Loeien

Wij wonen op een slordige 140 meter hemelsbreed gemeten dan, van het politiebureau en de brandweer, en nou zou je zeggen wat wonen jullie dan heerlijk veilig? En dat is ook zo, binnen no time staan de hulptroepen voor de deur, een heerlijk gevoel en onderstreept moet dan nog maar weer eens dat: de hulp in de vorm van politie en of brandweer, onontbeerlijk is!

Daar zul je mij niet over horen, echt waar niet. Neem mijn pet af voor de hulpverlening, die vaak meer dan dringend nodig is. Fijn dat ze er zijn, minder fijn dat ze ook regelmatig het onderspit moeten delven, omdat er mensen zijn die het nodig vinden om handgemeen en/ of te schelden op diezelfde mensen die levens redden. Ze zijn nodig en niet zo'n beetje ook.

Dus daar gaat dit niet over, maar waarover dan wel? Kijk dat zal ik uitleggen. Bij de aangename temperaturen van de laatste dagen, laten we (natuurlijk) ons raam openstaan, niks mis mee, maar ook al hou je dat dicht, hebben we te maken met loeien. Loeien?

Jawel van de sirenes, die ' s nachts gebruikt worden omdat er brand is, een handgemeen, of anderszins, kortom, als de politie, de brandweer of de ambulance uitrijdt, dan gaan de sirenes aan, of dat nou om 1 uur, 3 uur of 5 uur gebeurd, het loeien van die sirenes laten heel wat mensen, die geen nachtdienst hebben, die de andere dag op moeten om te werken, die slecht slapen die, ach wat kan ik nog meer opnoemen, die sirenes die al loeien vanaf de kazerne, die haalt veel bewoners uit de slaap!

En als ik zeg, veel bewoners, dan zijn dat er best veel, er staan 3 flats van 13 verdiepingen van elk 12 gezinnen. Dan staan er 2 flats van 7 verdiepingen, met elk zo'n 10 gezinnen, als ik dus ruwweg reken dan liggen er toch snel een paar duizend mensen te stuiteren in hun mandje vanwege dat loeien, wat dus in de kazerne al begint. En begrijp me nou niet verkeerd, ik val geen mens aan- of af, want er moet gewerkt worden, maar wat ik niet snap is, dat het geloei al beginnen moet IN de kazerne, wat ik niet begrijp is, dat de lawaaimakers niet aangezet kunnen worden op de ' grote weg'. Iedereen weet, dat als bijvoorbeeld een klein kind wakker wordt van het geloei, (niet te vergelijken met het loeien van koeien) het ook die ouders moeite kost een kind weer rustig te krijgen.

Maar ook de ouderen die de andere dag moeten werken, lopen met een slaapdronken gezicht, omdat de nacht weer eens een paar keer is onderbroken. En gebeurd het een keer, dat overleef je doorgaans wel, maar als de hele nacht de hulptroepen in de weer zijn ( waarvoor hulde) met als gevolg dat het geloei ons doet denken aan andere gebieden, dan denk ik, kan dat nou niet anders?

En denk nou niet dat ik geen pogingen gedaan heb om er iets aan te doen, want dat lukt dus niet, nee, wettelijk gezien heb ik geen poot om op te staan, zei een commandant me een paar jaar geleden, maar weet je, met inleveren van zoveel nachtrust, heb ik dalijk ook geen poot meer om op te staan, want die zakken, bij mij tenminste als watten zakken onder mijn lijf vandaan. En iedereen loopt te gapen en te geeuwen. Jammer dat zoiets onbespreekbaar is, want we wonen zo naar ons zin, maar dat loeien hè?