De reddende pil

Dit is een waar gebeurd verhaal. Aannemer Arie S. verkeerde in paniek toen zijn vrouw Marie over de grond kroop van de pijn. Uiteindelijk vond hij het te gek worden – het was inmiddels 10 uur in de avond – dus belde hij de dokter. Nadat hij de vrouw van de dokter had uitgelegd, dat het heus wel erg was, kwam de dokter aan de lijn. Zijn advies luidde: ”geef haar een paracetamol en een glaasje warme melk en als het morgen nog niet over is kom ik wel even langs”.

Dit voorval was al enige tijd achter de rug. Marie was opgeknapt en het leven ging door. Het was een regenachtige avond in het najaar, toen bij Arie S. de telefoon ging. Het was de dokter, duidelijk in paniek. “Arie kan je direct even langs komen want de WC loopt over en het stroomt de gang in”. Het bleef even stil. Toen antwoordde Arie: “gooi er maar een paracetamolletje in, dan kom ik morgen wel even kijken als het nog niet over is”.

Dit waargebeurde verhaal schoot mij te binnen toen ik de diverse krantenartikelen combineerde. ‘Spoedeisende hulp laat doodzieke patiënt naar HAP komen’. ‘Invalide vrouw wordt huishoudelijke hulp door gemeente ontzegd’. ‘Minister gaat toch vrije artsenkeuze beperken’. ‘Toch extra geld voor Grieken?’ Vrijwilligers worden dagelijks geconfronteerd met de angst en onzekerheid van mensen. En ik begrijp ze, als ik zie wat de hoogte van hun inkomen is en wat daar van over blijft.

Overigens ben ik van mening dat de dijken versterkt moeten worden.