Mediawetgeving

Kort geleden vond er in de Tweede Kamer een hearing met betrokken partijen plaats over aanpassingen van de Mediawet die het nog steeds onmogelijk maakt om een samenwerking aan te gaan met gedrukte media.

Toen ik zo’n 15 jaar terug afscheid nam van de regionale omroep Rijnmond, was de discussie over meer samenwerking met andere media al ruim 8 jaar gaande. Ik stapte over van de krant naar de omroep met de gedachte dat er wel iets tot stand zou komen. We spraken toen over samenwerking van lokaal, regionaal met een uitgever in een zogenaamd “mediahuis”.

Nu, anno 2014 zijn we nog geen steek verder, samenwerken met bijvoorbeeld een krant, is nog steeds een probleem. Een goed voorbeeld is de proef die Omroep Brabant heeft gedaan met dagblad de Stem. Maar verder dan een proef mag het nog niet komen. Na de zomer zal de staatssecretaris bekijken of de wet kan worden aangepast, om dan pas in 2020 in werking te kunnen treden.

Zou het niet goed zijn om gewoon een aantal jaren ‘op proef’ te gaan samenwerken? Daar is vast wel een oplossing voor te bedenken. Maar je moet daar wel creatief in zijn en niet op ieder slakje zout leggen. Het Commissariaat voor de Media moet dan opdracht krijgen van de staatssecretaris om de teugels te vieren zodat achteraf kan worden geëvalueerd of er mogelijkheden zijn. Natuurlijk moeten de geldstromen van publiek en privaat niet door elkaar gaan lopen, maar dat is met enige goede wil op te lossen. Ik zou er wel een gat in zien.

De bestuurders en baasjes van de omroepen en gedrukte media moeten elkaar natuurlijk niet belazeren. En over de drempel van hun territorium durven stappen. Dè oplossing tegen de teruggang van gedrukte media.

En nu maar hopen dat de dijken het houden.