Boekenweek
De column van Leo de Oude
13 maart 2010 Leo de Oude
Boekenweek
schrijven. Schrijven, dat is pas creatief. Natuurlijk, het is inspannend. Je moet er wat voor doen. Maar als je het goed doet, kan je er ook nog rijk mee worden.
niet. Ik schrijf al die boeken. Gewoon na elkaar. Het is goed alle genres te beoefenen, dan zie je na afloop wel waar je het meeste in uitblinkt. Ik begin met de biografie.
kinderboek tussendoor. "J.P. zegt Janneke. Wat een gekke naam. Jupu…. Jup….Jip. Ik noem jou Jip, zegt Janneke. Dat is goed, zegt Jip. Nu ga ik weg, zegt Jip. Hé nee, zegt Janneke. Ja, zegt Jip. Waarom? vraagt Janneke. De wereld heeft mij nodig, zegt Jip. Ik ook, zegt Janneke."
sport gaat.
science fiction-verhaal. We willen wel eens weten of Jip nog enige kans maakt om over de volgende horde heen te komen. U hebt misschien al een vlugge berekening gemaakt en denkt dat de kans voor Jip 1 op 625 is, maar in mijn boek zit een echte deskundige achter de computer. Die tikt niet alleen de vier mislukte hordes in, maar ook 35 miljard euro. En P.V.V. En Job Cohen. Ennog zo het een en ander. De computer slaat direct aan het rekenen en de nullen dansen over het scherm. Uiteindelijk sluit de operator maar af. De kans op een geslaagde vijfde horde blijkt minder dan 1 op een miljard te zijn.
pikante verhaal.
doktersroman.
denkt, zitten we zo in mijn psychologische roman. Die hoeft niet dik te zijn, want Jip denkt niet zo veel. "Maar hij denkt wel: waar ben ik mee bezig? Moet ik niet iets anders? En een stemmetje binnen in hem zegt: Ja! Ja, je moet iets anders. En vanzelf komt dan de gedachte aan Janneke bij hem boven." Dit inzicht is dan tegelijk het einde van de psychologische roman.
bouquette-reeks, maar u weet natuurlijk al hoe het afloopt. "Janneke ziet hem al komen en staat met haar armen wijd. Waar ben je geweest? Nou, deze straat uit en dan langs het sportveld en even bij het klooster naar binnen. Daarnaast heb je het ziekenhuis en daar hebben ze een paar pleisters geplakt. Janneke kijkt hem diep in de ogen. En nu, Jip? vraagt zij zuchtend. Nou, ik denk… dat ik die vijfde horde… maar laat schieten, zegt Jip zo luchtig mogelijk. Wat bedoel je? vraagt Janneke. Ik heb gekozen voor het gezin, zegt Jip vastberaden. En die zin wordt de mooiste frase van de Boekenweek 2010.
