Jordanië

Luisteraars,

met ons bevrijdingsfeest nog maar kort achter ons, mogen wij ons verheugen in het akkoord dat in Ierland is bereikt. Rooms-katholieken en Protestanten in één regering, nog niet lang geleden leek dat onmogelijk. Terwijl Nederland in de Tweede Wereldoorlog zuchtte onder een buitenlandse bezetter, was de vijand in Ierland een landgenoot. Na bijna eindeloze onderhandelingen kan er nu ook in Noord-Ierland gesproken worden van vrede. Vrede en veiligheid, dat zijn wel de minste voorwaarden die je stelt als je een land wilt bezoeken. Het Ierse eiland is waard bezocht te worden. Mooie steden, een schitterende natuur en een fantastisch landschap.

Ach, er zijn zoveel mooie landen om op vakantie te gaan. Direct rond ons land in Europa zijn eigenlijk alle landen een prima vakantiebestemming. Vrede en veiligheid, dat zijn de sleutelwoorden. Door de vele veiligheidsmaatregelen zijn de risico's van extremistische aanslagen zoals in New York, Madrid en Londen verder verkleind. En voor de rest moeten we ons er van bewust zijn dat elke reis een extra risico oplevert.

Ook als we wat verder van huis gaan en zoeken wij graag veilige landen op. Zo zullen we niet zo gauw naar het Midden-Oosten gaan. Dat gebied heeft natuurlijk de klank van risico's, van gevaar. Maar toch…

Toch ligt daar een van de veiligste landen ter wereld. Wist u dat? Weet u welk land ik bedoel? Het grenst aan Syrië, Irak, Saoedi-Arabië, Israel en de bezette Palestijnse gebieden. Niet een opsomming van namen die u het gevoel geeft: daar zit je wel goed. En toch is Jordanië – want over dat land heb ik het - een land met weinig geweld, niet binnen de landsgrenzen en evenmin bedreigingen van buiten. Als je er heen gaat merk je wel dat die veiligheid iets eist. Zoals geregeld stoppen bij road blocks (controle posten) onderweg. Maar bij die posten word je vriendelijk te woord gestaan. En een paar soldaten voor je hotel geeft je toch een extra veilig gevoel!

We vlogen er opgewekt met de Royal Jordanian Airlines heen. Die maatschappij is nog beter dan die koninklijke van ons. De hotels zijn in Jordanië redelijk tot goed. Er is een duidelijk verschil tussen de toeristencentra en gewone plaatsen met eenvoudige hotels.

Hèt toeristisch centrum van Jordanië is Petra, waar tweeduizend jaar geleden een complete stad met tempels, overheidsgebouwen en woningen in de rotsen werd uitgehouwen. Die hele stad is dus niet opgebouwd, maar losgemaakt uit de rotsen. Een overweldigende ervaring daar rond te lopen. Dat deden we dan niet alleen omhoogkijkend naar die fantastische gebouwen, ook klommen we omhoog op de rotsen en hadden vandaar weer een schitterend uitzicht over de stad. Petra staat hoog gekandideerd in de lopende Unesco-verkiezing van een nieuw wereldwonder. Als je de stad gezien hebt verbaas je je er niet over als die erkend zou worden als wereldwonder.

Archeologie en geschiedenis zijn de kernbegrippen van een bezoek aan Jordanië. Maar dan niet alleen de archeologie van het potscherfje. De Grieken hebben daar hun sporen achtergelaten. Hele steden uit de Romeinse tijd zijn opgegraven. Dan kwamen we ook nog bij kastelen terecht die Kruisvaarders hebben gebouwd om vandaar uit het Heilige Land te kunnen bevrijden. Karak bij voorbeeld. Heel indrukwekkend met zijn meters dikke muren en een uitgebreid gangenstelsel.

Het Heilige Land, we zagen het vanaf de berg Nebo, waar ooit ook Mozes gestaan moet hebben om het land te zien dat hij nooit zou betreden. Overigens ligt daar een groot deel van de interesse van wetenschappers voor Jordanië: het terugvinden van de plaatsen die in de Bijbel worden genoemd. Daar hoort ook de Dode Zee bij, waarin we hebben gedobberd, want zwemmen lukt niet. Geen hoogtepunt van de reis. Nee, zelfs het dieptepunt, want de zee ligt bijna vierhonderd meter onder de zeespiegel.

We zijn ondergedompeld in een gebied, waar alles zo anders is; wat je je pas goed realiseert als je thuis de foto's bekijkt die je daar zelf hebt genomen. Dat anders gold zeker voor het bezoek aan de woestijn. Wie nooit in een woestijn is geweest heeft het idee van een zandbak van onmetelijke grootte. Een eindeloze vlakte. Waar niets groeit. De werkelijkheid zoals wij die zagen in de Wadi Rum is anders. Er is wel degelijke plantengroei, al is die schraal. Er zijn rotsen in de meest fantastische formaties. De wind vormt het zand tot duinen. En het zand zelf heeft talloze kleuren van bijna wit tot roodbruin.

Het was een fantastische reis. Hoe kwamen we tot de keuze van Jordanië als vakantiebestemming? Een geheimpje: niet verder vertellen. De Erasmus Universiteit geeft speciale cursussen voor vijftig-plussers onder de naam HOVO. Cursussen van uiteenlopende aard. Daar zitten elk jaar een paar cursussen bij met een bepaald land als onderwerp. Na afloop van de cursus gaat een groep van deelnemers gezamenlijk naar dat land. Steeds verrassend en steeds de moeite waard. Maar een bepaalde bestemming wordt niet snel herhaald.

Jammer voor u. Als ik u enthousiast heb gemaakt zult u een andere reisorganisator moeten opzoeken. Of meegaan naar een ander land.

Dit verhaal ging alleen over Jordanië. Een schitterend land. In dat gevaarlijke Midden-Oosten. Maar wel veilig.

12 mei 2007