Zondagsrijder

Zondagsrijder. Ja, ja ik weet dat Zondagsrijder geen woord van het jaar is geworden. Het is een woord dat ik trouwens nog maar zelden hoor gebruiken. Het is bijna een vergeetwoord. Maar toch kom ik die zondagsrijders rond deze dagen van Kerst en Nieuwjaar vaak tegen. Namelijk met name in de supermarkten van Krimpen aan den IJssel.

Voor ik verder ga met mijn verhaal eerst even de definitie van een zondagsrijder: weggebruiker die een vervoermiddel (voornamelijk auto, maar ook bijvoorbeeld paard, bromfiets) met een kennelijk zo gebrekkige rijtechniek gebruikt, dat het erop lijkt alsof hij-zij alleen op vrije dagen voor het plezier wel eens een rustig ritje maakt en verder geen rijervaring in het wegverkeer opbouwt.

Laat ik u hierbij officieel melden dat vanaf nu ook mannen met een winkelwagentje ook tot de ‘zondagsrijders’ behoren. Deze mannen komen normaal namelijk nooit in de supermarkt. Maar rond de feestdagen, zoals nu rond kerst en oud en nieuw, komen ze opeens massaal tevoorschijn. Ze komen natuurlijk samen met hun partner, vrouw, man, nieuwe vriendin, geheime minnares, opeens winkelen in mijn supermarkt.

Ze weten duidelijk de weg niet.
Ze weten niet waar alles ligt.
Ze weten niet zich te gedragen.
Ze gaan met andere zondagsrijders in gesprek en blokkeren de gangpaden.

Het ergste is volgens mij dat die zondagsrijders te luid, te vaak, te onvriendelijk zich bemoeien met het winkelgedrag van hun partners. Opeens moet er grotere worst, goedkoper zeeppoeder, lekkerder bier en ander vlees in het winkelwagentje gelegd worden. Hij die geen winkelwagentje kan besturen gaat de beroepschauffeur uitleggen hoe er gewinkeld moet worden. Trouwens, mijn grootste ergernis is toch dat die supermarkt zondagsrijder gewoon in de weg loopt, niet opschiet, tegen je schenen aanrijdt en alles moet vragen in plaats van even rondkijken.

Ik hoor graag hoe deze tsunami van supermarktzondagsrijders is aan te pakken. Ik heb helaas geen oplossing.
Maar aan het eind van het jaar geeft het me een opgelucht gevoel mijn ergernis bij u, luisteraar van de Lokale Omroep Krimpen achter te mogen laten.

Tot volgend jaar.

© Lourens Portasse