Het is 'n vreemdeling zeker...
De column van Bert van Oosterhout
26 september 2020 Bert van Oosterhout
Het is een vreemdeling zeker. Ja, daar kun je donder op zeggen. Zal het een keer geen vreemdeling zijn. Die verdwaald is, zeker. Ook dat nog. Heeft natuurlijk geen gps. Vraag eens even naar zijn naam. Nou ja, het moet niet gekker worden. Wat kan het mij schelen hoe die vogel heet.
Sorry? Sint Nicolaas? Ha..ha. Maar dat is toch die Spaanse meneer van Turkse afkomst die kleding showt voor de Kringloop? Nu je het zegt, die was hier vorig jaar ook al. Maakte geloof ik, een cruise of zo. Van Spanje naar Krimpen. Meerde aan in de Stormpolder, waar burgemeester Martijn Vroom en de dorpsjeugd stonden te blauwbekken van de kou. Hij had toen trouwens een heel gezelschap meegebracht. Het tiende van de fc Barcelona, hoorde ik. En allemaal zo zwart als roet.
Die bezoeker, zoals bekend een bisschop van de kerk van Rome, is duidelijk een liefhebber van varen. Niets belet hem om met prijsvechters als Ryanair en Easyjet naar het koude noorden te komen. Ruim een uurtje vliegen. Fluitje van een cent. Maar nee, hij kiest voor het zilte sop.
Doet 'ie ook met het oog op Amerigo, zijn schimmel. Hartstikke mooi wit. Nou ja, tot vorig jaar dan. Zachtjes gaan de paardenvoetjes. Trippel, trappel, trippel, trap. Toen draafde Ozosnel op. Hartstikke mooi zwart. Een soort eresaluut aan de nazaten van de tot slaaf gemaakten uit het koloniale tijdperk. Met een tattoo van Frank Boeijen op het linker voorbeen. Weet je nog: Denk niet wit. Denk niet zwart. Denk niet zwart-wit.
Waar nodig, mag ik voor mijn bijdrage aan de zaterdagse pret, graag wat research verrichten. Inzake De Sinterklaas-affaire anno 2020 – zoals ik het jongste toneelstukje in de Krimpense arena heb gedoopt – bekeek ik foto's van de intocht een jaar geleden. Het paard van Sinterklaas was ver te zoeken. Maar wat een feest was het, daar in de polder. Dat gaat dit jaar zomaar heel anders uitpakken.
Wat nu, zul je zeggen, we hebben het toch over een kinderfeest? Jawel, maar dit eeuwenoud gebruik, een hoogtepunt in elk kinderleven. Dat wegens zijn opvoedkundige strekking op menig schilderij is vastgelegd – Wie zoet is, krijgt lekkers. Wie stout is de roe – valt ten prooi aan de tweede corona-golf. En wie zou dat besluit van het college van b&w willen aanvechten?
Niemand natuurlijk. Overigens krijgt corona op dit moment bij voorbaat overal de schuld van. Zelfs als dat vervloekte virus er weinig of niets mee te maken heeft. Zoals nu tot op zekere hoogte het geval is met de intocht van de Goedheiligman. Maar dat wisten jullie natuurlijk al. In Capelle slaat hij een jaartje over. Maar bij ons komt hij wel. Maar ook weer niet. Dat wil zeggen: anders dan anders. En dat ligt niet uitsluitend aan het virus.
Want over de opzet van de intocht zijn en waren niet alle betrokkenen het eens. Om verschillende redenen. In zo'n situatie wil de lucht nog wel eens opklaren, als iedereen open kaart speelt. Geven en nemen helpt ook. Ik kan me vergissen – ja, dat gebeurt. Maar ik ruik bij wijze van spreken een stevige storing in de communicatie tussen betrokkenen. Om in stijl te blijven, eigenlijk een kwestie van Makkers staakt uw wild geraas.
Vrijwilligers gaven er de brui aan. De onvermijdelijke vraag of een Zwarte Piet wel zwart moet cq mag zijn, dook weer op. Altijd goed voor een verhitte discussie. Nou, daar kan de bisschop het mee doen. De dorpsjeugd trouwens ook. Wie moet nu die populaire pepernoten, marshmalllows, zakmessen en i-phones door de schoorsteen gooien? Dat wordt sowieso steeds meer een probleem met al die foeilelijke zonnepanelen op de daken. Het paard van Sinterklaas dreigt verdorie voortdurend zijn benen te breken. En geen verzekering die dat dekt.
Maar terzake. Terwijl de tweede corona golf in razend tempo om zich heen grijpt, houdt de intocht van Sinterklaas in ons IJsseldorp de gemoederen bezig. Ik bedoel maar: altijd leuk om de dingen des levens in perspectief te zien. Dus indachtig de aloude hit Sinterklaasje kom maar binnen met je knecht, vroeg de fractie van Stem van Krimpen het college van B&W een toelichting op de reuring rondom de naderende intocht. De brieven werden gewisseld. De vragen zijn beantwoord. En het laatste woord is nog niet gezegd, denk ik. De lucht boven Krimpen is voorlopig ook niet weer hemelsblauw. Maar toch Hij komt, hij komt, die lieve, goede Sint.
Ik wens jullie een prettig weekend. Houd afstand en blijf gezond.
