Een hardnekkig misverstand
De column van Bert van Oosterhout
16 mei 2020 Bert van Oosterhout
Volgens een hardnekkig misverstand wordt het straks, na deze ellendige crisis, allemaal beter. We leven en werken dan met ruim 17 miljoen Nederlanders in een hartstikke fijne, harmonieuze, zorgzame multi-culti samenleving. En het zojuist ontwikkelde vaccin tegen het corona-virus wordt ons op grote schaal toegediend.
De lessen van de voorbije anderhalf jaar hebben we ter harte genomen. Een groot deel van de mensen met een baan werkt van huis uit. Daardoor is het op de snelweg, in de bus, metro en trein zelden druk. Reizen met het openbaar vervoer is eigenlijk best gezellig. Niet in de laatste plaats, omdat iedere reiziger in zijn of haar eigen veilige bubble zit. Dan wel geen anderhalve meter verwijderd van de dichtstbijzijnde medereiziger, maar beschermd met een gezichtsmasker. Zogezegd, de nieuwe boerka.
In de lucht is het niet anders. Tienduizenden vliegtuigstoelen zijn aangepast in de toestellen, waarin de passagiers vroeger nog net niet bij elkaar op schoot zaten. Ruimte zat nu. En dat mag ook wel, want een retourticket Canarische eilanden kost momenteel vier keer de prijs van een jaar geleden.
Op Rotterdam-The Hague airport en Schiphol is van enige drukte geen sprake meer. Sinds 70-jarigen en ouderen geen vliegvakanties meer mogen boeken, hoeven de doorsnee yub en zijn vriendin niet langer voor te dringen bij de gate. Eindelijk gerechtigheid. Zorgt ook tijdens de vlucht voor wat meer rust, doordat de rij voor de wc korter is. Bovendien hoeft de jongste stewardess niet steeds met dikke bleek de plee schoon te maken.
Opmerkelijk is intussen hoeveel medisch en verplegend personeel een vliegvakantie boekt. De verklaring voor dit verschijnsel is simpel. De helden en heldinnen van de intensive care hebben naast hun koninklijke onderscheiding en de stormen van applaus, zonder uitzondering met terugwerkende kracht een aanzienlijke loonsverhoging gekregen. Een vliegticket kan er dus wel af.
Zo stil als de straten kortgeleden nog waren, zo druk is het er nu. Bovendien is het met al die veelkleurige mondkapjes een stuk levendiger geworden dan voorheen. Ook leuk om te zien hoe de mode zich in dit post-corona-tijdperk meester heeft gemaakt van dit nieuwe onderdeel van onze garderobe. Het mondkapje als fashion statement.
Dat in elke regio van ons land intussen één naai-atelier continu mondkapjes moet produceren, lijkt me een van de betere besluiten van het kabinet Rutte-4. Het kan immers niet zo zijn dat we bij de volgende crisis opnieuw langdurig zonder zitten. Bovendien, wanneer we ze zelf maken, zijn we niet afhankelijk van die onbetrouwbare Chinese troep.
Je hoort er niet veel meer van, maar de verdenking is ontstaan dat de bio-industrie de verspreiding van het corona-virus bevordert. De veestapel moet derhalve wijken voor allerhande vleesvervangers. En geloof het of niet, daardoor zal meteen ook de woningnood spoedig de wereld uit zijn. Denk eens aan die duizenden varkens-, kippen-, koeien- en geitenstallen die kunnen worden omgebouwd tot appartementen.
Van het tv-programma BinnensteBuiten weten we tot welke prachtige resultaten dat kan leiden. Dus wat let ons? De veestapel is sowieso te groot. Veel te belastend ook voor het milieu. Veel te veel uitstoot van CO2. Kortom, we kunnen er niet omheen: de toekomst lonkt met vegetarisch en veganistisch voedsel.
Een varkenshaasje van plantaardige oorsprong schijnt prima te smaken. En ik heb me laten vertellen dat een veganistische bal er best mag zijn. Bruine bonen met nep-spek gooit komende winter hoge ogen. Om van erwtensoep met een vlees-vervangende Hema-worst nog maar te zwijgen.
Het is maar een greep uit het Nieuwe Normaal. Nooit eerder heeft de mens in zo'n korte tijd zo drastisch zijn leefwijze aangepast. Psychologen staan er handenwrijvend bij te kijken. Wat je noemt een kolfje naar hun hand. Het duurde mogelijk eeuwen voor de mens zich van de mensaap onderscheidde door rechtop te gaan lopen. Maar er was maar één corona-crisis nodig voor de nieuwe mens opdook.
Aan de buitenkant zie je het nog niet zo. De vóór-corona-mens wijkt nog niet duidelijk af van zijn ná-corona collega. Maar er zijn aanwijzingen dat het nu bijna beteugelde virus wel degelijk zijn genetische voetafdruk heeft achtergelaten.
- Hoe is het anders te verklaren dat eenzame bejaarden in verpleeghuizen tegenwoordig tot vervelens toe bezoek krijgen?
- Dat onze geliefden in state of the art hospices tot en met worden verwend.
- Zorgenden en verpleegkundigen tot de best betaalde beroepen behoren.
- De buren op je letten en je boodschappen meebrengen.
- Jongelui in het openbaar vervoer voor je opstaan.
- De buurjongen je gras maait en je voordeur in de lak zet.
- Alle ceo's van alle multinationals een bonus principieel afwijzen.
- De Balkenende-norm naar beneden toe wordt bijgesteld.
- Alle politieke partijen in de gemeenteraad van Krimpen aan den Ijssel zonder morren of mekkeren, van ganser harte samenwerken.
Sorry, wat zeg je? Of dit allemaal gaat gebeuren? Nou, ik zou er maar niet op rekenen.
Wijlen de schrijver Willem Elsschot zei het immers al, zoals na hem niemand het ooit nog heeft verwoord:....'want tussen droom en daad staan wetten in de weg en praktische bezwaren.'
Waarvan akte.
Beste luisteraars, een plezierig weekend. Houd afstand. Blijf gezond.
