Levenslang of een nieuwe start.

Deense gevangenbewaarders hebben hun bezorgdheid uitgesproken over de bodybuilding activiteiten van gevangenen volgens de BBC.

Gedetineerden werken met gewichten tot wel 50 kilogram.

Ze verlaten de gevangenis sterker en gespierder dan toen ze er in kwamen. Klaar om nog gewelddadiger rond te lopen. Bedreigingen en gewelddadige incidenten gericht tegen gevangenispersoneel zijn volgens een vakbondswoordvoerder duidelijk gerelateerd aan de bodybuilding activiteiten van gevangenen.

In Nederland zegt hoogleraar de Ruiter in NRC Handelsblad van 27 mei 2004 dat bij psychopaten, die gewelddadige seksuele delicten op hun naam hebben, de kans dat ze recidiveren zeer groot is.

Citaat:

“Na behandeling recidiveren ze zelfs vaker, ze zijn handiger en sociaal vaardiger geworden”.

Resocialisatie pogingen van gevangenen kan dus twee kanten op. De kant van terugkeer naar de samenleving als iemand, die zichzelf en anderen geen schade meer toedient.

Of de kant van een sociaal vaardige iemand, die met nog meer inzicht in menselijk gedrag opnieuw zijn of haar criminele slag zal slaan.

De behandeling in de gevangenis als leerschool voor het betere criminele vakwerk, gebruikmakend van de laatste onderzoeken op het gebied van menselijk gedrag.

De sociale wetenschappers als waterdragers voor de voortzetting van criminele carrières.

Het gaat om risico’s inschatten.

Het gaat om risico’s accepteren.

Het gaat om risico’s proberen uit te sluiten.

De Verenigde Staten Amerika heeft één op de vijfenzeventig onderdanen in de gevangenis zitten. Ruim twee miljoen mensen in de bak. Doodstraf en de roep om opsluiten en dan de sleutel weggooien zijn behoorlijk populair. Zo doen ze dat.

Straffen en behandelen hebben eigelijk alleen maar zin als de veroordeelde crimineel er gemotiveerd voor is.

Als gevangenisstraf alleen maar wordt gezien als de prijs, die je nou eenmaal moet betalen voor je criminele gedrag, dan heeft het eigenlijk weinig zin. Zonde van de tijd natuurlijk.

En toch willen we straffen, resocialiseren, behandelen, begeleiden en opnieuw kansen bieden aan de wetsovertreder.

Hoe nu verder? Wie gaat de knoop doorhakken?

De politiek gaat over het leger.

Niet het leger zelf.

Nou, de politiek hoort ook de zeggenschap te hebben over schuld en boete, over straf en vrijlating.

De gevangenissen en behandel instellingen dienen zich, op een transparante manier, onder de tucht van de politiek te stellen. Gebeurt dit niet dan zal de politiek verkeerde beslissingen nemen op basis van foute informatie, vooroordelen en allerlei oncontroleerbare veronderstellingen.

Dan kun je net zo goed cursussen muurtje klimmen, slot peuteren en vijl in taart verstoppen geven. Succes verzekerd.

© Lourens Portasse

LOK #153, 29 mei 2004