Een Grieks treurspel

Het had wel iets van een Grieks treurspel. De bijna voltallige, 21- koppige gemeenteraad verzameld in het gemeentelijk amfitheater. Nieuwsgierige burgers zij-aan-zij op de publieke tribune. Als een traag bewegende wolk wentelde de spanning zich door de zaal. Hier en daar werd een geforceerd lachje bijna een masker. Zoals bij de spelen in het oude Griekenland.

Een dag eerder hadden de hoofdrolspelers elkaar getroffen tijdens de Nieuwjaarsreceptie. Helemaal onbevangen was de sfeer toen al niet geweest. Gevraagd naar de politieke weersverwachting voor de komende 24 uur, kreeg ik slechts veelbetekenende blikken toegeworpen. Daar moest ik het voorlopig mee doen.

Dus zat er niets anders op: dinsdag dan maar weer naar de politieke arena. De plek waar de bejubelde samenwerking tussen partijen eind december een roemloos einde vond. Waar dat kleurrijke coalitieakkoord, weet u het nog? – naast elkaar, met elkaar, voor elkaar – om zeep werd geholpen door wantrouwen, irritatie en ander onbehagen.

Dat vroeg om een buitengewoon bijzondere vergadering der wijzen. Er moesten immers helderheid en transparantie komen. Want wat was er nou precies aan de hand? Waar zat de pijn? Was de coalitie op sterven na dood? En zo niet, wat was dan eigenlijk haar status?

Klokslag 20 uur op dinsdag 7 januari 2020 opende burgemeester Vroom de speurtocht naar antwoorden op deze vragen. Met de van hem bekende, bijna nonchalante, tik met de hamer, gaf hij het sein voor de rituele dans van de locale democratie. Hora est, oftewel, het uur is daar. Nu moet de onderste steen boven komen. Maak van uw hart geen moordkuil. Maar hou het wel netjes. Zoiets.

Wat volgde was een verwachte herhaling van zetten. Jullie hebben het tapijt weggetrokken onder de samenwerking. Deze puinhoop is jullie schuld. Wij kunnen er niets aan doen. Wij steken dus geen hand uit. En wij zijn nog steeds boos. Lekker puh.

Even leek het erop dat de partijen zich met hun gelijk in hun loopgraven wensten te verschansen. Maar wie schetst mijn verbazing? Toen de avond vorderde en iedereen zijn of haar zegje had gedaan, werd als het ware de geest van verzoening vaardig over de verscheidene woordvoerders.

Dat was even wennen, want de voormalige coalitiegenoten waren elkaar aanvankelijk niet bepaald om de hals gevallen. Maar een zekere kentering hing in de lucht. En dankzij deze wat ongemakkelijke eensgezindheid kan de aangezochte informateur Tjerk Bruinsma op zoek naar een nieuwe coalitie. Daar waren de partijen het in elk geval over eens. En het college blijft nog even zitten. Gezellig is anders, maar je moet wat.

Zo eindigde met een glaasje sinaasappelsap en een smakelijke snack de avond, die zo'n opgewonden verloop had gekend. Maar waren we hier nou getuige geweest van een Deus ex machina, de geest die op het einde van het klassieke treurspel onverwacht verschijnt om de knoop te ontwarren?

Een spannende gedachte. En ik ben licht geneigd die rol toe te schrijven aan mevrouw dr. Satoe, penningmeester en bestuurslid van de hindoe Stichting Brahmrishi Ashram Netherlands. Precies ja, de stichting die staat te popelen om de veel besproken Big Bear te kopen. Dè steen des aanstoots in de pittigste politieke crisis die Krimpen in jaren heeft meegemaakt.

Mevrouw Satoe maakte gebruik van het spreekrecht. In een kraakhelder betoog, legde ze uit waar haar stichting zich mee bezighoudt. Bovendien wees ze erop dat de voorgenomen aankoop van Big Bear wordt betaald met donaties. Soms afkomstig van mensen die zich hiervoor vrijwillig in de schulden hebben gestoken. Haar conclusie: laat ons svp het gebouw kopen. Wij hebben uitsluitend vreedzame bedoelingen. En de rente op schulden loopt al.

Haar optreden was een coup de théâtre van het zuiverste water. Een even verrassend als doeltreffend optreden, dat volgens mij zijn uitwerking niet heeft gemist. Het kreeg ook nog extra glans door de aanwezigheid van een in exotisch wit gewaad gestoken hindoe priester. Precies de glans, bedacht ik, die een jaar geleden van Kleurrijk Krimpen spatte.

Gepokt en gemazeld in de politiek als hij is, zal informateur Bruinsma straks best een nieuwe coalitie kunnen uittekenen. Hoe kleurrijk die zal zijn, is voorlopig een vraag. Maar met de aanbeveling van burgemeester Vroom in gedachten – met elkaar blijven praten, dan overbrug je alle tegenstellingen – moet dat toch gewoon lukken?

Ik wens u beste luisteraars, een plezierig weekend. Tot de volgende keer.