Pasen

Pasen

Luisteraars,

vandaag is het zaterdag, zwarte zaterdag, de dag tussen Goede Vrijdag en Pasen. Je ontkomt er eigenlijk niet aan op zo'n dag een stichtelijk woord te spreken. Een overdenking tussen het lijden en sterven van gisteren en het uitzicht op het nieuwe leven morgen. Zo'n overdenking is mijn taak nu eenmaal niet, hier voor de microfoon van de Lokale Omroep Krimpen. Ik zou er ook zeker niet iedereen een plezier mee doen, maar dat is van minder belang. We kijken toch even vooruit en terug.

Vooruit, want na de Eerste Paasdag komt de Tweede. Daarvan hebben commercie en recreatie volledig bezit genomen. De betekenis van de tweede dag van de Christelijke feestdagen is helemaal weggezonken. Tweede Paasdag, Tweede Pinksterdag, Tweede Kerstdag, wat moeten we er mee? Ooit was het een mogelijkheid om gezinnen en families bij elkaar te brengen op deze kerkelijke hoogtijdagen. Men woonde ver van elkaar, gemeten in de beschikbare middelen van vervoer. Men wilde niet op zondag reizen. Zo had men de gelegenheid om op zaterdag op weg te gaan en 's maandags terug te keren.

Tussen de regelmaat van wekelijks één vrije dag, de zondag, kregen Pasen en Pinksteren met hun tweede dag een extra accent. Goede redenen, maar laten we eerlijk zijn, ze gelden niet meer. Dat heeft weinig te maken met ontkerkelijking en alles met een andere samenleving en een andere levensstijl. Daar veranderen we niets aan. Er is wel goede reden om met beide voeten de grond te zoeken en het opgeblazen Paas- en Pinksterfeest tot één dag terug te brengen.

Ho, ho, ik wil niet aan uw vrije dagen komen, dus u krijgt als werknemer de gelegenheid een andere dag vrij te nemen. En het beddenpaleis mag gewoon eindeloos veel slaapcomfort blijven verkopen, de mevrouw van de meubelshow showt zich gewoon wanneer ze zin heeft en laat u er alstublieft geen digitale geëpibreerde platbeeldtelevisie voor in de winkel staan.

Tot zover de toekomst. Nu nog even een dagje terug. Goede Vrijdag. Een C.D.A.-lid van de Tweede Kamer vroeg zich af – de C staat immers niet voor niets daar – hoe hij van deze dag iets bijzonders zou kunnen maken. Bijzonder voor hem zelf. Nou, bijzonder word je als je de kans krijgt voor de radio te komen. Daar ligt het begin van een politieke carrière. Later komt de televisie, dat is pas het echte werk. Maar goed, dus, voor de radio. De naam van de goede man zal ik uit mededogen niet noemen. Dus, laten we zeggen, dat C.D.A.-lid wil op Goede Vrijdag voor de radio. Doet hij dat dan wel met een stichtelijk woord?

Wel nee. Hij had iets vreselijks ontdekt en daar moet de regering iets aan doen. De afschuwelijke misstand waarvoor hij de plechtige sfeer van de Goede Vrijdag verbrak was de volgende. Ga eerst even rustig zitten, anders kunt u dit niet verwerken. Het gaat over Schiphol, waar zich toch al zoveel slechtigheid afspeelt. U bent gewaarschuwd. Als u een zwak hart hebt adviseer ik u nu de radio zacht te zetten.

Daar gaat ie dan. Op Schiphol zijn verwijzingsbordjes en opschriften. Die staan in het Engels en in het Nederlands. Maar op sommige bordjes staat de tekst alleen in het Engels. Alleen in het Engels! Vreselijk! Dat kan een Nederlander toch niet begrijpen. Dan moet de regering als grootaandeelhouder onmiddellijk ingrijpen. Vindt dat actieve Tweede Kamerlid van het Christen Democratisch Appel.

En ik vind dat ook. Als rechtgeaarde Fries spreek ik een aardig mondje Hollands, maar op Schiphol voel ik met zo onthand. Alleen maar Engels of Hollands, terwijl het Fries notabene als volwaardige taal is erkend. Ik reageer nog niet direct, want ik denk eerst aan mijn allochtone medemens. Dus eerst de bordjes in het Turks en Marokkaans, maar daarna zijn de Friezen aan de beurt. Zolang ons in Friesland een internationale luchthaven wordt onthouden (ook weer zo'n infame streek van de Hollanders) zijn we wel verplicht naar Schiphol te komen als we een reisje willen maken. Maar dan hebben we er recht op in onze eigen taal de weg te worden gewezen. Hier ligt een imposante taak voor de C.D.A.-fractie.

Misschien vindt u dit pietluttigheden. U vraagt zich misschien af hoe een zinnig mens met zo'n verhaal op Goede Vrijdag voor de microfoon durft te komen. Zijn er geen belangrijker zaken om je druk over te maken? Het antwoord is eenvoudig. Ja wel, die zijn er. Die staan in het regeeraccoord. Over die dingen mag je als kamerlid van P.v.d.A. of C.D.A. evenwel niets zeggen. Je bent stemvee geworden. Om je toch te kunnen profileren ga je zoeken naar iets waarover niets in het regeeraccoord staat. Als je zoiets gevonden hebt, dan barst je los.

Ja, het zijn natuurlijk onbenulligheden, maar het is de enige manier om te laten zien dat je als kamerlid nog bestaat. Wacht maar af. Er komen vast nog meer van die beschamende vertoningen zolang kabinet Balkenende-IV nog bestaat. Dat kan nog wel een paar maanden duren.

Onbenulligheden. Flauwe kul. En altijd nog even aan meneer Balkenende vragen of een onderwerp wat je eindelijk gevonden hebt, wel mag. Ja, hoor, het mag. Zo bestuur je dan als Lid van de Tweede Kamer der Staten-Generaal van het Koninkrijk der Nederlanden ons vaderland. Bordjes op Schiphol. Goede Vrijdag. Wir setzen uns in Tränen nieder.

Luisteraars, de zon schijnt. Morgen is het nog mooier weer en maandag, u weet wel, Tweede Paasdag, ook prachtig weer. Ik wens u twee mooie Paasdagen.

7 april 2007