We hebben vele rollen te vervullen in ons leven
De column van Lourens Portasse
3 oktober 2015 Lourens Portasse
We hebben vele rollen te vervullen in ons leven. Een aantal zijn onontkoombaar en niet vrijwillig. Zo wordt je geboren als zoon of dochter. Zelfs als je je ouders niet wenst, dan nog blijf je hun kind. Als er meer kinderen in het gezin komen dan wordt je vanzelf ook broer of zuster. En oom of tante, neef of nicht.Het Nederlanderschap is vaak ook niet onze keus, maar in onze schoot geworpen door geboorte.
Soms hebben we iets meer keus, voor wat betreft andere rollen. Buurman is er zo een. Wil je iemands buurman niet zijn, dan kun je verhuizen. Je hebt ten minste een keus. Het ouderschap is hopelijk ook een keus en een levenslange rol.
Daarnaast zijn er nog andere rollen, die bijvoorbeeld te maken hebben met ons werk. In ons werk gaat het dan om onze beroepsrol. Bouwvakker of hoofd financiën, kleine zelfstandige of therapeut.
In onze relaties zijn we, vergeleken met de anderen, de stille, de prater, de verzoener, de drukke, de grapjas, de verleider, de trooster, de sociale agenda bijhouder, de schreeuwer, de denker, de geldverdiener of de degene met het gat in de hand. Veel rollen, veel functies, veel gedragingen. Het zijn er veel, maar ze komen en gaan, ze zijn soms aan mode onderhevig en zijn soms afhankelijk van leeftijd of ervaring.
En plots lijkt het er op dat de overheid vindt, dat we niet genoeg rollen vervullen in ons leven. Niets is mag meer vanzelfsprekend en vertrouwd zijn.
Weg met de rol van niet kiezende Nederlander.
Weg met gas van hét gasbedrijf. Gij zult kiezen.
Weg met hét elektriciteitsbedrijf. Gij zult kiezen.
Weg met hét vertrouwde ziekenhuis. Gij zult kiezen.
Weg met dé burgemeester. Gij zult kiezen of toch eigenlijk weer niet. Effe niet duidelijk.
Weg met hét ziekenfonds. Gij zult kiezen.
Wie die rol van “keuze maker” niet kan, wil of durft te spelen wordt wel van overheidswege ingedeeld. Dan doen ze net of u heeft gekozen. En dan is daar nog de rol van de bange burger. Dat is nieuwste rol, die wij in ons repertoire zullen moeten opnemen. Bang voor aanslagen, bang voor terroristen, bang voor tassen op het perron, bang voor zich anders gedragende mensen. Bang voor vluchtelingen. Meld een verdacht persoon of pakje. De angst is nu de nieuwe raadgever. Een soort van “method acting” : Je inleven in je nieuwe rol.
Binnenkort moet u niet verrast zijn als iemand tegen u zegt: “U zou toch wat angstiger moeten zijn, want de rol van nonchalante levensgenieter past niet meer in deze tijd”. En wie deze nieuwe rol niet wenst te spelen is natuurlijk per onmiddellijk verdacht. Moet zich verantwoorden.
Gij zult angstig zijn. Gij zult nooit meer de oude zijn.
