Ik wil over 20 jaar...
De column van Lourens Portasse
30 januari 2016 Lourens Portasse
Ik wil over 20 jaar geen bekroonde boeken tegenkomen in De Wereld Draait Door en in de boekbespreking op de Lokale Omroep Krimpen. Geen boeken die de adembenemende, ontroerende en strijdvaardige verhalen vertellen over de kinderen die nu, in 2016, als vluchteling naar Nederland kwamen. Hoe zij moesten vechten om hier te mogen blijven, over de strijd tussen God en gebod, over seks, drugs en rock en roll. Over discriminatie en seksuele onderdrukking. Ik wil die boeken in 2036 niet in de winkels zien liggen.
Dus geen boeken met titels zoals: ‘Knielen op de scherpe steentjes van het vluchtelingen pad’ of ‘Onveilig en Alleen’ .
Wij, als Nederlanders, hebben vanaf vandaag de kans om die boeken niet geschreven te laten worden. Wij hebben de kans om eens op een omgekeerde manier geschiedenis te schrijven. Namelijk door de kracht van saaiheid en vanzelfsprekendheid. Vanaf nu leert jong en oud zo snel mogelijk de Nederlandse taal. En natuurlijk ook wat Engels en misschien wat oorsprongstaal. Lessen worden gegeven door professionele leerkrachten en soms met hulp van vrijwilligers. Lijkt me niet meer dan normaal.
Vluchtelingen worden niet opgesloten, bestolen van bezittingen door de overheid of monddood gemaakt. Het aantal zelfmoorden moet beperkt blijven. De opvang, begeleiding en hoop op de toekomst moet zo vanzelfsprekend zijn dat er een zekere mate van saaiheid optreedt.
Als er dan toch over 20 jaar door één van de vluchtelingen een boekje wordt geschreven, dan het liefst een mooi uitgegeven dichtbundeltje, met als titel: ‘Verzet tegen saaiheid’ .
Het eerste gedicht begint dan met de regels:
Oh het was zo saai in Nederland.
Geen bommen en moordpartijen.
Wel regels en wetten.
Een saaiheid die soms verzet opriep.
Maar daarover later
Dus laten we ons wat gematigd gedragen. Minder schreeuwen, stoppen geweld en geen varkenskoppen. Want dit is het moment om te voorkomen dat die vluchtelingen bestseller ooit geschreven wordt en dat we pas over 20 jaar ontroerd raken door de verhalen over nu.
Want de wijsgeer Qusvetti zei het al:
"De tijd om ontroerd te raken is nu, niet later”
