Bijna is het jaar weer ten einde

De kerst is voor je het weet alweer voorbij. Ze vallen trouwens beide op een willekeurig gekozen tijdstip. Jezus is eigenlijk geboren in Augustus. En vroeger was Koninginnedag op de verjaardag van de Koningin. Toen op de verjaardag van haar moeder. Nu, met die nieuwe Koning, weet ik het niet eens meer precies. Waarschijnlijk weer op een willekeurig gekozen tijdstip.

Niet het moment zelf heeft betekenis, maar de betekenis, die wij eraan geven is belangrijk. Wanneer dat moment is, doet er niet toe.
Kerstmis in augustus? Oud en nieuw in oktober? Je verjaardag een dag later? Een jaar vroeger ontmaagd worden? Tien jaar later sterven? Het is maar net wat je belangrijk vindt. Het is maar net welke jaartelling je gebruikt.

Vroeger, heel vroeger, was reizen in Nederland reizen in de tijd. Menig dorp of streek had zijn eigen tijdrekening. En die tijden waren, natuurlijk, allemaal verschillend. Reizen in Europa of de Verenigde Staten gaat nog steeds gepaard met het verzetten van de klok. Het is maar net wat er is afgesproken.

Dus maak de dagen gerust langer als je verliefd bent. Maak de dagen korter als je vol van verdriet bent. Bang om niet oud genoeg te worden, prop dan meer in een jaar dat eigenlijk is toegestaan. Laat het jaar maar eindigen op het moment, dat het je uitkomt. Want straks, geveld door alzheimer, zijn de dagen eindeloos, vergetenloos, meedogenloos en onbekender dan ooit.

Een oud jaar vol spijt en misschien wel vol van oprechte moed.
Het komend nieuw jaar nog vol van alle tijd:
Bezoek het graf.
Kus het nieuwgeboren kind.
Wees minder laf dan voorheen.
Gooi weg wat weg moet.
Luister niet langer naar die grote bek van jezelf en luister niet langer naar die grote bek van anderen.
Bepaal zelf hoelang het nieuwe jaar gaat duren.
Neem de tijd in eigen hand. En neem de ander mee op reis.
De tijd zal het u leren.

© Lourens Portasse 2016