Beschaving

Zijn wij, burgers van de 21e eeuw, beschaafd te noemen? Ja natuurlijk, zegt u. Ik eet altijd met mes en vork, ga nooit vreemd, verdien netjes zonder bonussen mijn brood, ik betaal mijn belasting op tijd, ben nog nooit in aanraking geweest met de politie en ga zelfs van tijd tot tijd naar een goed concert. Als dat geen beschaving is…!

Ja, dat klinkt heel beschaafd, maar pas op. Waarschijnlijk was die neuroloog uit Twente ook een vriendelijke, nette verschijning, maar hij vond het vrij normaal dat hij van zijn praktijk en zijn medicijnverstrekking een rommeltje maakte en talloze mensen in het ongeluk stortte door ze te vertellen dat ze Alzheimer hadden, terwijl ze gewoon bij de tijd waren.

En net terug van een vakantie in datzelfde fatsoenlijk, vredige Twente, las ik dat in het keurige Krimpen een stelletje drugsdealers was opgepakt. En wat denkt u? Jawel, beschaafde mensen die een gewoon leven leidden als ondernemer, onderwijzer en ambtenaar!

Beschaafder beroepen kun je nauwelijk bedenken. Maar ze waren gewetenloos genoeg om jongeren aan de drugs en gezinnen in de vernieling te helpen.

We kunnen onszelf dus wel beschaafd vinden, maar de vraag is wat er onder dat laagje beschaving tevoorschijn komt.

Sommige landgenoten - let wel, overdag hebben ze gewoon een baan of ze zitten op school – generen zich niet om op bepaalde momenten zelfs dat laagje beschaving ver van zich te werpen – let nog een keer wel: ik heb het hier over autochtonen. Zij trekken in groepen, bedwelmd door agressieopwekkende drank en drugs naar het strand van Hoek van Holland en rusten niet voordat er doden en gewonden vallen. Daar is het hen kennelijk om te doen. Tot voor kort hadden geweldplegers nog een zeker doel. Het ging om dierenleed, of om een vrijere samenleving, of om een voetbalclub. Niet dat dit alles een rechtvaardiging zou zijn voor geweld. Die is er nooit! Maar nu zit achter het geweld van het asociale gespuis zelfs geen andere bedoeling dan vernieling en ontwrichting. Vechten om te vechten, rellen om te rellen, geweld om het geweld… desnoods tot de dood erop volgt. Ik heb begrepen dat ze er ook niet voor terugdeinzen om met gewonden te gooien. Hier is elke vorm van beschaving weggespoeld met overmatige hoeveelheden drank en krankzinnig makende drugs. Dit is barbarendom van de onderste plank.

Ik kan me voorstellen dat het voor ouders met opgroeiende kinderen een angstige tijd is. Hoe houd ik ze weg van deze verderfelijke en zedeloze subcultuur? Dat is geen gemakkelijke opgave. Zelfs in een beschaafd dorp als Krimpen liggen de gevaren op de loer, alleen omdat een groepje gewetenloze zakkenvullers niets wil weten van verantwoordelijkheid ten opzichte van de opgroeiende generatie.

En ineens begrijp ik vader Dekker die zijn dochter Laura in een zeilscheepje de oceaan op wil sturen. Ik vond het eerst van de gekke dat een vader toestemming geeft aan een puber om een solotrip rond de wereld te maken. Zo’n kind kan wel wat willen, maar is toch niet in staat om in te schatten wat ze overhoop haalt. En wie is er nu uiteindelijk de baas? Maak eerst je school maar eens af en dan zien we wel verder. Je kunt toch niet elke 13-jarige met een dwaze ingeving zomaar zijn zin geven. Tegenwoordig denkt de jeugd dat al hun wensen direct vervuld moeten worden. Wij wilden vroeger ook wel eens wat, maar denk je dat onze verlangens direct werden ingewilligd? Ga eerst maar eens leren en werken.

En wat zie je nu gebeuren? Laura heeft het voor elkaar gekregen dat de wereldpers op zijn kop staat. Iedereen vraagt zich in spanning af wie het voor het zeggen heeft: de puber, de ouders of de raad van kinderbescherming?

Ik snapte die vader niet. Was hij niet tegen zijn dochter opgewassen, of kickte hij op de aandacht van de media? Ik vond inderdaad dat ze hem maar uit de ouderlijke macht moesten zetten. Die man gaf niet echt om zijn dochter en liet haar aan haar lot over op de gevaarlijke en verraderlijke wereldzeeën.

Maar nu weet ik beter. Die man geeft wel degelijk om zijn dochter. Hij heeft het beste met haar voor. Ineens begreep ik dat hij haar wil beschermen tegen een waanzinnige wereld waarin de beschaving het heeft moeten afleggen tegen drugs en geweld, tegen onbeschoftheid en respectloosheid.

Daarom wil hij haar in een bootje de oceaan opsturen. Want daar, in je eentje op de woeste zee, is het namelijk veiliger dan in Hoek van Holland of in Krimpen aan den IJssel.

Dat ik dat niet eerder gezien heb!