“Long ago and far away”
De column van Lourens Portasse
2 maart 2004 Lourens Portasse
Soms ben je echt oud.
Soms voelt het alleen maar zo.
Gevoel is ook een werkelijkheid.
Op de televisie de Forsyte Saga.
Ik heb het “origineel” nog gezien, samen met mijn moeder.
Die nieuwe Soames lijkt van geen kant op de mijne van vroeger.
Sneeuw eind februari 2004. En niet zo’n beetje ook.
De Benelux helemaal van slag. Kilometerslange files.
Vroeger was er altijd sneeuw in de winter.
Ik heb nog over de Gouwzee gelopen, samen met mijn vader.
Auto’s reden over het ijs.
Het eiland Marken was bereikbaar zonder boottocht.
Als ik lesgeef en over Bertold Brecht vertel is er niemand, die zelfs maar vaag de naam herkent.
De Berlijnse muur en Oost Duitsland lijken bij een vergeten wereld te horen.
De Vietnam oorlog (toch actueel vanwege de Amerikaanse presidentsverkiezingen) lijkt niet alleen een oorlog uit de vorige eeuw, het is ook uit de vorige eeuw. Long ago and far away
Ik weet en herinner en probeer uit te leggen.
Uitleggen zonder me oud te voelen.
Uitleggen zonder het over “vroeger was het beter” te hebben.
Of over “echter”, of “bewuster”, of “strijdvaardiger”.
En dan die Hitparade of Mega top zoveel.
Van een aantal hits van nu heb ik nog het origineel op LP.
Mijn zoon zegt regelmatig: “ja, ja, zeker weer een nummer uit je jeugd he?”
Artiesten zoals Joni Mitchell, Carole King, The Doobie Brothers, Crosby, Stills, Nash and Young, James Taylor, Carly Simon, Emerson Lake and Palmer worden, samen met mij, oud, ouder, oudst.
Soms treden ze nog op, soms beter dan ook, soms niet goed genoeg meer. Hoe herkenbaar.
Het was kouder, het was hartstochtiger, het was verliefder, het was slanker. De nachten waren langer, de meiden waren mooier, de drank goedkoper en een pakje sigaretten fl. 1,75.
Er wordt meer geld besteed aan borstvergrotingen en Viagra dan aan Alzheimer onderzoek.
Dat betekent, dat er vanaf 2020 een grote groep ouderen rondloopt met priemende borsten en een voortdurende erectie zonder nog enig idee te hebben wat je er mee kunt doen.
Je bent zo oud als de herinnering het toelaat.
© Lourens Portasse
LOK #144, 28 februari 2004
