets mee deed. Toen ze er eindelijk waren gingen ze mee staan hossen. En dan die domme kreten. Allemaal riepen ze 'Gelukkig Nieuwjaar.' Wat ze daar nou mee bedoelden? Hetzelfde hadden ze een jaar geleden ook al gezegd.

Dat was nog maar het begin. We hielden ons hart vast voor de rest van het jaar. Want we hadden natuurlijk ook zorgen over het nieuwe zorgstelsel. Zou dat allemaal wel goed komen?

Dat viel weer erg mee. Ondertussen schreven we april. Tante Jozien moest naar de dokter. Ze kreeg neusdruppels.

Zo lang als ik Tante Jozien ken, heeft ze altijd een druppel aan haar neus hangen. Maar nu ze een dagje ouder is wordt dat minder en drogen die druppels een beetje op. En ze is er zo gehecht aan. Dus ging ze naar de dokter en die gaf haar neusdruppels. Gratis! De dokter heeft zelf ook altijd een druppel aan zijn neus hangen. Hij heeft er genoeg en zo kon hij Tante helpen. Voor niets. Een beter bewijs dat het wel snor zit met dat nieuwe zorgstelsel is toch niet mogelijk.

Dat 2006 een bijzonder jaar zou worden hadden we natuurlijk wel kunnen voorzien. Want 2006, twee nul nul zes, is wel deelbaar door éénduizenddrie, één nul nul drie, maar niet eenvoudig door 3. Iedereen, die een beetje kabbalistisch is onderlegd, begrijpt dan dat dit wel een bijzonder jaar moest worden. Maar ach, rekenen kunnen ze niet meer. Een dicteetje maken zonder fouten kunnen ze niet. En ze hoeven maar vijftig jaartallen te kennen.

Wat was het volgende vermeldenswaardige? De paspoortkwestie, zo half in het jaar. Ja, dat paspoort, van Balkenende. Het leek er even op dat hij goed fout zat. Maar het viel bij nader inzien mee.

Laat ik het hele verhaal even vertellen, want anders krijgen we toch weer misverstanden.

De Balkenendetjes hadden thuis in Capelle een bridgedrive georganiseerd voor het hele kabinet. Dat was allemaal prima verlopen. Toen ze naar huis gingen, wilden een paar ministers nog iets van Capelle zien. Ze waren daar nooit eerder geweest. Lucky people! Fietsten ze langs het gemeentehuis. Zagen ze een computer buiten staan. Die stond er alvast voor de vuilnisman de volgende dag. Die computer was overbodig, kon dus weg. Maar een van de ministers was nieuwsgierig geworden en nam het ding mee naar huis. Bleek dat er niets bijzonders op de computer stond. Allemaal namen. Gewoon het bevolkingsregister. Ze keek nog even naar op het adres waar ze net geweest was en wat ze toen zag…! Op het adres waar de minister-president woont stond als bewoner ingeschreven ene Balkenbrij!

Ja, inderdaad, dat klopt. Hij heet eigenlijk Balkenbrij. Met die naam werd hij op school zo gepest, dat hij er later een andere draai aan gegeven heeft. Op school pestten ze hem ook al met dat brilletje, waar een ander jongetje later in een film nog de draak mee stak. Best begrijpelijk dat hij van die naam af wilde.

Die minister wilde haar ontdekking best verzwijgen. Zo belangrijk was het allemaal niet. Maar het liep anders toen er ineens iets te doen was met het paspoort van iemand anders. Ook niet belangrijk. Maar toch. Bij alle discussies over dat andere paspoort stonden de ministers bij elkaar te praten en wat te zwaaien met hun eigen paspoort. En toen zag ze het ineens! Er stond doodleuk Balkenende op zijn paspoort. Op dat ogenblik werd het haar te machtig. Dat was nou echt niet recht door zee. Dat was draaikonterij.

'Zo heet je helemaal niet', brieste ze. 'Geef hier dat paspoort.' Ze wilde het afpakken, maar de minister-president hield het stevig vast. Zij vond het vals en ze wilde hem het land uitzetten. 'Nee', zei de minister-president, 'het paspoort is niet vals. Ik heb niets gedaan in strijd met de normen en waarden.' Rukken en trekken aan dat paspoort van allebei de kanten, maar de m.p. won uiteindelijk. Hij gaf ook wel een goede verklaring voor die naamsverwisseling.

Toen hij een nieuw paspoort nodig had, was hij naar het gemeentehuis gegaan. Daar zat een vriendelijke meneer achter het loket. 'Dag vriendelijke meneer achter het loket', zei Balkenende, 'ik moet een nieuw paspoort. U weet wel hoe ik heet, hè?' Nou, dat wist die vriendelijke meneer achter het loket best. Hij schreef in zijn mooiste handschrift: Bal-ken-en-de. Dus Balkenende viel niets te verwijten.

Bovendien zei hij ook nog sorry en zo liep alles goed af. Want net zo goed had het kabinet hierover kunnen vallen. En de ministers zaten nog onder de blauwe plekken van al die vorige valpartijen.

Toen kreeg defensie het nog even moeilijk. Er was weer een u.s.b.-stick kwijt. Door de een of andere militair weggeworpen, nadat hij aan het kettinkje getrokken had. Vliegensvlug is er toen een groep deskundigen naar Afghanistan gegaan. Daar hebben ze het verschil uitgelegd. Een handgranaat houd je vast, je trekt met het kettinkje de pin eruit en dan gooi je hem weg. Maar een u.s.b.-stick kan je gewoon in je zak steken. Die instructie was afdoende. In Afghanistan loopt nu alles prima.

We moeten ons beperken. Er gebeurde zoveel bijzonders in 2006. Nog even het rijbewijs. Het rijbewijs dat een van onze buren juist nog tussen Kesrt en Nieuwjaar heeft gehaald. Hij was met rijles begonnen in 1973 met de autoloze zondag. Dat leek hem wel veilig. Het heeft toch nog wel even geduurd maar nu het zover was gaf hij een groot buurtfeest met bubbeltjeswijn van allerhande merken. En wat was nu het mooie? Niemand proefde het verschil tussen de Champagne Moët & Chandon van 29,95 en de Sekt uit de soepermarkt van zes-en-een-halve euro.

Dus, luisteraars, het hoeft niet veel te kosten om er een knallend feest van te maken, morgenavond. Een goed uiteinde en een mooi begin!

30 december 2006