Vakantie
De column van Leo de Oude
30 juni 2007 Leo de Oude
Vakantie
Luisteraars,
de vakanties staan voor de deur. Dat noem je een open deur intrappen. Goed, maar wat zie je dan als je die deur hebt ingetrapt? Wat u ziet, bent u zelf.
De een ziet warme stranden, lekker luieren en 's avonds de bloemetjes buiten zetten. Een heerlijke vakantie. De ander ziet door de ingetrapte deur bergweiden en beekjes en pieken zo hoog dat je op je hurken moet gaan zitten om de top te zien. Inspannend, maar wat een voldoening geeft dat als je die berghut toch maar mooi hebt bereikt. Maar wie zou niet eens een interessante stad willen zien, die zo vaak in het nieuws komt. Vermoeiend, een hele dag door Berlijn, Parijs of Rome te sjouwen, maar eindelijk heb je dan straten, pleinen en gebouwen gezien die zo vaak op de televisie verschijnen. En als je je niet zo moe wilt maken, dan is een bootcruise ideaal.
Allemaal voorbeelden van geslaagde vakanties, maar er zijn zoveel meer mogelijkheden. Ik houd even mijn mond om u de kans te geven te roepen wat voor u de fijnste vakantie is.
…
Nou, ik heb het niet allemaal verstaan, maar uw reacties waren heel uiteenlopend. Tot en met: geen vakantie, geen geld, te vermoeiend, handicap. Tsja, dat is triest. Maar denk nu niet dat al die prachtige vakanties wel zo geweldig zijn.
Uiteindelijk komt u terug door die ingetrapte deur. Ja, die moet eerst gemaakt worden, daar hebben we het even niet over. Maar uw vakantie, hoe was die?
Dan komen de verhalen. Eerst blij en enthousiast en positief. Daarna duiken voorzichtig de minpuntjes op. Een paar mensen uit het reisgezelschap, die ontdekten hoe goedkoop de wodka in Petersburg is en geregeld de fase van het gezellige drinken passeerden. De zakkenroller, ergens in Zimbabwe, die privé ontwikkelingshulp organiseerde. Dat heerlijke hapje op de markt van Varanasi, dat – om het netjes te zeggen – maag- en darmstoornissen veroorzaakte. De simpele oversteek van Marseille naar Corsica, waar door een onverwachte storm de helft van de passagiers misselijk op dek lag van zeeziekte. De gecompliceerde beenbreuk van de Periferique hebben ze helemaal niet slecht behandeld, daar in Parijs, maar toch…
Zo kunnen we nog een poosje doorgaan. Misschien weet u nog veel dramatischer resultaten van een vakantie, die er tevoren zo leuk uitzag. Zeker in deze tijd geldt het woord van Multatuli: Ik weet niet waar ik sterven zal.
Goed, even nadenken dus. De vakanties staan voor de deur. U hoeft die deur natuurlijk niet in te trappen. Lekker thuis blijven kan ook. Reken op een mooie zomer. Zorg voor een stapel goede boeken. Hapje, drankje, alles goedkoper dan je onderweg ooit kan krijgen.
Maar ja, er wordt wat van je verwacht. Door het gezin, door vrienden tegenover wie je niet een slome indruk wilt maken. En jijzelf, die je niet kan onttrekken aan dat sprookje dat vakantie heet. Waar je je toch maar weer instort, ondanks alle risico's.
Luisteraars, ik wens u een goede vakantie, ver weg of gewoon lekker thuis.
30 juni 2007
