Shakespeare in de Loet

Ik stel me de lezer van dit boek voor als iemand die tot op zekere hoogte vertrouwd is met de gedichten en toneelstukken van Shakespeare.

Zo begint de inleiding van een bundel met vier komedies van William Shakespeare, die ik uit de boekenkast heb gevist naar aanleiding van het project Shakespeare in de Loet. Wie opgelet heeft, weet dat dit project is geflest.

In januari met enige bombarie aangekondigd, lazen we een maand later dat het ambitieuze plan niet kan doorgaan. Er wordt aan getwijfeld of er voldoende draagvlak is onder de bevolking van de Krimpenerwaard. Bovendien bestaan er bezwaren tegen de plannen van de gemeente een subsidie van € 125.000 beschikbaar te stellen.

Vind je het gek, denk ik dan. En ik wijs qua draagvlak nog even op de openingszin van deze tekst. Vertaal die nu eens naar Krimpenerwaard. Dan komt het erop neer dat in onze omgeving de Engelse dichter, schrijver en acteur William Shakespeare zaliger ten minste zo populair is als – laten we zeggen – Joost van den Vondel, Jacob Cats of Constantijn Huygens. Ik bedoel maar: die worden ook niet meer gelezen. Hoezo, draagvlak?

Wie denkt dat hij in onze polder honderden mensen op de been kan krijgen om mee te werken aan de opvoering van Een Midzomernachtsdroom van Shakespeare, verkeert zelf nog in dromenland. Een veronderstelling die wordt versterkt door de aanname dat het publiek massaal naar de Loet zou stromen. Hoe plezierig het ook kan zijn om in de openlucht van een sprookjesachtig klassiek toneelspel te genieten.

En toch vind ik het jammer dat het niet doorgaat. Stel je nou eens voor: een zachte zomeravond, begin september. We zijn met vele tientallen cultuursnuivers neergestreken in het Loetbos. Op het natuurlijke podium achter de kano-verhuur. Dat fantastische beeld van de mol, kijkt geïnteresseerd toe. Je ziet hem denken: wat gebeurt hier? Het antwoord ligt voor de hand. Initiatiefnemer Theo Ham en zijn artistieke maatjes Randy van Vliet en Kees Dullaart brengen hier vanavond hun productie van Een Middernachtsdroom voor het voetlicht.

Bedoeld als de aftrap van wat een traditie zou kunnen worden. Elk jaar acht voorstellingen in september. Niet alleen een artistieke onderneming. Ook gedacht als 'een leuk project om het wij-gevoel in de Krimpenerwaard te verhogen.'

Ik wil niet de oude brombeer uithangen, maar toen ik deze intenties las, heb ik toch even de wenkbrauwen gefronst. Acht voorstellingen – is dat niet een beetje te optimistisch ? Kijk, natuurlijk komt de familie van iedere acteur – of wie zich zo voelt -naar de prestaties van het familielid kijken. Per slot van rekening staan ze ook elk weekend langs de lijn hun dierbaren toe te brullen. Maar ja, daar vul je nog niet acht keer pakweg honderd plastic toneelstoeltjes mee.

Aldus mijmerend zou ik bijna vergeten dat Shakespeare, die wel wordt beschouwd als de grootste toneelschrijver die ooit in onze gewesten leefde, helemaal niet naar de Loet komt. Zijn gedichten worden nog driftig gelezen. Zijn toneelstukken worden nog aan de lopende band opgevoerd. Maar naar de Loet komen – mooi niet.

De Engelse geweldenaar steekt Het Kanaal niet over omdat niet alleen de hoogte van de gemeentelijke subsidie, maar ook de kwetsbare natuur in de Loet, de speeldata en het gekozen toneelstuk een doorn in het oog zijn van politieke partijen als de VVD en de ChristenUnie. Aan de vooravond van gemeente- verkiezingen zou die opstelling wel eens een boemerangeffect kunnen krijgen. Mij maakt het niet uit. Ik woon in een andere gemeente.

Trouwens wel voldoende dichtbij om te genieten van de Loet. De mol. Wandelpaden in het weelderige groen. Sloten die licht kabbelend door het bos meanderen. Alles welbeschouwd, een uitgelezen decor voor een achtdaags toneelfestival in september. En het komt mij voor dat de betekenis van Shakespeare in de Loet verder reikt dan de dorpsgrenzen. Hoe mooi zou het daarom zijn als alle betrokkenen nog eens zouden nadenken over de aanzuigende kracht van zo'n project. Als inwoner van een aanpalend dorp, hoop ik dat de bard uit Stratford-upon-Avon toch nog eens naar de Lage Landen oversteekt.

Een plezierig weekend.

19 februari 2022
Bert van Oosterhout