Heroes
De column van Leo de Oude
23 mei 2009 Leo de Oude
Heroes
Luisteraars,
het was een spannend weekje voor alle examinandi van het voortgezet onderwijs. Ze moesten er tegenaan. Als u zelf niet een van de slachtoffers bent, dan hebt u wellicht een zoon of dochter, misschien zelfs kleinkinderen, een neefje of een buurmeisje dat onder het mes ging. En dan leef je mee.
Nu bleef dat meeleven vroeger beperkt tot een stoere opmerking: sterkte! of succes! Of een gevoelig woord met een snik in de stem. Maar tegenwoordig kunt u echt meeleven en meelijden. Daarvoor zijn alle examenopgaven die op internet verschijnen. Kijk op havovwo.nl. Meedoen dus. Dat is pas meeleven. Gelukkig worden ook de goede antwoorden gepubliceerd, zodat u er wel uitkomt. Als u het examen Nederlands van het v.w.o. hebt bestudeerd weet u nu dat er niet zoveel verschil is tussen een toneelstuk van Vondel en de smartlapteksten van André Hazes. Ongemerkt vervagen grenzen in de literatuur. Bij het geschiedenisexamen leek ook zoiets aan de hand, maar daar vervagen de grenzen niet onopgemerkt. In het geschiedenisonderwijs blijven oorlogen onverminderd populair.
Met een beetje inzet kwam je er wel uit bij die examens, maar het was wel hersengymnastiek. Een goede oefening om geestelijk een fit te blijven. Dat is wel nodig als je in Krimpen woont. Anders snap je gewoon niet wat je overkomt.
Eerst viel de brief van Rijkswaterstaat in de bus over het onderhoud van de Algerabrug. Onderhoud is prima, laten we dat als belangrijkste punt vasthouden. Maar de consequenties voor de gebruikers van de brug liegen er niet om. Nachtelijke afsluitingen, een weekendafsluiting, verkeershinder en geen bussen over de brug. Houd het allemaal maar eens in de gaten. Daar moet je geestelijk wel fit voor zijn.
Of lichamelijk fit. Want met een zucht van opluchting lees ik: "Het fiets- en voetpad blijft ten alle tijden open….,het is een goed alternatief voor het passeren van de brug." Wat ik wel vaker heb gezegd: neem toch de fiets, als het enigszins kan.
Maar met de geestelijke inspanningen om alles wat er in Krimpen gebeurt te volgen houdt het niet op. Want nu worden we ook weer verrast door de heroes. Even denk je dat er [heeroes] staat, maar het is engels. Dat is de taal die we gebruiken als we het ook niet meer weten. Helden staat zo burgerlijk. Zo'n woord kunnen we niet gebruiken voor een plastic afval-ophaaldienst. Dat is echt het betere werk. De hero wordt gerepresenteerd door een wanstaltig poppetje in schreeuwerig oranje. Dat stelt de vuilnisman voor die plastic afval gescheiden van ander vuil komt ophalen. Weer eens een nieuwe actie nu we groente- fruit en tuinafval niet meer afzonderlijk aanleveren. Werk aan de winkel voor de hero.
Maar voordat de nieuwe vuilophaler langs komt moet u aan het werk. Trouwens, ik ook. Dat schrijft A. Prins, Wethouder van Krimpen aan den IJssel, mij. Bij een brief die twaalf speciale afvalzakken begeleidt. Het begint dus bij u en mij. Wij moeten beginnen het plastic afval te scheiden van het overige afval en niet in de vuilnisbak maar in een speciale zak te stoppen.
Dat moet te doen zijn. Maar pas op: niet alles wat u weggooit en van plastic is mag in de plastic afvalzak Om het u makkelijk te maken verstrekt de wethouder een overzicht van wat wel en wat niet in de zak mag.
Wat niet mag is redelijk overzichtelijk. Zo'n twintig dingen mogen niet. Geen tuinstoelen in de afvalzak en geen doordrukstrip van de pil. Maar uiteraard zijn wij meer benieuwd naar wat dan wel mag. Dan krijgen we een lijst met zo'n vijftig verschillende dingen. Steeds op het lijstje kijken als je wat wilt weggooien houdt natuurlijk erg op. Staat ook een beetje dom. Dus de lijst met vijftig woorden uit het hoofd leren. Zoals ik al zei: de gemeente houdt haar burgers graag geestelijk fit.
Vervolgens wordt het ons weer wel gemakkelijk gemaakt. Het afval mag zomaar ongewassen in de zak. Patatbakjes, boterkuipjes, vleesverpakking en yoghurtbekers. Alles ongewassen in de zak. En die zak blijft vier weken staan voor die opgehaald wordt. Zou dat allemaal fris blijven? Een lege fles badschuim ruikt nog heerlijk. Maar kan de lucht daarvan tegen de stank van vier weken oude yoghurt op? Neus dicht houden als we weer iets in de zak erbij stoppen. Bedenk het is voor de goede zaak. Vermindering van CO2-uitstoot. Wie wil dat nou niet?
Een goede zaak dus, maar wel moeilijk. Kijk nu eens naar de flacons voor wasmiddelen, mayonaise of doucheschuim. Die doet u dus voortaan in de speciale afvalzak. Maar verwijder eerst papier, maant de wethouder ons. Kijk nog eens naar die flacons. Volgeplakt met papieren etiketten. Die moeten er dus af. Dat gaat niet gemakkelijk. Of wel, met wat benzine. Wel bewerkelijk. En: benzine mag nu juist niet bij het plastic komen. Kortom: er zijn nog wel wat probleempjes waarvoor een goedwillende Krimpenaar komt te staan.
En waar laat je die slappe zak? Blijft niet staan. Is er nog een beetje ruimte naast de vuilcontainer, de papiercontainer, het compostvat en de regenton? Hallo Krimpenaar, bent u daar nog?
Maar niet getreurd. De campagne is, in de woorden van de initiatiefnemers, "slim en met een indrukwekkende impact." We mogen verwachten dat "in razend tempo het scheiden van plastic afval een logisch gedrag" wordt. De initiatiefnemers voorspellen dat iedereen mee gaat doen, tot aan de wethouder toe.
Voorlopig worden we aan het werk gezet. Weten en doen. Wat wel mag en wat niet mag in de vuilniszak. Er zijn grenzen: wel/niet. Maar dank zij het examen Nederlands weten we: grenzen vervagen, niet alleen tussen Vondel en Hazes.
23 mei 2009
