Andries en Geert

De column van Huib Neven

12 december 2009 Huib Neven

Andries Knevel… ik heb niet zoveel met die tv-corifee. Hij is mij te nadrukkelijk aanwezig: Met zijn armen in de lucht, zijn opgeheven vinger, zijn nerveuze mimiek...

Maar vooral: Hij luistert niet, alleen naar zichzelf. Ik kijk liever niet naar hem.

Geert Wilders... Hou ik ook niet van. Luistert ook niet. Maakt weliswaar minder bewegingen met armen en hoofd, maar zijn mond weet niet van ophouden. Spreidt een virtuoos verbalisme ten toon. Lijkt heel zeker van zijn zaak, lacht zelden en kent geen enkele relativering. Kijk ik ook liever niet naar.

Afgelopen dinsdag zaten ze samen aan tafel in het praatprogramma Het Elfde Uur. Alle reden dus om niet te kijken. Eén persoon bij wie mijn ergernisthermometer hoog oploopt is tot daaraantoe, maar een half uur naar twee zulke mensen kijken is pure zelfpesterij.

Toch heb ik gekeken. Ik denk dat ik een wat masochistische aanleg heb. Tot mijn verontschuldiging kan ik zeggen dat de aankondiging in de krant aangaf dat het een openhartig en persoonlijk gesprek zou worden. En die kans wilde ik me niet laten ontgaan. Nu zou ik eindelijk achter het strakke masker van Geert Wilders kunnen kijken. Ik zou er eindelijk achter komen wie hij werkelijk is. En misschien zou ik wel sympathie voor hem kunnen opvatten.

Vol verwachting klopte dus mijn hart, zelfs na het vertrek van de sint.

Andries begon vriendelijk lachtend met de wel heel erg persoonlijke vraag wat Geert van Sinterklaas gekregen had. "Een geurtje", vertelde deze openhartig. Al snuffelend vroeg Andries toen of hij het luchtje nu ook achter het oor had.

Persoonlijker en intiemer moet het toch niet worden op de tv.

Later vroeg Andries nog een keer hoe het nu met zijn gesprekspartner ging. "Goed", zei Geert, "met mij en met de partij." Toen hadden we het wel gehad met de persoonlijke ontboezemingen van de PVV-leider.

O nee, nog een persoonlijke vraag. Andries vroeg of Geert ook Kerstfeest vierde en toen hij daarbij refereerde aan het kerstboomverbod in de Haagse Hogeschool ging Geert, zoals we dat van hem gewend zijn, af als een repeterende wekker.

"Zie je wel, we mogen nu zelfs geen kerstfeest meer vieren. En dat alles door dat multiculturele wangedrocht. Het is toch te gek voor woorden. Wat een onzin. Knettergek zijn ze. Je kan wel vrij krijgen bij de ramadam, maar kerstfeestvieren mag niet meer. Wel hoofddoekjes, maar geen kerstboom. Ze moeten ze oppakken, opsluiten en het land uitzetten. Hoe kun je dit christelijke feest nu vieren zonder kerstboom."

De laatste kreet is nu een mooi voorbeeld van Geerts getoeter zonder onderbouwing. Hij roept maar wat. Want het christelijke kerstfeest kan nu juist wel zonder kerstboom gevierd worden. Het is een heidens insluipsel. (Al moet ik er eerlijk bij zeggen dat ik het besluit van de Haagse Hogeschool ook knettergek vind, om in Geerts terminologie te blijven)

Ik had overigens van Andries wel een reactie verwacht. Tenslotte zijn de christelijke gebruiken zijn terrein. Maar hij hield armen en handen binnenboord en deed er het zwijgen toe. Overdonderd door de doordenderende stoomlocomotief die Geert heet.

Niets hield hem tegen, ook Knevel niet, die van tijd tot tijd als een tweearmige seinpaal met brede gebaren de trein probeerde te stoppen. Soms lukte het hem er een vraag of opmerking doorheen te roepen: "U scheldt toch ook en u creëert toch een angstbeeld?" Maar het hielp allemaal niets. Iedere vraag was voor Wilders een aansporing om nog meer op stoom te komen en met eentonige regelmaat zijn bekende thema’s op de rails te zetten.

Een echte demagoog die zijn tienduizenden verslaat. Ook Andries, ja. Zeker toen Geert hem op het juist getimede moment "meneer Knevel" noemde, ging hij steeds meer door de knieën.

"Meneer Knevel" stak er zelfs geen stokje voor toen Geert zijn programma misbruikte om het volk op te roepen tot een demonstratie voor de rechtbank waarvoor hij op 20 januari moet verschijnen.

Dit was niet het Elfde Uur, maar een Uitzending voor Politieke Partijen PVV

Aan het eind van het programma bedankte Andries Geert en zei: "Misschien komt u nog eens terug."

"Absoluut", zei Geert. Want wie zou niet graag in een programma komen waar hij ongehinderd zijn twijfelachtige ideeën gratis en voor niets mag uitbazuinen.