Groepsreis

duizend kilometer. Dat kan ook altijd nog. Ik praat, u hoort mij. Twee continenten verderop. Ver weg van Krimpen - en dan denkt u aan vakantie. Dat klopt. Bij vakantie hoort het voornemen op een bepaald ogenblik weer terug te komen en het dorp en de bewoners weer terug te vinden.

vreemde mensen. Is dat nou leuk?

gemakkelijk? Daarop kan het antwoord alleen maar ja zijn. Niets uit te zoeken van vertrektijden, aankomsttijden, openingstijden, hoe kom je aan kaartjes, volgens welke route kom je ergens, wat kost het, wat is de moeite waard om te gaan zien, enzovoort, enzovoort. Het reisbureau heeft alles voor je op papier gezet en er gaat nog een gids mee die in het verre land je aan alles herinnert wat je moet doen en soms moet laten. Hij, of vaker nog een zij, wijst je op de monumenten die je gezien moet hebben, de vergezichten, bijzondere beesten, de hoogste berg en de diepste zee. Zo mis je niets.

niet leuk te vinden. Denk aan die vreselijk eigenwijze man, die het altijd beter meent te weten dan de gids. Nee, Julius Ceasar werd niet in het jaar 44 na Christus' geboorte vermoord, maar zoveel jaar ervóór. Of hij daagt te uit: wilt u Japan echt een democratie noemen? Zo gaat die slimme man maar door – totdat hij even iets niet weet: waar is z'n koffer nou? Die staat nog in het vorige hotel, want op het ogenblik dat we moesten inladen gaf hij net een boeiend relaas weg over de buiging van de horizon.

rust. Zij verbaast zich erover dat haar man rust wil. Wij begrijpen het wel.

ja op de vraag of het gemakkelijk is, een groepsreis, even overtuigend neen te zeggen op de vraag of het leuk is.

haar, uitgerekend haar, dit nu moet overkomen. Maar als ze zich realiseert dat de hele groep de pineut is, zwijgt ze maar. De kwasi-hopman overweegt nog even een kwartiertje gymnastiek te organiseren, maar als hij ziet hoe vredig iedereen is neergezegen, laat hij het er maar bij.

leuk kan zijn.