Oudjaarsnacht

Het zit er dik in dat mijn pensioen in het nieuwe jaar weer niet geïndexeerd wordt. Ik moet dus op zoek naar een alternatieve inkomstenbron en krijg meteen een briljant idee. Tijdens de jaarwisseling zoek ik een plek waar vandalen met illegaal vuurwerk, autowrakken en veel drank in het lijf hun uiterste best doen om politie, brandweer en andere hulpverleners de beroerdste avond van het jaar te bezorgen. Zo’n plek moet niet moeilijk te vinden zijn. In voorgaande jaren waren er 8000 rellen in de 400 gemeenten die Nederland telt. Gemiddeld twintig brandhaarden per gemeente. Misschien hoef ik niet eens het dorp uit.

Ik zorg in ieder geval dat ik me ophoud in de buurt van de grootste raddraaiers op het moment dat politie en brandweer arriveren. Die voeren met gevaar voor eigen leven een charge uit en pakken de hele groep op, met mij erbij natuurlijk. Of had u verwacht dat ze eerst op hun gemak een forensisch onderzoek gaan uitvoeren om te ontdekken wie wel en wie niet tot de geweldplegers behoren. Afijn, ik word met de hele groep relschoppers eerst in de bus en dan in de cel gestopt en beleef een rustige jaarwisseling zonder straatterreur en vuurwerkgevaar. Na twee, misschien drie nachten wordt ik vrijgelaten. Het Openbaar Ministerie heeft niet kunnen aantonen dat ik een brandweerman heb gemolesteerd of een ambulancebroeder naar het leven heb gestaan.

En nu komt het. De hoofdofficier van justitie komt mij persoonlijk zijn excuses aanbieden en overhandigt mij € 600,-, voor iedere nacht € 200,- , zittend en slapend verdiend. Daar kan mijn pensioenindexatie niet tegenop. U hebt het al begrepen, ik ben geïnspireerd door de gebeurtenissen in het Noord-Brabantse plaatsje Veen. Ik ken dat dorpje wel. Na mijn militaire diensttijd kwam ik als leraar op een school in een naburig dorp terecht. Veel leerlingen kwamen uit Veen. Brave borsten waren het, die netjes hun Franse woordjes leerden. Alleen met oud en nieuw braken zij los. Daar hadden ze recht op, vonden ze. Aan de traditie om hun primitieve lusten bot te vieren rond brandende autowrakken moest je niet tornen. Zelfs de burgemeester werd onder bedreiging te verstaan gegeven dat hij het niet in zijn hoofd moest halen hun vandalistische vrijetijdsbesteding te dwarsbomen.

Vorig jaar – u kent het verhaal – werden bij de nieuwsjaarrellen in Veen 100 jongeren opgepakt. Nu, na een jaar, blijken of lijken 88 van deze jongeren onschuldig en ze krijgen een bedrag van € 200 per gezeten nacht. Natuurlijk, mensen die onschuldig worden opgepakt moeten genoegdoening krijgen. Maar ik weet zeker dat er raddraaiers tussen zitten die niet onschuldig zijn en alleen door gebrek aan bewijs worden losgelaten, jawel, met een bonus van honderden euro’s. Geld van de gemeenschap, misschien wel van de boete die ik deze week weer kreeg omdat ik 5 kilometer te hard reed.

Over zo’n rechtsorde kan ik boos worden. Maar dat bleek geheel ten onrechte. Ik had dit verhaaltje nog niet afgerond of ik vernam dat een aantal Veense jongeren hebben besloten hun geld aan een goed doel te schenken. Mijn 95e en voorlopig laatste column voor de Lokale Omroep Krimpen had dus ongeschreven kunnen blijven, waarschijnlijk net als de voorgaande 94.

U zult begrijpen dat ik nu de oudejaarsavond gewoon in de huiselijke kring doorbreng. Dan maar geen aanvulling op mijn pensioen. Sterker nog, ik ga straks het nieuwe jaar in met een toegenomen vertrouwen in de mensheid. We gaan – ik weet het zeker - een mooie, vandalismevrije jaarwisseling tegemoet.

U allen wens ik een prachtig 2015.