Een Griekse vakantie

'Goed gedaan pa.' De majesteit lacht vergenoegd om het compliment van zijn oudste dochter, terwijl hij de PH-GOV, het regeringstoestel, naar de aangewezen gate op de luchthaven van Athene taxiet. 'Ben zelf ook niet ontevreden', merkt hij op. 'Een kalme vlucht van drie uurtjes. Wat wil je nog meer? En nu vakantie.'

Nog vóór het toestel tot stilstand is gekomen, lopen de vrouwelijke leden van het gezin kwetterend door de cabine. Niet lang daarna stappen ze de helikopter in die hen van de luchthaven naar het vakantiehuis van de familie zal vliegen.

De berg bagage van de dames is nog niet weggewerkt, wanneer de smartphone van het gezinshoofd indringend begint te zoemen. De majesteit herkent het nummer van de beller, premier Rutte.

'Hallo Mark, Alex hier. Kun je het weer niet laten?'

'Ja, sorry, dat ik je lastigval, maar we zitten met een probleem.'

'En wat mag dat dan wel wezen'?

'Het gaat om jullie vakantie. Het land spreekt er schande van dat jullie in Griekenland zitten, terwijl hier het aantal corona-besmettingen de pan uitrijst. Ik denk, eerlijk gezegd, dat jullie er niet aan ontkomen zo snel mogelijk terug te vliegen.'

Aan de Griekse kant van de verbinding klinkt een onheilspellend geluid. Het houdt het midden tussen een woede-aanval van een getergde leeuw en een schreeuw van pijn van een aangeschoten buffel. Seconden lang blijft het daarna stil. Wanneer de majesteit zich weer meldt, is zijn stem bijna onherkenbaar veranderd. '

Maar jij bent de premier. En jij vond het toch ok dat we met vakantie gingen. Hier geldt code geel. Dus wat wil je nou eigenlijk?'

'Ja, ik wil niks, maar jouw onderdanen denken daar anders over. Ik neem natuurlijk de verantwoordelijkheid op me. Ik zeg wel dat ik de situatie verkeerd heb ingeschat. Ik hou je zo veel mogelijk uit de wind. Maar vlieg a.u.b. zo snel mogelijk terug.'

De koning is het onschendbare opperhoofd van de Lage Landen. Maar Ruttes wil is wet. Dus hoeven de koffers niet uitgepakt te worden. Over 24 uur is iedereen toch weer thuis op Huis ten Bosch. De een nog chagrijniger dan de ander. En dat het gezicht van de doorgaans opgewekte vorst op zéér, zéér zwaar onweer staat, is een understatement.

Intussen is de PH-GOV, een Boeing 737 Business Jet, vorig jaar voor het lieve sommetje van € 90 miljoen aangeschaft, al onderweg naar Schiphol. Het vorstelijke gezelschap vliegt daarom terug met de KLM. Onze nationale trots waarover deze weken een boeiende serie op tv wordt vertoond. Overigens is dan nog niet bekend dat Amalia en Alexia, bij gebrek aan vliegtickets, lekker even blijven bruinen.

Complotdenkers zullen hier wel weer iets achter zoeken. Kan immers geen toeval zijn. Maar de majesteit laat zich in dit opzicht niet gek maken. Hij heeft nu andere zaken aan zijn hoofd. Het geintje in Griekenland laat weer eens zien dat zijn maatschappelijke antenne niet loepzuiver gericht is. Rutte is verantwoordelijk voor het doen en laten van het staatshoofd. Maar het kan natuurlijk geen kwaad wanneer de majesteit meedenkt.

Als geen ander weet hij het: hoge bomen vangen veel wind. Hij moet dus voortdurend op zijn hoede zijn. Een niemendalletje in augustus liet zien dat hij meer dan ooit op eieren loopt. Samen met Maxima stond hij toen op een vakantiekiekje schouder aan schouder met een Griekse restauranthouder. Meteen stak de gebruikelijke storm van kritiek op. In corona tijden houden we nu eenmaal anderhalve meter afstand van elkaar. Weet je nog wel? Eigen schuld, dikke bult, zeggen we dan.

Dat kiekje in Griekenland was gemaakt 'in de spontaniteit van het moment'. Zo heette het toen het koninklijk paar zich in het openbaar verontschuldigde voor deze domheid. De toonzetting was toen heel anders dan bij de jongste miskleun. 'We zien de reacties van mensen op berichten in de media. En die zijn heftig, en die raken ons.'

Oei, oei, denk je dan. Reacties op berichten in de media? Maar daar gaat het niet om. Dat reisje naar Griekenland was gewoon geen goed idee. De omstandigheden waren er niet naar. De majesteiten maakten rechtsomkeer wegens de ophef in de media. Niet uit bezorgdheid over het uit de hand lopende aantal corona besmettingen.

Eenmaal terug op Huis ten Bosch groeit bij Willem Alexander het besef dat zijn koningschap wel een heel forse deuk heeft opgelopen. Deemoedig in de camera kijkend, maakt hij daarom in een video een knieval voor zijn 17 miljoen onderdanen. 'Betrokken, maar niet onfeilbaar', wordt de slogan.

Mij bekruipt even het gevoel dat hier de monarchie in de verkoop wordt gedaan. Het koningschap is nu eenmaal gebaat bij een zekere mate van magie. Als de vorst zich al te boetvaardig opstelt gooit hij die overboord. Overigens onder de bijval van een groot deel van de bevolking. Die houdt van een koning die 'gewoon' is. Wat 'ie natuurlijk helemaal nooit is.

De 'spontaniteit van het moment', die eerder ter sprake kwam, lijkt van nature bij Willem Alexander te passen. Waarschijnlijk ook bij Maxima. Dat heeft hen en de monarchie een boel goodwill opgeleverd. Maar spontaniteit is geen excuus. Ze mag niet worden verward met slordigheid. En daar begon het deze week verdacht veel op te lijken.

En wat is nu de moraal van deze vakantiezeperd? Wat te denken van deze: tel tot tien en maak in de Hollandse polder niet van elke uitglijer van Willem en Mark meteen een Griekse tragedie. En zeker na de nooit eerder vertoonde excuses van Willem Alexander, zou ik zeggen: kom op, jongens, 'tis mooi geweest. Voortaan beter nadenken en nu verder niet over zeuren.

Ik wens jullie een plezierig weekend. Let op de anderhalve meter en blijf gezond.