Als een kaleidoscoop

Met de schoolvakantie voor de boeg – eindeloos lijkende weken van zalige rust – was het de afgelopen week in ons aller dorp nu juist verre van kalm. Grote en kleine gebeurtenissen tuimelden als het ware over elkaar heen. Als kleurige facetten in een kaleidoscoop. Het leek wel een ontlading van energie vóór de jaarlijkse uittocht richting Spanje en andere plezierige buitengewesten een aanvang neemt. En er hangt nog steeds een tinteling in de lucht. Alsof er iets bijzonders te gebeuren staat.

Vraag mij niet wat, want ik weet het niet. Wel weet ik dat in een kleine gemeenschap als Krimpen de gebeurtenissen dikwijls navenant zijn. De aanleg van een fietslift op de Algerabrug is er zo een. Het nieuwe systeem verlost fietsers van gesjouw met hun voertuig. Mooi werk en er was dan ook een wethouder bijgehaald om de fietslift te openen. En alsof hij tijdens de Elfstedentocht aan het klunen was, klauterde wethouder Anthon Timm met zijn vehikel de brug op. Chapeau voor de bedenkers van de lift.

Terwijl inmiddels horden fietsers vrolijk fluitend de lift gebruiken, treuren bewoners in de omgeving van het stadhuis om het vonnis dat de gemeentelijke ombudsman Anne Mieke Zwaneveld over hen velde. Inzet was het lot van zwermen duiven die elk balkon, elk zonnepaneel en lijnen vol wasgoed onder poepen. Niet te harden die troep. Weg met die beesten, vinden de bewoners. En daar moet de gemeente voor zorgen.

Die heeft trouwens niet stil gezeten. 850 duiven zijn gevangen. Meer dan genoeg, zou je denken. Mooi niet. De rondvliegende strontmachientjes laten zich niet verdrijven. Ook al niet omdat ze liefdevol door een al te ijverige buurtbewoner worden bijgevoerd. Wat nota bene verboden is. Kort samengevat: de klagende bewoners moeten nu zelf maar iets bedenken om een einde te maken aan het ongerief. Geen applaus voor de ombudsman. Dat moge duidelijk zijn.

Evenmin applaus trouwens voor een zeiler die een week geleden dacht dat hij met opstaande mast onder de Algerabrug door kon varen. Dat kan dus niet. De boot kwam vast te zitten en de mast gaf de geest bij een poging de zeilboot vrij te krijgen. Hoe het verder is gegaan met het vaartuig en zijn niet zo snuggere bemanning, vermeldden mijn informanten niet. Een tikje slordig. Maar goed, de brug heeft het in elk geval overleefd.

En omdat wijlen onze nationale filosoof Johan Cruijff ons heeft geleerd dat elk nadeel z'n voordeel hep, juichen we na het kleine brug-leed mee met DCV. Dat ontplooide een ledeninitiatief om de club financieel gezond te maken. En bingo. Binnen een week was de kas al met 10.000 euro gespekt. Als dat niet de ware dorpsgeest is, weet ik het niet meer.

Die dorpsgeest was een dag of wat later in geen velden of wegen meer te bekennen. Van het ene uur op het andere vonkte de lont van de lokale revolutie. Honderden automobilisten zaten opgefokt in hun automobiel. Gevangen in de langste file sinds jaren. Een rechtstreeks gevolg van de afsluiting van de Nieuwe Tiendweg. Die was trouwens tijdig aangekondigd, dus niets aan de hand. Zou je zeggen. Toch wel, want dat ook de wisselstrook was afgesloten, had even niemand bekendgemaakt.

Alleen de gewiekst klunende wethouder was daarvan op de hoogte. Zo hoor ik. En dat is iets wat ik me nauwelijks kan voorstellen. Heeft 'ie dan eigenhandig de rood-witte verkeersborden geplaatst? Lijkt me sterk. Wat allemaal niet wegneemt dat woedende kreten als puinhoop, gebrek aan communicatie en wanbestuur tot op een kilometer van de Algerabrug te horen waren.

De werkelijkheid is en was dat zich onvoorzien extra werk aandiende. Er moesten duikers worden vervangen. Daardoor moest het werk aan de wisselstrook naar voren worden gehaald. Dat kan gebeuren. Maar laat het dan even weten. En daar schortte het weer eens aan.

Op goeie dagen wil de gemeente nog wel eens van communicatie- middelen anno 2020 gebruikmaken om de goegemeente op de hoogte te brengen van de verwachte malheur. Maar op de communicatieborden, de website en andere middelen bleef het aanvankelijk angstaanjagend stil. Nou, dat hebben we geweten. Sommige automobilisten schijnen nog niet bekomen te zijn van de hoge bloeddruk die ze opliepen.

Natuurlijk begon het vliegwiel van de plaatselijke democratie meteen sneller te draaien. De raadsfracties van Leefbaar Krimpen en de Stem van Krimpen waren er als de kippen bij. Ze verzochten dringend antwoord van het college op niet minder dan 37 vragen over het hoe en wat van de verkeerschaos. Liefst binnen een dag. En desnoods wilden ze de raad naar huis roepen van vakantie, om wethouder Timm eens stevig aan de tand te voelen.

Maar deze 'boosdoener' zag de bui al hangen. Hij maaide Leefbaar en de Stem het gras voor de voeten weg door op sociale media zijn excuses aan te bieden voor het gebrek aan communicatie. Kwestie van even slikken en doorgaan. Als we elkaar zouden tutoyeren, zou ik zeggen: ”Allez Anthon, let toch eens beter op.”

Nou, je zou bijna zeggen: het was me het weekje wel. En er staat ons nog veel meer ongerief te wachten. Reken er maar op, het wordt een hete zomer.

Beste luisteraars, ik wens jullie een goed weekend. Denk aan de anderhalve meter en blijf gezond.