Vergrijzing

Luisteraars,

om te beginnen een teleurstellend bericht. Anders dan wij verleden week meenden te mogen hopen heeft het kabinetsberaad niet in ons dorp plaats gevonden. Wij hadden u graag wat heet van de naald nieuwtjes verteld over deze meest geheimzinnige kabinetsformatie die we ooit hebben meegemaakt. Uiteraard zou mevrouw Roeloffs de hoofdrolspelers stevig aan de tand hebben gevoeld. 'Hoe is de stand van zaken op het ogenblik? Worden er vorderingen gemaakt? Vertelt u eens iets over de meningsverschillen.' Zij zou haar slachtoffers niet zo gemakkelijk hebben laten wegkomen, zoals dat in die andere plaatsen wel gebeurde. En ze heeft alle reden om zich kritisch op te stellen. Want het is weer zo'n mannen-onderonsje. Er komt geen vrouw aan te pas. Mevrouw Roeloffs zou daar ook hard over hebben doorgevraagd. Waarschijnlijk is dat de reden dat men vooralsnog niet in Krimpen is neergestreken. Maar vroeg of laat kan men natuurlijk niet om onze gemeente heen. Het is toch niet voor te stellen dat de ploeg wel naar Beetsterzwaag en Hilversum gaat, maar niet naar Krimpen aan den IJssel!

Verder koesteren we geen kwade gevoelens tegenover het kabinet-in-wording. Ondanks de gouden tijden waarin wij leven zijn er voldoende zorgen waar onze bestuurders mee worstelen. Het is dan ook niet meer dan redelijk dat iedereen die een bijdrage kan leveren aan de oplossing van de problemen die ons land in de greep houden, dat ook doet.

En wij doen het. Niet alle problemen tegelijk, maar we tackelen toch maar alvast een splijtzwam in onze samenleving. De vergrijzing. U weet waar het om gaat. De geboortegolf van de eerste jaren na de Tweede Wereldoorlog verlaat het arbeidsproces en verwacht dat de jongeren een tandje bijzetten om hun welvaart op peil te houden. Zo schep je een venijnige tegenstelling die de samenleving geen goed doet.

Vergrijzing is geen theoretisch probleem. Kijk om u heen. Waar je vroeger kale koppen verwachtte, zie je nu alleen maar grijs. De kale koppen die je ziet zijn van jonge mannen. Stoere kerels. Amerikaanse mariniers als voorbeeld. Scheren hun kop kaal. De geboortegolf heeft geprofiteerd van de prachtige mode van de jaren zeventig. Lange lokken toen en nu blijkt dat die het voortreffelijk uithouden. Maar wel grijs!

Wat doen we eraan?

Niet wachten tot Den Haag er iets aan doet. Gewoon zelf initiatief nemen. Niet de politieke lijn, maar het burgerinitiatief. Wij hebben enkele firma's aangeschreven, die het wel zagen zitten om mee te werken aan een fundamentele oplossing van het probleem der vergrijzing. Uiteindelijk hebben we voor het overleg vertegenwoordigers uitgenodigd van Andrelon, Schwarzkopf en Wella. Die waren direct dolenthousiast. We hadden een stimulerend en creatief gesprek. Onze ideeën spraken hen erg aan. Gelijk werd medewerking toegezegd. Niemand meer grijs. Dat zagen ze wel zitten.

Even werd er wat gemummeld over een kortinkje op de aanschaf van haarverf. Of misschien zou wel een subsidie van overheidswege mogelijk zijn. Maar al gauw drong tot alle betrokkenen door dat dergelijk frutselwerk niet meer van deze tijd is. Het probleem van de vergrijzing zou groots en meeslepend moeten worden aangepakt. Allesomvattend. De hele samenleving.

Het was een hele geruststelling om te horen dat haarverven honderd procent gifvrij zijn. Je kon ze zo drinken zonder er enige hinder van te ondervinden.

Zo doordenkend kwamen we tot de totaaloplossing. Haarverf wordt door de drinkwaterbedrijven aan het water toegevoegd. Zodra je dus je haar gaat wassen krijgt het gelijk een frisse, nieuwe kleur. Het doodse grijs - dat de ouderen zo oud er uit laat zien - is verdwenen. Het probleem van de vergrijzing is op deze manier effectief en snel opgelost.

Er ontstond nog enige discussie over de kleur die in plaats van het grijs moest komen. Voor de mevrouw van Schwarzkopf was er maar één kleur denkbaar. De rest was creatiever en wilde enige variatie aanbrengen per waterleidingbedrijf. Bovendien hoef je je tegenwoordig niet te beperken tot de klassieke haarkleuren. Groen en blauw zijn al helemaal geaccepteerd.

Toevallig hoorde de K.N.V.B. daar van dit plan. Die organisatie was ineens erg enthousiast. Per stad een andere kleur. Dat zou de stadionindeling overzichtelijk maken en daardoor veiliger. Een groenharige Rotterdamse Feijenoord-fan temidden van de rode Amsterdamse Ajax-aanhang kan je er zo tussenuit plukken. Zo losten we en passant nog een ander probleem op.

Wij verheugen ons al op het komende kabinetsoverleg in ons dorp. De fontein spuit oranje water en alle Krimpenaren lopen met een oranje kop.

Wat is Krimpen toch een heerlijk dorp. En wat een fantastisch kabinet is er voor ons in de maak!

27 januari 2007