De tattoo-man, de cabrio en de ijssalon

Buiten de ijssalon stond ik in de schaduw van een ijsje te genieten, toen er een cabriolet stopte. Er stapte een man uit met zijn race bril op het voorhoofd, driekwart broek en T-shirt met te korte mouwen. Van top tot teen voorzien van tattoos, vandaar die korte mouwtjes natuurlijk. Aan zijn zelfverzekerde tred kon je zien: die heeft het gemaakt. In ieder geval dacht hij er zelf zo over.

De man betrad de ijssalon, om er vervolgens na korte tijd weer uit te komen voorzien van een overvol hoorntje met drie bollen ijs en een forse toef slagroom. Dat paste wel bij hem. Hij liep richting de parkeerplek van zijn cabriolet, toen plotseling een deel van het torentje ijs met slagroom er af viel en via shirt, hand en sandaal op de stoeprand belandde. Dit leek mij niet in overeenstemming met zijn waardigheid. Hij probeerde er nog het beste van te maken door snel aan het geheel te likken. Hij nam een flesje water uit de auto en spoelde de opgelopen schade af. Je zag dat het een deuk in zijn image moest zijn. Gelukkig waren er geen dames in de buurt.

Eerste gedachte: “thuis maar een schoon shirt aantrekken voor we op jacht gaan?”. Of moest hij de kinderen ophalen? De cabrio zoefde weg. Die toren van ijs en slagroom zal ‘m nog lang heugen. Dit is het meest opwindende tafereel dat een Krimpense zomerdag oplevert.

Overigens ben ik van mening dat de dijken versterkt moeten worden.