Rechts

Rechts

¡¡

Luisteraars,

jammer, jammer, jammer. Ik had u zo graag vandaag vertelt hoe het afliep met de rechtse coalitie. Ik had daarvoor zelfs een afspraak met de heer Opstelten, die de coalitie in elkaar aan het knutselen was en daarvoor drie weken nodig dacht te hebben.

Bingo! ¨C dacht ik, dan kan ik uitgerekend als ik aan de beurt ben voor een column mijn mening den volke kond doen. Nou, vergeet het maar. Er zitten ook nog wat roestige spijkers in het hout, dus zo'n kabinet zit niet in een vloek en een zucht in elkaar ¨C nog daargelaten dat vloeken in c.d.a.-kring al helemaal niet getolereerd kan worden. Maar dat weet een beschaafde V.V.D.-er als Opstelten wel.

Twee weken denkt hij nog nodig te hebben. Twee weken? Vergeet het maar! Twee maanden worden het. Vergeet niet dat de mannetjes en vrouwtjes ook nog in het kabinet moeten worden geplaatst. Er zijn natuurlijk oude, vertrouwde krachten. Maar daarnaast is er ineens nieuw spul nodig. En pas dan op. Controleer of alle doctorandussen echt een rechtsgeldig diploma hebben. Dat een minister van onderwijs, die het geschnabbel in het onderwijs te lijf moet gaan, zich daar zelf niet aan schuldig heeft gemaakt. Geen minister van defensie, die zelf op slinkse wijze de dienstplicht heeft ontlopen, niemand met een opleiding in een guerrillakamp. En let even op dat er geen twee figuren in het kabinet komen die uit vroegere tijd nog wat met elkaar af te rekenen hebben, zodat ze vanaf de eerste dag met elkaar overhoop liggen. Kortom, het samenstellen van een kabinet is geen sinecure. En vergeet niet: het is wel handig als de dames en heren een beetje verstand hebben van de onderwerpen die op het hun toegedachte departement spelen.

Daarvoor moet Opstelten ook nog een coalitieovereenkomst en een gedoogovereenkomst bij elkaar sprokkelen. Ik geef het u te doen. Wantrouwen van minstens alle kanten. Wat ook nog vertragend werkt: ze krijgen er lol in. Neem het optreden van Lubbers vanuit de coulissen. Iedereen is verrast met zijn suggestie voor een time-out. Waarom doet hij dat, de oude vos? Zand in de machine of jaagt de vos zo de konijnen weer het hol in? Achteraf weten we het wel. Op het ogenblik werkt het alleen maar inspirerend voor andere mastodonten, die ook willen laten merken dat ze er nog zijn. Wat vindt meneer Wiegel er van en hoe verrast hij zijn partij met een revolutionaire actie? Zonet lees ik dat Veerman met een club prominenten de zoveelste knuppel tussen de christendemocratische kippen heeft gegooid. Weer twee weken meer vertraging.

Vaak dacht ik de afgelopen tijd aan meneer Balkenende. Het is goed dat hij zo'n zachtmoedig karakter heeft, anders zat hij nu te gniffelen over alle heisa bij de mannenbroeders. Maar toch, denk je dan, hoe moet het verder zonder hem? Of hoeven we hem niet te missen? Als de peiling voor een leuke baan in Brussel of in New York of bij de Nato op niets is uitgelopen, zou hij dan niet¡­ Bied hem in ieder geval een leuk ministerie aan. Hij mag dan zelf nee zeggen.

Maar als het nu allemaal toch nog uitdraait op een rechts kabinet ¨C Opstelten geeft geen garantie voor zijn werk ¨C als er nu echt zo'n rechts kabinet komt, waar zovelen van gruwen. Zou dat nou echt zo erg zijn? Mmm¡­

Een links kabinet zit er niet in, maar een paars plus kabinet, kunnen we ons daar beter in vinden? Mmm¡­

Een zakenkabinet dan? Zo'n club van verstandige mensen, zonder partij-binding of partij-leden die zich niet zo vastgebeten hebben in partijstandpunten. Ministers uit zo'n kabinet komen met voorstellen in het belang van het land en presenteren hun plannen zodanig dat steeds een ruime meerderheid van het parlement en zelfs de eerste kamer zich daarin kan vinden. Zeg eens eerlijk: zou voor ons allemaal zo'n kabinet niet het beste zijn? Wat zeg je? Mmm¡­

Is de conclusie dat het allemaal geen verschil maakt? Er zijn toch geweldige problemen in de economie. Komen we ooit nog uit de crisis of zakken we er alleen maar verder in weg?

Het antwoord is wat ontnuchterend. Het belangrijkste voor de economie van ons goede landje zijn de ontwikkelingen in de hele wereld en vooral de economische ontwikkelingen in Duitsland. Denk daar nog eens aan als een kabinet (links, rechts of midden) zich op de borst slaat voor bereikte resultaten: het gaat goed in Nederland dank zij ons beleid.

Maar denk ook aan de raad, die Annie M.G. Schmidt bij monde van de deze week overleden Conny Stuart aan iedereen gaf: ZEUR NIET.

28 augustus 2010

¡¡