"Andermans ogen bekijken ons scherper dan de spiegel"

Sinds enige tijd werk ik met mannen die langdurig verslaafd zijn geweest en veel ervaring hebben met de rechterlijke macht en alreeds vele vormen van begeleiding, therapie of maatschappelijk werk hebben genoten.

Deze mannen zijn op dit moment clean, afgekickt en

gestopt met gebruiken.

Gestopt met drinken.

Hun urine wordt dagelijks gecontroleerd.

Hun gedrag bekeken.

Een plan opgesteld.

Onderwijs gegeven.

Schulden gesaneerd.

Een verleden gearchiveerd.

Een toekomst ontworpen.

Één van de onderwerpen, die ik met ze bespreek gaat over het beeld, dat anderen van ons hebben en het beeld dat we over onszelf hebben.

Het zou toch mooi zijn, leg ik ze voor, als die twee beelden elkaar min of meer overlappen.

Dat lijkt me praktisch, plezierig en bruikbaar in het dagelijks leven.

Geen valse verwachtingen en volop mogelijkheden voor doeltreffende communicatie. Geen misverstanden.

Een goede opstap naar een beter leven.

Benodigd zijn een portie zelfkennis en wat eerlijkheid over het eigen handelen. En natuurlijk bereidheid om eens kritisch naar jezelf te kijken. En de bereidheid om naar anderen te luisteren en ze ook eens, voor de verandering, te geloven. Zoals een collega van mij altijd zegt: "als iedereen je een paard noemt, is het dan niet eens tijd om aan een zadel te denken".

Afgelopen week heb ik mijn jaarlijkse beoordelingsgesprek gehad. Tijdens dit gesprek bleek, dat verhaal over zelfbeeld en de manier, waarop anderen naar je kijken ook ter sprake te komen. Ik moest me afvragen of ik wel echt die vriendelijke, mededeelzame en makkelijk te benaderen collega ben.

Ik vind van wel. Mar niet iedereen schijnt dat ook te vinden.

Werk aan de winkel dus om die twee beelden elkaar meer te laten overlappen.

De wijsgeer Qusvetti zei het al:

"Andermans ogen bekijken ons scherper dan de spiegel"

Politici kunnen hier misschien ook hun voordeel mee doen.

Als het beeld, dat zij van zichzelf hebben, meer overeen zou komen met het beeld dat wij van hen hebben, meer in overeenstemming met de gezamenlijke "werkelijkheid" dus, dan zouden er wel eens betere besluiten kunnen worden genomen en zouden deze besluiten ook door een grotere groep geaccepteerd worden.

© Lourens Portasse 2004

LOK #167, 27 november 2004