Foutje bedankt

Burgemeester Martijn Vroom behoort niet tot de elite. Of we daar even goede nota van willen nemen. Hij is het zat dat mensen hem zien als iemand van de 'hogere kringen'. Daar kan ik me iets bij voorstellen. De edelachtbare ergert zich vooral aan de eigentijdse volkstribuun Thierry Baudet. Hij verwijt de elite dat ze geen boek leest. Of ooit heeft gelezen. Om aan te tonen dat Baudet in dit opzicht uit zijn nek kletst, zette de burgemeester een boodschap op facebook. Had 'ie niet moeten doen. Had 'ie niet moeten doen! Heel toevallig, bijna per abuis, fotografeerde hij ook nog enkele van zijn vroegere studieboeken op het leestafeltje. Onschuldige werkjes zoals een leergierige student die vroeger wel las. Over fascisme en nazisme. De taal van het Derde Rijk en Nazi's een waarschuwing.

Een verwijzing naar Forum voor Democratie? Hoe haalt u het in uw hoofd? Het is waar, Baudet stoot soms teksten uit die in binnen- en buitenland vooral door dubieuze typen worden gebezigd. Maar dat is dan ook alles. Honni soit qui mal y pense. Enig verband tussen het gedachtengoed van Forum en bewegingen als nazisme en fascisme, had de burgervader niet bedoeld. Hoe zei Rijk de Gooijer het ook weer? ”Foutje, bedankt”. De verrassende verkiezingszege van de zelfingenomen dandy Thierry kreeg dankzij ons aller burgemeester plotseling een lokaal staartje. Het presidium van de gemeenteraad, de verzamelde fractieleiders, eiste opheldering. En die kwam. In een uren durend onvriendelijk gesprek met de Stem van Krimpen en Leefbaar Krimpen maakte Vroom zijn excuses. Onder stevige druk van zijn opposanten zag hij alsnog het licht. En natuurlijk is hij bereid te praten met dorpsbewoners die zich door hem beledigd voelen.

Wat je noemt een schoolvoorbeeld van de sorry-cultuur, die in de plaatselijke en landelijke politiek al jaren populair is. Die heeft trouwens al menig bestuurder en volksvertegenwoordiger op wachtgeld gezet. En precies dat is wat volgens een groep diehards in de gemeenteraad ook in Krimpen aan de IJssel zou moeten gebeuren. Vroom moet het veld ruimen, vinden zij. Ze weten ongetwijfeld dat niet zij, maar de minister daar over gaat. Het zal dan ook zo'n vaart niet lopen, lijkt me. Maar ze kunnen het de geplaagde burgemeester nog verdraaid lastig maken. En ik vermoed dat ze dat terdege van plan zijn.

Dat is dan een kwestie van eigen schuld, dikke bult. De vermoorde onschuld spelen – kom op. Dat geeft geen pas voor een overheidsfunctionaris. Het heeft er alle schijn van dat de voormalige student theologie, die ooit de ambitie had predikant te worden, zijn eigen adagium even uit het oog verloor. “Bij theologie leer je zorgvuldig te luisteren, mensen serieus te nemen” zei hij op 3 mei 2016 in een vraaggesprek met het magazine van de Vrije Universiteit Amsterdam. Dan merk je “hoe belangrijk emoties zijn” en kun je “uitfilteren waar het nu eigenlijk om gaat. Allemaal dingen waar ik nu veel aan heb...... politiek is 90% emotie en 10% inhoud.”

Ik zou bijna zeggen 'Martijn, Martijn, had nou toch wat beter naar je eigen motto gehandeld.' Als het de bedoeling was met die ongelukkige facebook- actie Thierry Baudet te ontmaskeren als een fellow-traveller van politici en intellectuelen met aanvechtbare opvattingen, had je kunnen scoren. Het pakte anders uit. Maar vooruit, 'een burgemeester is ook maar een mens', heb ik in de reuring over 'het slippertje van Vroom' wel horen zeggen. Helemaal waar natuurlijk. Zij het dat meestal niet hij, maar anderen menen te weten waar de man burgemeester wordt en omgekeerd.

Ongewild werd de burgemeester misschien even verblind door de uitstraling van die nieuwe ster aan het Hollandse firmament. Of wellicht was het de wiekslag van De uil van Minerva die hem het zicht op de werkelijkheid tijdelijk ontnam? Hoe het ook zij, een neutrale heroriëntatie op de recente geschiedenis – even nakijken hoe het ook weer zat – kreeg onverwachts een boemerang effect. En hoewel onze planeet opwarmt, zo zelfs dat we op een Elfstedentocht niet meer hoeven te rekenen, kwam de burgemeester van Krimpen aan den IJssel op glad ijs terecht. Maar... tenzij hij alsnog met open ogen een wak inrijdt, blijft hij volgens mij wel op de been.

Ik wens u, beste luisteraars, een plezierig weekeinde. Tot de volgende keer.