We worden bang gemaakt!

We worden bang gemaakt.

Politici en andere beleidsmakers zijn steeds slechter in staat oorzaak en gevolg te doorzien. Steeds slechter zijn ze in staat om leiding te geven aan het samenleven van hun medemensen.

Plots worden we in steeds grotere gebieden van stad en land preventief gefouilleerd. Je vindt altijd wel wat als je iedereen tegen de muur zet. Maar waar het echt toe dient, wat het echt oplevert, is nog steeds niet uitgelegd. Het moet het veilig voelen bevorderen, maar totalitaire maatregelen leiden natuurlijk nooit tot een gevoel van veiligheid.

Omdat men jaren lang de relatief weinige overlastgevers in het openbaar vervoer niet dorst aan te pakken, wordt de overgrote meerderheid van ons nu gecontroleerd, gewantrouwd en gedwongen de eigen onschuld te bewijzen. Controles, alle in- en uitgangen afgesloten en een gewapende politie agent erbij voor de nadruk op macht.

We worden banger gemaakt dan nodig.

We moeten banger worden dan we willen zijn.

Eerst ons bang maken en dan ons gaan lastig vallen met toegangspoortjes, extra controles, bekeuringen, geleuter over waarden en normen, hardere straffen. Het lijkt wel een soort van werkverschaffing en oplichting ineen. Eerst ons iets aanpraten om vervolgens, ook toevallig, het medicijn aan ons op dringen.

Oudere immigranten moeten plots, na dertig jaar in Nederland, gaan inburgeren. Gaan we dan ook eindelijk die blanke, in Nederland geboren groep functionele analfabeten, aanpakken?

Dat geeft pas een veilig gevoel.

Nieuwe immigranten, die zich snel hebben aangepast aan taal en gewoonten in Nederland, worden illegaal verklaard en dringend verzocht, dan wel gedwongen het land te verlaten.

Hier lijkt het argument te zijn, dat wie zich zo snel en goed heeft ingeburgerd wel een economische gelukszoeker moet zijn. Want een echte vluchteling past zich namelijk niet zo snel aan en leert zeker de taal niet zo goed, moet de gedachte van de politiek en beleidsmakers zijn.

De rijken hebben altijd kunnen reizen, hebben zich kunnen vestigen waar ze wilden, altijd kunnen trouwen wie ze wilden.

Maar, zoals de geschiedenis vaker laat zien, als een bepaald gedrag gedemocratiseerd dreigt te worden, als het volk ook dezelfde mogelijkheden opeist, wordt het plots gereguleerd, ingeperkt en vervolgens verboden en worden er strenge straffen aan verbonden.

Der wordt voor ons bepaald, wat goed voor ons is.

Daarom mogen we geen bruiden meer uit het buitenland halen. Ook niet uit België dus en misschien is het straks ook verboden om een bruid uit Ouderkerk aan den IJssel te halen.

Eindelijk heeft de Lokale Omroep Krimpen dan een echte missie: het uitzenden van illegale liefdesboodschappen.

Zo van: “kusje van de gele kanarie voor de rode parkiet”.

En heel Ouderkerk denkt onmiddellijk, dat er iemand verliefd op ze is.

© Lourens Portasse

LOK #156, 19 juni 2004