Klein bier

Vergeleken met het bedenken van wetten en regels zoals dat bijvoorbeeld in Den Haag en Brussel gebeurt, lijkt het besturen van Krimpen aan den IJssel klein bier. Lijkt, zeg ik, want rond de 30.000 inwoners tevreden stellen en te vriend houden, is natuurlijk geen sinecure. Het vraagt van onze dorpspolitici een stevige inzet. En deskundigheid. En toewijding. En het besef dat ze gekozen zijn. Dat ze doen wat ze doen, namens u en mij. Wordt dit een verhandeling over Lokaal Besturen? Nou, nee. Eigenlijk meer een poging te begrijpen waarom sommige inwoners niet begrijpen – of niet willen begrijpen – wat we in dit dorp met huisvuil doen. Ja, u hoort het goed: huisvuil.

We begeven ons nu op het terrein van wethouder Kirsten Jaarsma, want zij heeft huisvuil in haar portefeuille. En dat zullen we weten. Als portefeuillehouder is haar gemeld dat een toenemend aantal dorpsgenoten zijn vuilniszak, dan wel grofvuil, naast de ondergrondse container zet. Naast! Het moet niet gekker worden. Zo denkt de wethouder er ook over. We wonen hier per slot van rekening niet in de wonderschone Italiaanse stad Napels, waar het huisvuil bij tijd en wijle wekenlang op straat ligt te rotten en te stinken. Met de complimenten van de maffia. De wethouder mag zich gelukkig prijzen dat ze haar functie niet in Napels uitoefent. Daar zou ze zich wel twee keer bedenken alvorens te doen wat ze hier – zonder gevaar voor lijf en leden – wel kan: een boete zetten op wangedrag van de vuilnis aanbiedende dorpsgenoot.

Wie denkt dat hij of zij in dit opzicht boven de wet staat, mag het ronde bedrag van € 95 overmaken. Vooropgesteld dat een boa (buitengewoon opsporingsambtenaar) of een gemeenteambtenaar de boosdoener heeft geïdentificeerd. Zo mag ik het horen. Wie bewust van uw en mijn openbare ruimte een rotzooi maakt, moet maar dokken. Lijkt me trouwens ook een prima regeling voor lieden die hun hond laten c.q. lieten poepen op het pas aangelegde strand bij de surfplas. Hoe haal je het in je hersens? De brave huisdieren mogen er niet eens komen. Zij kunnen er als vanzelfsprekend niets aan doen. Hun onverschillige baasjes daarentegen wel degelijk. Nou, betalen dan maar. Voor alle duidelijkheid: ik vind honden leuke dieren.

Minder leuk is het dan weer wanneer je 's avonds net je biefstukje aansnijdt en er wordt aangebeld. Als het de buurvrouw niet is, loop je grif de kans een goed gebekt type in strak gesneden kostuum te treffen, dat je een product of dienst wil aansmeren, dat je in nog geen honderd jaar in huis wilt hebben. Als het aan Leefbaar Krimpen ligt, komt er in ons dorp een verbod op deze vorm van verkoop aan de deur. De partij streeft naar een algemeen ventverbod. En ook hier ligt een taak, zo wordt gedacht, voor boa's van de gemeente. Kunnen ze meteen ook van die louche kerels weren, die je schoorsteen willen vegen tegen een tarief waarvoor je een kleine auto kunt kopen.

Misschien kunnen de gewaardeerde boa's ook eens in actie komen tegen automobilisten die iets te enthousiast door de Krimpense straten racen. En laten we elkaar geen mietje noemen: meestal gaat het om jonge gasten. In een vergrijzend dorp met veel inwoners, die in een rustig tempo hun rollator naar de overzijde van de straat sturen, zou kalmer rijden de onstuimige generatie niet misstaan. En wie, zoals ik, tegenover een basisschool woont, weet hoe ook het peutervolkje soms door auto's in het gedrang komt. Kortom, die boa's krijgen het nog druk. Als je het mij vraagt mogen ze ook automobilisten in de kuif pikken, die tijdens de spits met gezwinde snelheid allerlei dwarsstraten als sluiproute gebruiken. Sommigen van hen scheuren zelfs zonder blikken of blozen tegen de rijrichting in, in straten waar een-richting-verkeer geldt.

Er valt kortom, nogal wat te handhaven in Krimpen aan den Ijssel. Wethouder Jaarsma heeft al voorgedaan hoe je dat doet. En goed voorbeeld doet goed volgen, zeggen ze. Reuze benieuwd of we over pakweg een half jaar verbeteringen kunnen zien.

Ik wens u, beste luisteraars, een plezierig weekend. Tot de volgende keer.