Column van de eeuw

Luisteraars,

soms willen we iemand anders zijn, dan we zijn. Een beetje maar. We lopen iets meer rechtop. Niet op de tenen, dat valt te veel op. We voelen ons zo wel groter. En we trekken onze buik in, dat geeft een beter profiel van opzij. Dan praten we ook wat luider over onderwerpen waar we geen verstand van hebben. Hoe het nu moet met dat malle wagentje van metrostation-Kralingse Zoom naar Rivium. Dat wil niet rijden. Of, als het eindelijk rijdt, kan het weer niet stoppen. Met luide stem maken we duidelijk dat dat ons niet zou gebeuren. Als we geluk hebben heeft degene tegen wie we praten er ook geen verstand van en dan maakt het heus wel indruk als we even duidelijk zeggen wat ze moeten doen. Want ze (dat zijn de mensen die verantwoordelijk zijn voor dat armetierige karretje) zijn een beetje dom, missen inzicht in de problemen of willen hun fouten niet toegeven. En wij zijn net in de stemming dat we het allemaal goed weten. Dat vertellen we dan met een krachtige stem op overtuigende wijze.

Geweldig hoor, als je jezelf zo kundig en energiek weet te etaleren. Je bent even een ander mens. Dat wilde je en het lukt. Totdat je misselijk wordt van steeds je buik inhouden. Je krijgt rugpijn van geforceerd rechtop lopen. En je bekent jezelf dat je echt ook niet zou weten hoe je de peoplemover tussen Kralingse Zoom en Rivium aan de praat moet krijgen. Je zakt weer in en je bent gewoon weer wie je werkelijk bent.

Waarom doen we zo moeilijk? Waarom doen we ons dat allemaal aan? Is gewoon zijn niet goed genoeg?

Op z'n tijd willen we er allemaal eens uit schieten. De kapitein van Köpenick. De Queen of Tonight. Met al die bijzondere mensen in de krant en tijdschrift en tv willen we onderstrepen dat wij er ook mogen zijn. Je wilt wel eens opvallen. Je bent bijzonder. Je leeft in een bijzondere tijd. Er gebeurt zo veel en jij bent daar deel van.

Als je dat nog niet gelooft, moet je er maar eens aan denken met hoeveel fanfare we de nieuwe eeuw ingestormd zijn. 1999. Een paar mensen waren bang dat met zo'n nieuwe millennium de wereld zou kunnen vergaan. Nostrodamus werd er bij gehaald. Die was bepaald niet optimistisch. En dan hadden we nog het geklungel met de computers, wat heel gewichtig het millenniumprobleem ging heten.

Maar toen dat allemaal achter de rug was, de wereld was niet vergaan, we waren de computers net nog de baas, toen gingen we er eens flink tegenaan. Wij, allemaal bijzondere mensen in deze bijzondere eeuw. Nog even een economisch dipje en daarna full flash de nieuwe eeuw in. Een eeuw, die alleen maar geweldige dingen zou brengen. We eigenen ons nu al die eeuw toe, al beseffen we dat we hem niet helemaal zullen meebeleven. Het is onze eeuw en wij zullen wel vertellen waar de zwaartepunten liggen. Wij bepalen wat de gebeurtenissen van de eeuw zijn. Zo zijn we in ieder geval gezamenlijk echt bijzonder.

Neem nou meneer Holleeder. Misschien hebt u een tijd niet aan hem gedacht. Laten we hopen dat het goed met hem gaat. Want dat proces moet wel verder. Hebben niet alle kranten al aangekondigd dat dit het proces van de eeuw is? Nou, dan moeten we dat toch meemaken.

Vroeger was het al heel wat als je de toevoeging van het jaar gebruikte. Het proces-Holleeder zou dan het proces van het jaar zijn geweest. Maar daar doen we het niet meer voor. Een eeuw, dat is toch wel het minste.

Zo hebben we al wat meegemaakt. Denk maar aan de voetbalwedstrijd van de Groningse Studenten tegen F.C.Groningen, januari 2003. Die wedstrijd werd toch aangekondigd als de wedstrijd van de eeuw. De pijltjesgooier Van Barneveld noemt ook een van de toernooien waaraan hij deelnam de wedstrijd van de eeuw.

Dan hebben we natuurlijk ook nog de concerten van de eeuw. Kortgeleden waren dat nog de palingboeren met Piet Veerman, maar op 10 januari 2001 trad Madonna al op in Parijs. De eeuw was nog maar een jaar oud, maar dit was al de Concert of the Century.

Even rekenen. We hebben nu zo'n zevenenhalf jaar van deze eeuw er op zitten. Dat is net eenveertiende van de eeuw. Wie kan nu overzien wat er in de rest van deze eeuw allemaal gaat gebeuren? En dan nu al wat er gebeurt zo naar je toe halen? Overmoed! Zelfoverschatting! Op je tenen lopen en je buik inhouden. Flauwe kunstjes. Dat houden we niet vol. Word nou toch weer een gewoon mens. Wij allemaal. Aan het eind van de eeuw zullen we wel horen of we echt iets bijzonders hebben gepresteerd. Ik ben niet optimistisch, maar wacht wel af.

Luisteraars, dank voor uw aandacht. U hebt weer geluisterd naar een column van Leo. Goed hè? Ja, erg goed. U hebt natuurlijk wel begrepen dat u geluisterd hebt naar de column van de eeuw.

19 mei 2007