Cora's finest hour

Even was Nederland deze week het middelpunt van de wereld. Over de hele globe haalde het anti-avondklok geteisem de tv-journaals. Achter de tralies ermee, zou ik zeggen. En dat is precies wat gebeurt. Het moet maar eens afgelopen zijn. Verder wens ik er geen woord aan vuil te maken.

Helemaal anders ligt dat met Cora van Nieuwenhuizen, onze bewindsvrouw voor Infrastructuur en Waterstaat. Hoewel demissionair, was zij gastvrouw van 's werelds eerste Climate Adaption Summit in Den Haag. Een digitaal spektakel waar iedere zichzelf respecterende regeringsleider aan meedeed. Van huis uit, bij wijze van spreken aan de keukentafel.

Zoals gezegd mocht mevrouw de minister de conferentie in goede banen leiden. Dat legde haar geen windeieren, want gaandeweg de bijeenkomst zag je haar status met sprongen stijgen. Wat je noemt haar finest hour. En dat is natuurlijk mooi meegenomen met verkiezingen voor de Tweede Kamer in het vooruitzicht.

Het was geen toeval, denk ik, dat juist Nederland gastheer was van de prestigieuze conferentie. Omgaan met wateroverlast en alles wat daarbij komt kijken, daar weten wij alles van. Tussen het bidden door polderden monniken al in de Middeleeuwen dat het een lieve lust was. Allemaal om vooral droge voeten te houden. Daar plukken wij nog steeds de vruchten van. Wij kennen de grillen van de natuur. Het ligt dus voor de hand dat we ook weten hoe te handelen wanneer de natuur ons uitdaagt.

En daar ging het in Den Haag om. Niet om het wel en wee van de minister. Politieke krachtpatsers als president Bidens klimaatgezant John Kerry, bondskanselier Angela Merkel, president Emmanuel Macron, premier Mark Rutte, Boris Johnson, de presidenten van India en Indonesië en de Chinese vice-premier werden verondersteld de knip te trekken.

En niet te weinig ook. Het ging per slot van rekening om adaptie – aanpassing. Maatregelen om het broeikaseffect terug te dringen, te stoppen met fossiele brandstoffen en het energieverbruik van ons aller huis te verminderen. Vandaag de dag gaat er 30 miljard euro naar klimaatadaptie. Deskundigen zeggen dat dit ten minste 300 miljard zou moeten zijn. Ga er maar aanstaan.

Die zak met geld is nodig om bijvoorbeeld maatregelen te nemen tegen overstromingen die steeds vaker voorkomen. Let wel, we hebben het niet alleen over de delta waar wij wonen. Buiten onze grenzen rukt de woestijn op. Voorlopig lopen kamelen nog alleen in Blijdorp rond. Maar the times they are a changin, zong Bob Dylan. En hij krijgt gelijk. Kamelen op de Coolsingel, wen er maar aan. En dan hebben we het nog niet gehad over al die branden die prachtige en noodzakelijke oerwouden vernietigen. Inclusief de daar levende dieren.

Het verhaal van de opwarming van onze planeet is een horror story. De gevolgen van de klimaatverandering worden steeds zichtbaarder. Meer regen dan ooit tevoren. Aanhoudende droogte. In kracht toenemende orkanen. Onverdraaglijke hittegolven. Dit alles maakt duidelijk dat aanpassing aan de nieuwe omstandigheden absoluut noodzakelijk is geworden.

Er moesten deze week in Den Haag dan ook harde noten worden gekraakt. En met zoveel politieke en andere leiders en zoveel geestdrift, mocht dat dan ook geen probleem zijn. Maar helaas. De viraal samenklonterende politieke elite beloofde – zoals te verwachten viel – van alles en nog wat. Van keiharde afspraken daarentegen wilden de dames en heren ook deze keer niet weten. Deze eerste Climate Adaptian Summit had vooral als doel ervaringen uit te wisselen, zodat landen van elkaar kunnen leren. Nou, ze waren bij minister Cora meteen aan het goede adres. Het kleine Nederland heeft immers een grote naam op te houden als manager van de elementen.

Wat niet wegneemt dat het effect van deze top voorlopig niet verder reikt dan mooie beloften. Jammer, want ondanks de gesel van Covid-19 trok de bijeenkomst veel belangstelling. Natuurlijk door de eigentijdse manier waarop de ontmoeting vorm kreeg. Maar toch ook omdat de leiders van onze wereld als in koor belijden dat ze de klimaatproblemen serieus nemen. Je moet trouwens wel gestoord zijn om dat niet te doen. Dat die opstelling niet als vanzelfsprekend tot harde afspraken leidt – ik herinner even aan ex-president Trump – valt te betreuren.

Zelfs wie ziende blind is, kan het niet ontgaan dat er meer dan voldoende aanwijzingen zijn dat de Aarde er genoeg van heeft. De uitputting van haar bronnen heeft al te lang geduurd. En het door ons veroorzaakte broeikaseffect heeft aantoonbaar grote gevolgen.

Toch blijven hele volksstammen – voorop de verdwaasde complotdenkers – dit ontkennen. Ik neem aan dat ze dat blijven doen tot het water van IJssel en Lek hen tot de adamsappel is gestegen. Dat wordt nog watertrappelen.

Een plezierig weekend. Blijf gezond.