Service,

Service,

 

De mevrouw in de Wereldwinkel pakt zorgvuldig het cadeautje dat ik zojuist gekocht heb in voor verzending naar verre vreemde landen. Het komt niet alleen van heel ver, het gaat ook weer naar heel ver. Naar een klein, pasgeboren Nederlands meisje in Zuid-Amerika, van Nederlandse en Hindoestaans-Surinaamse ouders.

Terwijl ik afwezig de inpak- bewegingen volg, sta ik wat te filosoferen over de multi-culti wereld waarin we leven. Een Marokkaan al burgemeester van Rotterdam, een Afro-Amerikaan, eigenlijk Keniaan-Amerikaan als president van het nog altijd machtigste land ter wereld. En dan pak ik, blij met de service,  mijn presentje aan en wandel ermee richting postkantoor. Ook daar is de service goed, niets op aan te merken.

Heel wat anders dan het meisje bij “de Blokker”. Ze drukt lusteloos en zonder uitleg op een voor mij onzichtbaar knopje om een prijs te vragen. Daarna staart ze woordeloos en met een afwerende blik naar haar kassa. Na enige tijd waag ik het om te vragen wat het probleem is.. Haar collega, nog bezig aan de andere kassa, moet de prijs gaan vragen. Die krijg ik vervolgens niet te horen want het desbetreffende artikel blijkt het laatste van zijn soort te zijn en mag zonder doosje niet verkocht worden. Zonder cadeau en zeer onvoldaan loop ik de winkel uit, een oude sketch van Martine Bijl levendig op mijn netvlies. Achter een niet-bestaande toonbank staat ze kauwgum kauwend haar plas op te houden: “Nee mefrau, as ’t niet in ’t rek hangt, dan hebbe we ’t niet”.  En we kennen allemaal het vruchteloos zoeken naar een kledingstuk in een andere maat, terwijl de verkoopsters ter hoogte van de kassa luidkeels het t.v. programma van gisteravond doornemen. Ooit in een trein gezeten waar de NS laconiek meedeelt dat de reis vanaf het volgende station niet verder gaat en er ook geen vervangend vervoer voorhanden is? Mij overkwam dat, met nog een paar honderd andere reizigers, op het station van Ede.

Maar….het kan ook heel anders. Heel anders mag ik wel zeggen. Onvoorstelbaar anders. Luister: Wij hebben thuis een lamp waar we zeer aan gehecht zijn. Deze lamp nu besloot plotseling op te houden met het geven van licht. Noch een nieuw bolletje, noch een ander stopcontact, noch wat we ook probeerden maakte enig verschil. De zaak waar hij gekocht was had opgehouden te bestaan. De fabriek waar hij in Nederland vandaan kwam reageerde op geen enkele mail. Het instalatiebedrijf  dat indertijd zo adequaat de bel gerepareerd had, hield de boot af. Een goede elektricien die al meer klussen gedaan had, idem. Dan maar zelf het ding uit elkaar gehaald. Veel draadjes en snoertjes in diverse kleuren. Daar werd het niet eenvoudiger van. Maar…in de ingewanden van de lamp stond ook een plaatje van een bedrijf in Taiwan. Jawel!

Als je gehecht bent aan iets wat blijkbaar niet te repareren valt, word je steeds koppiger. Dus: wat lette ons in deze tijd een mailtje naar Taiwan te sturen? Konden zij ons misschien helpen aan het adres in Nederland van de firma waaraan zij indertijd dit onderdeel geleverd hadden? Dan konden wij de lamp daar brengen ter reparatie. U kunt het geloven of niet, maar er kwam per kerende mail een berichtje terug dat dit type verouderd was, maar dat ze ons met alle liefde nog dit onderdeel wilden leveren. Ja, maar het ging niet om een grote bestelling, maar slechts een exemplaar voor een simpele particulier. Geen probleem, kwam er terug, het kon zo gemaakt worden. Gemaakt!!! We konden ook nog kiezen uit twee mogelijkheden: opsturen per luchtpost, duur ca. 20 dagen, kosten  E 20.--, of per zeepost, duur ca 40 dagen, kosten E 15.—En of we dan het geld contant in een envelop wilden doen. Het kon ook in dollars. We ontvingen het onderdeeltje binnen 2 weken. De bevestiging dat het geld in goede orde was aangekomen kwam 2 weken daarna.

Toen was er nog een probleem: het onderdeeltje moest in de lamp bevestigd worden. Dat bleek te moeilijk voor en goedwillende amateur. De Nederlandse firma die dit klusje wel op wilde knappen heeft nog niet gereageerd. Daar wachten we nu een maand of twee op, maar of het gaat lukken kunnen ze nog niet zeggen. Zou het de service zijn die de handel in Taiwan en China zo enorm doet floreren?