Gemeenteraadswerk

De column van Lourens Portasse

24 mei 2014 Lourens Portasse

De gemeenteraadsverkiezingen in Krimpen aan den IJssel zijn geweest, de stemmen geteld, de gemeenteraadsleden zitten inmiddels op hun plek en wethouders zijn benoemd. Het politieke spel is op de wagen. Maar hoe moeten we nu de komende vier jaren de 21 gekozen raadsleden in Krimpen beoordelen? Wat mogen we van ze verwachten. En wat willen we liever niet met ze mee maken. Kortom langs welke maatlat mogen en moeten we ze leggen?

Allereerst verwacht ik van de 21 raadsleden dat zij de belangen van heel Krimpen aan den IJssel en van alle bewoners gaan behartigen. Dat zij niet alleen maar opkomen voor de zogenaamde eigen achterban. Dat zij niet alleen maar uit het eigen verkiezingsprogram blijven citeren. U bent wat mij betreft alle 21 verkozen om op soms moeilijke momenten de juiste beslissingen te nemen. Kortom met kwaliteit reageren op onverwachte gebeurtenissen.

Dat u goed voor onze ouderen wilt zorgen is het minste dat ik van u mag verwachten. Dat u allen vindt dat kinderen naar een goede school gaan is het minste dat ik van u verwacht. Dat u allen voor een veilig Krimpen bent is het minste dat ik van u mag verwachten. En daarom wil ik u over die genoemde onderwerpen zo min mogelijk horen praten, want daarmee onderscheidt u zich niet van uw collega’s van andere politieke partijen. Ik wil u horen discussiëren over de onderwerpen die u wel onderscheiden van de andere partijen.

Dan het taalgebruik. Probeer in korte, duidelijke zinnen te praten. Begin maar eens met een zin te formuleren met maar één onderwerp, met maar één gezegde en een duidelijke hoorbare punt achter de zin. Het maakt u onmiddellijk een heldere, begrijpelijke spreker. Gebruik trouwens zo min mogelijk het woord *maar*. En trouwens, een zin, een antwoord begint nooit met de woorden : *Nou, ja*. Het klinkt dom, het is dom en het maakt dom.

En dan die iPad voor uw neus tijdens de gemeenteraadsvergaderingen. Laat hem zoveel mogelijk ongebruikt, dan komt u ook niet in de verleiding om constant uw mail in te zien of om even vlug een tekst te lezen die u allang thuis had moeten inzien. Het ziet er ook zo ongeïnteresseerd uit op het moment dat anderen spreken.

Als u, geacht raadslid, de genoemde punten ter harte neemt en toepast, dan kan het nog best wat worden. Raadslid zijn is een vak dat geleerd moet worden. Het is net als met een succesvol huwelijk. Kiezen en gekozen worden is slechts een begin. Het vakmanschap komt door hard werken en oefenen in die dingen die je niet makkelijk afgaan. Dus succes met uw huwelijk, eh, sorry, ik bedoel succes met uw gemeenteraadswerk.