Vakantiebeurs

Luisteraars,

deze week ben ik naar de vakantiebeurs geweest. Dat is een geweldig spektakel. In een dagje wandelt u de hele wereld rond. Van het Groene Hart van Holland naar de in rotsen uitgehouwen stad Petra in Jordanië. Van de Great Barrier Reef naar de Maya-tempels van Guatemala. En overal exotisch hapjes en lekkere drankjes. Leer salsa-dansen of E.H.B.O. voor op reis en neem een gratis introductieles diepzee-duiken.

Ja, dat is voor u ook nog mogelijk. Want de vakantiebeurs is vandaag en morgen open. Wel even een waarschuwing. Als u allemaal besluit daar heen te gaan moet u nog langer wachten bij de afrit van de A12 om Utrecht binnen te komen. En als u zo verstandig bent om met de trein te gaan moet u evengoed een hele tijd in de rij staan bij de kassa's. En bij de garderobe. Dus als u niet van wachten houdt kunt u beter niet gaan.

Bent u eenmaal binnen dan wordt het erg leuk U kunt overal aan spelletjes meedoen en prachtige prijzen winnen. Mijn ervaring: niks gewonnen. Als u zekerheid wilt hebben met een mooie prijs thuis te komen, dan moet ik u aanraden maar niet te gaan.

Ja, en al die lekkere hapjes. Die vallen zo heerlijk omdat je door al dat slenteren een geweldige honger krijgt. Prima dus, de sushi's, de vuurtongetjes en de Deventer koek. Die gaan er in als…, juist, als koek. Maar u krijgt het niet in een maagvriendelijke volgorde aangeboden. Zoet, zuur en pittig dwarrelen in chaotische volgorde uw spijsverteringssysteem binnen. Maar ja, het is allemaal zo lekker, je kan niet weigeren. Dus als u een zwakke maag hebt, zou ik niet gaan.

In de stands van de diverse landen voel je je pas echt wereldreiziger. De vriendelijke mensen achter de balie spreken je in allerlei talen toe. Als echte polyglot red je je uitstekend met een mengelmoesje van alle talen die je denkt machtig te zijn. Het is allemaal zo gezellig met die leuke klederdrachten. Tiroler Dirndl, een Scheveningse visser in een zwart pak met kleppet, een sultan in gouden gewaad en al die kleurige sarongs uit de tropen. Een genoegen om naar te kijken. Bij elke stand hoort wel een bepaalde kleding. Er was ook een naturisten paviljoen. Ik vroeg me af wat daar de klederdracht zou zijn. Dat viel tegen. En het was er warm genoeg.

Ondertussen loop je wel te sjouwen met al het prachtige drukwerk dat je wordt aangereikt. Stapels kleurige folders helpen je te beslissen over dat ene land waar je met vakantie heen gaat. Niets daarvan. Je wilt eigenlijk overal wel heen. Moeilijk beslissen. Daarom: nog maar een paar foldertjes. Dus: sjouwen en steeds meer sjouwen.

De echte liefhebbers hebben zich daar op voorbereid. Die laten hun vingers niet afknellen door de welwillend aangereikte plastic tasjes. Die hebben een stewardessen-koffertje bij zich. U weet wel: zo'n weekend tas met wieltjes en een trekstang. Daar kan heel wat in. Dat is handig!

Nou ja, handig voor de eigenaar van zo'n rijdend koffertje. Niet voor andere bezoekers. Die zien in de drukte dat ding niet, lopen er tegen aan en duiken er dan overheen. Ja, dat overkwam mij nou weer. Bots, knal, duik. Daar lag ik. Vlak voor de stand van de duikschool. O, dacht ik, dit is dus die gratis introductieles.

Ach, het viel wel mee. Ik wou opstaan maar er waren gelijk een paar dokters bij. Van die dokters moest ik blijven liggen. Want ze waren bezig met een cursus E.H.B.O. en reanimatie. Een groep bezoekers om me heen die wel eens wat wilden leren. Ze waren toe aan onderzoek door middel van de pijnprikkel om te zien of er iets ernstigs met me was.

Dokter zei: u knijpt stevig, met de volle hand, in de spierbundel boven op de schouder van het slachtoffer: de duim aan de voorkant, boven het sleutelbeen, de vingers aan de rugkant. Als het slachtoffer niet reageert is hij bewusteloos.

Dat moest iedereen eens even bij mij proberen. Ik had natuurlijk al lang gereageerd. Er was echt niets aan de hand. Maar het ging om het leerproces van al die omstanders. Toch wel een waarschuwing: als u er niet houdt om slachtoffer te spelen kunt u beter niet gaan.

Want voor je het weet ben je een echt slachtoffer. Van zo'n hele dag rondsjokken wordt je dood- en doodmoe. En die vakantie om uit te rusten, die duurt nog wel even. Als u er niet van houdt uitgeput thuis te komen, kunt u beter thuisblijven.

Maar ik ben er geweest. En ik ga op vakantie. Naar Jordanië. Naar Petra.

13 januari 2007