Een rondje sparren

Met een beetje fantasie kun je deze studio van de LOK zien als een boksring. Zo heeft Renko Ponsen, die dit geheel een jaar of zeven geleden ontwierp en eigenhandig bouwde, het weliswaar nooit bedoeld. Maar dingen gaan soms een eigen leven leiden. Zo ook deze bron van plaatselijk nieuws, voorlichting en entertainment. Enthousiast gerund door een schare microfoon- fluisteraars en webcam-ridders.

Een van hen en niet de minste, is natuurlijk Terry Mace Hardyman. De redacteur van o.m. dit zaterdagochtend programma Kijk op Krimpen. In Duitse radio en tv-kringen noemen ze zo iemand de moderator - leider van een debating club. Een titel die als geen andere dekt wat Terry dikwijls doet. Richting geven aan een debat voor de microfoon. Onder het toeziend oog van de webcam, zodat niemand ongestraft de middelvinger kan opsteken.

Richting geven, zoals bijvoorbeeld vorige zaterdag. Op zijn verzoek trokken Arren van Tienhoven van de SGP en Larry Köster van D'66 toen, in figuurlijke zin, de bokshandschoenen aan om een rondje te sparren. Geen mooiere gelegenheid, zou je zeggen, om een inmiddels veelbesproken corona-thema voor eens en altijd te verhelderen. Zo niet te rechtvaardigen.

Je voelt 'm al komen: Van Tienhoven en Köster gingen in de clinch over een verschijnsel dat veel Krimpenaren behoorlijk dwars zit: 200 kerkgangers in een zondagsdienst in de Mieraskerk hoewel de landelijke en de lokale overheid al weken met grote nadruk vragen met niet meer dan 30 gelovigen per keer in de kerk samen te komen.

Maar alsof ze ziende blind en horende doof zijn, wandelen een paar honderd volgelingen van dominee A. Kort week na week het kerkgebouw binnen. Waarom doen ze dit in vredesnaam? Iedere Jan met de korte achternaam begrijpt dat hier een onaanvaardbaar risico op besmetting wordt genomen. Ook al treffen de kerkgangers beschermende maatregelen tegen het duivelse virus. Hoe dan ook wordt hier een verkeerd signaal afgegeven. Is het wachten soms op een mene tekel – een onheilspellend teken aan de wand?

Dat moet ook burgemeester Martijn Vroom zich hebben afgevraagd. In zijn hoedanigheid als burgervader aller Krimpenaren, stak hij zijn licht op in het hele kerklandschap van ons dorp. Toch eens horen of dat nou niet anders kan op zondag.

Gegeven zijn overredingskracht en het gewicht van zijn ambt, hadden we uit kerkelijke kring een positieve reactie mogen verwachten. Maar positief zijn tot nog toe alleen de mensen die besmet zijn geraakt. De burgermeester kon onverrichterzake terug naar het stadhuis.

Met name de leiding van de zogenoemde Mieras-kerk en haar aanhankelijke volgelingen volharden in hun houding. Met de Grondwet in de hand. Die garandeert hen immers vrijheid van handelen. En dat doen ze dus, hoewel ze verdraaid goed beseffen dat het iedereen is gegeven naar de letter van de wet te handelen of naar de geest. Zelfs het gezonde boerenverstand in stelling brengen, kan onder deze omstandigheden geen kwaad. Maar niets van dat alles.

Hoog tijd dus voor een rondje sparren in de arena van de LOK. Arren van Tienhoven had laten weten dat hij de poging tot mediation van de burgemeester niet nodig vond. Köster reageerde hierop met de vaststelling dat hiermee een politiek feit was geschapen. Ok, helpers de ring uit. Scheidsrechter Terry op scherp. En dan, hopla, de bel voor de eerste ronde.

Na de inleidende schermutselingen, dacht ik: 'Ach ja, het duel stelt nog niet veel voor. Die gasten moeten even wennen. Van de andere kant, het gaat maar om één kernvraag. Deze: waarom vertikken de gelovigen het om zich aan het dringend advies te houden? Afgezet tegen ruim 1000 zijn 200 kerkgangers dan wel niet zo'n grote groep. Maar nog altijd te groot. Wat is toch het probleem? Dat kwam in de discussie niet uit de verf. Die eindigde uiteindelijk onbeslist met een slappe belofte. De gesprekspartners zullen lief zijn voor elkaar, zal ik maar zeggen.

Voor het zover was zat ik al met het gevoel dat de twee pugilisten – om die chique naam voor boksers maar eens te gebruiken – niet van dezelfde planeet kwamen. Ze spraken niet dezelfde taal. En ze draaiden als de legendarische Rotterdamse bokser Bep van Klaveren om de hete brij. Maar Bep plaatste af en toe nog wel eens een rechtse directe. In de Tuyter daarentegen werd niet gescoord.

Op de vraag, die zowel de burgemeester als veel dorpsgenoten bezighoudt, kwam in de warrige LOK-discussie dan ook geen antwoord. Nou ja, dan niet. Ze kan hoe dan ook nog eens op tafel worden gelegd, daar waar ze thuishoort: in de Mieras-kerk. Het is te hopen dat dat alsnog gebeurt. Vooral in het licht van de allernieuwste ontwikkelingen. En dan graag in het besef dat de gebundelde kennis van Diederik Gommers, Jaap van Dissel en Ernst Kuiper, de wijsheid van één herder en zijn schapen overtreft.

Een goed weekend. Houd afstand en blijf gezond.