De boodschap is in ieder geval duidelijk en behoorlijk dodelijk.

Ik heb een aantal jaren gewoond en gewerkt in de Verenigde Staten.

Zeker de eerste jaren was ik daar meer Nederlander dan ik ooit dacht in Nederland te zijn geweest.

Alles in Amerika werd door mij vergeleken met Nederland en alles viel in het voordeel van Nederland uit.

Ik moet een wat drammerige, zelfingenomen kwast zijn geweest in de discussies met mijn Amerikaanse familie, vrienden en collega's.

Het onderwijs in Nederland was beter en rechtvaardiger.

Onze wetten waren beter en rechtvaardiger.

Onze manier van denken was beter en rechtvaardiger.

Zelfs onze politici waren beter en rechtvaardiger.

De meest rechtse politici in Nederland zouden door mijn Amerikaanse gespreksgenoten nog als socialisten beschouwd worden. Prachtig vond ik dat beeld van mijn geboorteland.

Als ik kreeg te horen dat "the Dutch" toch de vervoerders waren van slaven van Afrika naar onder andere de Verenigde Staten waren en daar goud geld mee moeten hebben verdiend diende ik ze meteen van repliek.

Ik wees mijn gesprekspartners dan fijntjes op het feit dat "the Dutch" tenminste geen slavernij in eigen land toestonden en dat kon je van de Amerikanen toch niet zeggen.

En in één moeite door schetste ik het beeld van de Nederlanders als wereldwijs en de Amerikanen als wereldvreemd.

Na een aantal jaren in Amerika bereikte ik een soort van evenwicht in mijn denken over welk land nu het beste was en kon ik de verschillen gaan waarderen.

Het meest intrigerende is de positie van immigranten in Amerika. Zij zijn trots op hun Amerikaanse paspoort en tegelijkertijd behouden zij de cultuur van afkomst in ere.

Little Italy en China Town op Manhattan zijn geen getto's, maar toeristenattracties. Zouden de Baarsjes of Amsterdam Slotermeer ooit nog een toeristenattractie worden?

Aan westkust van de Verenigde Staten deden de Aziaten het zo goed op de Universiteiten, dat er op sommige Universiteiten quota's werden opgesteld voor deze Aziatische studenten, om ook de minder intelligente of minder ambitieuze blanke studenten een kans te geven.

In Nederland kan het VMBO niet eens tot ontwikkeling komen.

In Rotterdam willen politici de allochtone, zwarte kinderen mengen met witte kinderen. Of is het juist andersom. Moeten witte kinderen gemengd worden met zwarte kinderen?

De boodschap is in ieder geval duidelijk en behoorlijk dodelijk. Je kunt als zwart kind alleen iets leren als je naast een wit kind zit. Zwarte kinderen in één klas maken elkaar blijkbaar alleen maar dommer.

Goed onderwijs is niet het doorslaggevende.

De huidskleur van de buurman is wat telt.

Een autochtone leerling in de klas,

maakt een einde aan het domme allochtone ras.

© Lourens Portasse 2004

LOK #169, 18 december 2004