Het werk hunner handen

Grijnslachend bekeken een of meer debielen, vorige week, in de nacht van vrijdag op zaterdag, het jongste werk hunner handen. Op de Groenendaal, in Krimpen aan den IJssel voor de ingang van het Gezondheidscentrum, hadden ze zojuist liters witte verf gegoten over het regenboogzebrapad, soms speels gaybrapad genoemd.

Lachen natuurlijk. Om de pret te verhogen kalkten ze er ook nog een tekst bij: NL naar de klote. Zo begrijpen die perverse typen van lhbti-gemeenschap in Krimpen in elk geval dat ze niet welkom zijn. Duidelijke taal van witte hetero's die het hart op de juiste plaats dragen. Van wie sommigen misschien wel een deel van de zondag in de kerk doorbrengen. Je weet maar nooit.

Die verf bleek trouwens niet van topkwaliteit. Geholpen door wethouder Kirsten Jaarsma, kon een reinigingsbedrijf de vuiligheid vrij gemakkelijk wegspuiten. De wethouder noemde 'Deze actie ontoelaatbaar'. En wie zal haar tegenspreken? Nou ja, de daders natuurlijk. Zij worden ongetwijfeld binnenkort in de kladden gepakt. Want de gemeente heeft aangifte gedaan. Dus de politie kan haar recherche beginnen. Voor zover ze daar al niet mee bezig is.

Intussen vraag je je af wat de daders van die discriminerende ververij nou eigenlijk drijft. Niet zo heel lang geleden hadden we dat gedonder met de voorganger van de Mieraskerk en zijn fans. Zij zijn sinds de toenmalige opwinding niet van mening veranderd. Maar ik kan me echt niet voorstellen dat de kwalijke kladschilders in hun kring moeten worden gezocht. Kerkgangers als zij zouden ongetwijfeld een andere ondertiteling hebben gebruikt.

Het was overigens niet voor het eerst dat wethouder Kirsten zich qualitate qua bezighield met de lhbti. In een vorig leven als bestuurder deed ze het ook al. Op donderdagmorgen 11 oktober 2018 hees ze de regenboogvlag. Zo bevestigde Krimpen indertijd in haar persoon de Nationale Coming Out Dag. Lesbiennes , homo's, biseksuelen, transgenders en interseksuelen kregen door dit vlagvertoon de aandacht en waardering waar ze recht op hebben. Simpelweg dezelfde aandacht en waardering waar we allemaal recht op hebben.

Die gedenkdag in het najaar van 2018 was in het leven geroepen door Ronald Plasterk, toen minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap. Hij wilde de sociale acceptatie van de lhbti-gemeenschap bevorderen. Een nobel streven, waartoe in het hele land allerlei activiteiten werden georganiseerd. Het was o.m.. zijn bedoeling dat voortaan op 11 oktober op zoveel mogelijk overheidsgebouwen de regenboogvlag zou wapperen.

Eigenhandig voegde de wethouder indertijd Krimpen aan den Ijssel toe aan de circa 170 gemeenten, die gehoor gaven aan de oproep van Plasterk. Dat was niet zonder slag of stoot gegaan.

Leon Houtzager, vice-voorzitter van het COC Rotterdam en voorheen burgerraadslid voor de VVD in Krimpen, wees er toen al op. “Dat we nu een regenboogvlag hijsen is het resultaat van een langdurig en ingewikkeld proces”, zei de geboren Krimpenaar indertijd.

En hij voegde eraan toe:”Natuurlijk hebben we een Regenboogakkoord liggen. Daar kunnen we altijd op terugvallen. Maar het laatste wat ik wil is dat dit onderwerp tot polarisatie leidt. Dit moet gewoon vanzelfsprekend zijn.” Een vooruitziende blik kunnen we Houtzager niet ontzeggen. En natuurlijk vind hij het prima dat Krimpen aangifte heeft gedaan van de jongste verfkladderij.

Wat niet wegneemt dat in ons dorp een taai gevoel van discriminatie blijft bestaan jegens mensen met een lhbti-profiel. Houtzager en politica Saskia Bijl (Krimpens Belang) hebben er voor deze microfoon wel eens over gedebatteerd. Maar hoe welbespraakt ze ook zijn – in het lhbti-debat kan zelfs de scherpste debater de pijn niet verzachten. Dat blijkt maar weer eens bij die walgelijke actie met de verfbus.

Opvoeden, voorlichten, uitleggen – het helpt allemaal geen bal. Iedereen met een – tussen haakjes – afwijkende seksuele geaardheid, moet rekening houden met discriminatie. Het is een kwaad dat in lengte van dagen niet zal worden uitgeroeid. De verfkliederij was niet het laatste incident. Zonder al te rancuneus te zijn, hoop ik dat de ziekelijke kladschilders worden gevonden.

Een plezierig weekend.

16 juli 2022

Bert van Oosterhout