Hij, zij en het

Is Ingrid Katharina van Engelshoven, onze minister van onderwijs, cultuur en wetenschap, nu een man of een vrouw? Ik vraag me dat af, omdat ik tot voor kort, afgaande op haar uiterlijke kenmerken, toch warempel dacht dat ze een vrouw was. Maar daar sla ik misschien de plank mis.

En dat ligt niet aan mij. Van Engelshoven zelf maakt er namelijk een potje van. Ik vermoed natuurlijk, net als u, dat zij geslachtelijk gesproken van andere makelij is dan ik. Maar in haar of zijn opperste wijsheid zaait de minister verwarring. Niet echt over háár geslacht natuurlijk. Maar over dat van Barbie, Ken en andere kinderidolen.

Het bewindspersoon – om maar eens even elke geslachtsvoorkeur te vermijden – roept speelgoed- fabrikanten op om het speelgoed in hun collectie 'onder de loep te nemen'.

Dit hoogst eigenaardige verzoek is bedoeld om alle rolbevestigend speelgoed uit te bannen. Rolbevestigend speelgoed. Hoe krijg je het uit je strot? Volgens het merendeel van de mensheid – dit durf ik zonder wetenschappelijk onderzoek wel te stellen – is er een wezenlijk verschil tussen jongens en meisjes, vrouwen en mannen. En die hebben wel degelijk in allerlei opzichten hun eigen voorkeuren.

Vooral de laatste jaren leren we dat er ook talrijke varianten zijn. Mooi toch? Naarmate we er meer van begrijpen kunnen we er beter rekening mee houden. Alle mensen hebben gelijke rechten. Hun geaardheid heeft daar niets mee te maken. En er is zeker geen reden om spastisch te doen over uitgesproken jongens- of meisjesspeelgoed.

Zoals we deze winter niet met z'n allen in hetzelfde mantelpakje willen paraderen of in dezelfde jeans met geruit colbert, hoeven we ook niet over één kam geschoren te worden. Er zijn nu eenmaal verschillen. Dat een meisje niet uitsluitend kapster, juf of verpleegkundige kan worden, wisten we al. En die meiden zelf toch wel als eersten?

Pipi Langkous is niet het enige meisje dat ondeugende jongensstreken uithaalde. En in haar tijd was premier Golda Meir niet de enige vent in het Israëlische kabinet. Mata Hari stond indertijd haar mannetje en gezelliger travestieten als in de Amsterdamse kroeg De Lellebel heb ik eigenlijk nooit gezien.

Ik bedoel maar: iedereen die bij zijn of haar volle verstand is, kent de verschillen, overeenkomsten en varianten van de diersoort mens, waartoe u en ik behoren. Waarom dan toch anno 2019 genderneutraal tot norm verheffen?

Zoals te doen gebruikelijk, kent de gekkigheid weer geen grenzen. Ze grijpt als een epidemie om zich heen. In Frankrijk bijvoorbeeld komt in winkels een einde aan de indeling 'jongens' en 'meisjes'. In folders zijn advertenties per sekse niet langer toegestaan.

Ronduit bizar en in hoge mate belachelijk is dat Frans winkelpersoneel straks ouders niet meer mag vragen “Is het voor een jongetje of voor een meisje.?” We gaan ons personeel opleiden om te vragen wat het kind zelf wil. Aldus citeert AD-Frankrijk-correspondent Frank Renout een bestuurder van de Federatie van speelgoedwinkels.

Hoe heeft het in vredesnaam zo ver kunnen komen? Dat vragen o.a. de VVD, ChristenUnie en PVV zich in de Tweede Kamer ook af. Heeft de minister niks beters te doen dan zich met deze flauwekul bezig te houden? Mijn idee.

Die gender-neutraal-freaks in dit land gaan er wel erg gemakkelijk van uit dat ouders tot taak hebben hun kroost op te voeden met correct speelgoed. Het lijkt me een misverstand.

Toen mijn vrouw en ik in een ver verleden onze peuter-zoon voor zijn verjaardag een stoere heftruck cadeau gaven (eigenlijk te duur voor onze portemonnee), was hij dolblij. Nadat hij het werktuig langdurig uitgebreid had bekeken, zette hij het opzij en richtte zijn aandacht op zijn eerdere speelgoed: de kolenkit. Niet wij, maar hij bepaalde zijn keuze.

Met respect voor alle speelse en andere varianten waarmee de natuur ons bij de geboorte zoal opscheept, zou ik willen zeggen: laat iedereen in zijn en haar waarde. En laten we dan ook nog eens nadenken over dat klassieke gezegde: verschil moet er zijn.

Ik wens u, beste luisteraars, een plezierig weekend. Tot de volgende keer.