Het gelijk van dokter Paul
De column van Bert van Oosterhout
7 maart 2020 Bert van Oosterhout
Misschien krijgt onze allereerste huisarts, Paul Marcelis, toch nog gelijk. Hij is al tientallen jaren niet meer onder ons. Maar ooit sprak hij de vrees uit dat virussen vroeg of laat ons, de mens, zullen uitroeien. En waarom niet? Als je ziet hoe snel dat corona-kreng zich van China uit richting Krimpen aan den Ijssel verbreidt, begint het er al aardig op te lijken.
Afgaande op de naam, corona, dacht ik even dat het om een mooie sigaar ging. Voor zover ik weet, bestaat er nog steeds aangenaam rookgerei met die naam. Maar zo onschuldig is het allemaal niet. Wat de Chinezen ontdekten is een met het blote oog onzichtbaar wezen dat ons blijkbaar naar het leven staat.
Dat is niet alleen vervelend. Het is ronduit schandalig. Een van de nietige levensvormen op onze planeet – nog te beroerd om zich gewoon te laten zien – zet massaal de aanval in. Nota bene, op ons, de hoogst ontwikkelde soort op Aarde. Heerser over laagland, bergen, zeeën en oceanen. Superieur aan alle andere diersoorten, die we dan ook met genoegen bakken, braden en oppeuzelen.
Want dat is één aspect van deze overval. Het virus-David daagt onverwachts zijn natuurlijke tegenstander mens-Goliath uit. Met zoveel gebrek aan respect kunnen wij niet omgaan. We kennen de weg naar de maan en naar Mars. Nog even en uit de elektronische revolutie wordt de menselijke robot geboren. Alles en iedereen is maakbaar.
En dan komt daar opeens vanuit China een raar virus onze nachtrust verstoren. Dat gaan we niet goed vinden. Maar wat te doen? Moeten we het Chinese voorbeeld volgen? Hele steden en dorpen, inclusief de wijde omgeving, afsluiten van de buitenwereld? De buitenwereld zal daar misschien niet van wakker liggen. Maar voor de betrokkenen is het natuurlijk héél irritant.
Als het daar nou bij zou blijven, valt er mee te leven. Maar nee. Enkele weken na de ontdekking van het eerste virus in Wuhan doken zijn soortgenoten al in Europa op. Van schrik kregen mensen hier en daar spontaan visioenen van de Dag des Oordeels. Taferelen als van Jeroen Bosch: monsters en vreemde vogels in de Tuin der Lusten en andere rariteiten in verf.
Krijgen de zwartkijkers dan toch gelijk ? Is het einde der tijden nabij? Is de pandemie van het corona-virus soms de aanloop naar een kale, lege Aarde? Ontdaan van de diersoort mens. Vergelijkbaar met het tijdperk waarin de Grote Reptielen het loodje legden?
Eigenlijk best een boeiend gespreksthema voor een verjaardagsfeestje. Gaat het tenminste eens ergens over. Maar ja, we kunnen er wel een geintje mee maken, maar helemaal gerust ben ik er toch niet op. Voorlopig maar goed de handen blijven wassen. En niet alleen na het plassen. Vergeet even niet dat elke deurklink, lichtknop, pinautomaat en boodschappenwagentje in de super, vergeven kan zijn van dat vermaledijde virus.
Intussen heeft iedereen het er de hele dag over. En zoals altijd in tijden van nationale stress, tuimelen op televisie de virologen en ander geleerd volk over elkaar heen om ons uit te leggen wat er precies aan de hand is. Echt geruststellend is het allemaal niet. Wat weten we er nou echt van ? Is het gewoon een broertje van het bekende griep-virus? Waar ik me elk jaar tegen laat vaccineren. Waarom is er dan in heel Europa nauwelijks nog een mondkapje te krijgen, terwijl we bij een griepepidemie helemaal nooit zo'n raar lapje voorbinden?
En hoe zit dat met het Songfestival dat mogelijk helemaal never nooit in Rotterdam aan de Maas zal worden gehouden? Om maar te zwijgen over de Olympische Spelen. Het Europees Kampioenschap voetbal en allerlei festivals, waaronder het jazzfestival in mijn vaderstad Breda.
Trouwens, hoe is het eigenlijk in ons aller Krimpen aan den Ijssel? Tot nog toe zijn we – denk ik, maar wie ben ik – de dans ontsprongen. Opvallend is dat. Zeker als je in aanmerking neemt dat nauwelijks een week geleden het halve dorp nog in Oostenrijk, Zwitserland en Italië op de piste stond.
Daarom kan ik nauwelijks geloven dat het nog lang zal duren voor het eerste slachtoffer zich bij zijn of haar huisarts meldt. En pas op, telefonisch natuurlijk. Want als iedere patiënt zich in het Gezondheidscentrum zou vervoegen, moet daar voor je het weet de hele medische staf in quarantaine. Zandzakken voor de deur. Niemand er uit en niemand er in.
Als dat zou gebeuren heeft dat akelige virus bij voorbaat gewonnen.
Beste luisteraars, een plezierig weekend. Blijf gezond. Tot de volgende keer.
