Opsporing verzocht

Mijn collega-stukjesschrijver Jan Luteijn, ook bekend als burgemeester van Krimpen aan den Ijssel, besteedde kortgeleden aandacht aan ons aller veiligheid. Hij deed dat in het gemeentelijkVeiligheidsmagazine 2023 en in zijn column in de lokale pers. Een mooie geste nu veel mensen de wereld om zich heen als onveilig ervaren. Ook in ons dorp gebeuren dingen die het daglicht niet verdragen. Het is daarom geen overbodige luxe te laten zien wat er wordt gedaan om onze veiligheid te bevorderen.

Het gemeentelijk magazine waarin dit uit de doeken wordt gedaan, ligt bij sommigen van jullie misschien inmiddels bij de oude kranten. Ik gooi per abuis ook wel eens te snel iets weg. Toch maar even terugzoeken dan. In dit geval is de informatie zeker te belangrijk om te negeren.

Onveiligheid heeft veel gezichten. Natuurlijk dat van het geboefte dat bij nacht en ontij inbreekt. Het overkwam ons tientallen jaren geleden een keer. Een heel vervelende ervaring. Neem dat maar van mij aan. Het geteisem was zeker met meer dan één persoon. Hun buit bestond uit een splinternieuwe pick up en wat baar geld. Misschien waren het muziekliefhebbers, denk je dan. Weet je veel. Uiteindelijk was het vervelendste dat het tuig overal met zijn poten aangezeten had.

Tegenwoordig pakken ze het anders aan. Met een uitgesproken voorkeur voor hoogbejaarden, slaan, schoppen en steken ze er op los. Voor een paar euro's, een lullig namaak-zilveren armbandje en een horloge dat al jaren niet meer loopt, rammen ze hun slachtoffers het ziekenhuis in. Wanneer de politie ze te pakken krijgt, komen ze er menigmaal mee weg met een werkstraf op een vrije achternamiddag. Veel mensen hebben dan ook het gevoel dat het Wetboek van Strafrecht een stevige aanpassing verdient. Iets om in het achterhoofd te houden bij de komende verkiezingen.

In elk geval moeten we met z'n allen blijven opletten. Kijk naar het tv-programma Opsporing verzocht en je weet genoeg. En kijk in je krant en lees dat er extra toezicht komt in het Loetbos en het Krimpenerhout. Vandalisme is daar een groot probleem. Het houdt niet op. Vandalisme en erger hangt als een giftige wolk in de samenleving. Om me heen hoor ik dat senioren als ik zich verbaasd afvragen hoe het zover heeft kunnen komen. Een lastige vraag. Ik heb al heel wat antwoorden gehoord. Maar geen ervan kon de malaise van vandaag afdoende verklaren.

Daarom steken ook in ons dorp aan de rivier nogal wat mensen energie en tijd in het bestrijden van kleine en grote criminaliteit. De wijkagent vormt daarbij zowat de eerste lijn. Hij of zij is met collega's verantwoordelijk voor de totale politiezorg. Krimpen telt welgeteld vijf wijkagenten. Ze zijn vaak het eerste aanspreekpunt en een bekend gezicht. Het zijn niet mijn woorden. Ik citeer weer het eerder genoemde magazine.

En dan nu een raadseltje. Let op, opa vertelt. Wie kennen de bewoners van de wijk Kortland-Noord het beste? Hun wijkagent of veldwachter Bromsnor uit de tv-serie Swiebertje? Ja, laat maar zitten. Bromsnor wint op z'n sloffen. En dat is ook zo met veldwachter Flipsen uit de verhalen van Dik Trom en veldwachter Geitebrei uit Pommetje Horlepiep.

Wat voor Kortland-Noord geldt, gaat waarschijnlijk ook op voor de andere wijken van Krimpen aan den Ijssel. Een niet wetenschappelijk verantwoord onderzoekje leerde mij dat geen van geraadpleegde vrienden en kennissen zijn of haar wijkagent kent. Voor alle duidelijkheid, de ondervraagden wonen keurig verspreid door het dorp.

Een kleine bloemlezing uit hun antwoorden leert ons het volgende:

Ken je je wijkagent?

1. Nee, nooit van gehoord
2. Geen idee wie dat is
3. Wel eens iets over gelezen. Maar hoe die nou heet
4. Jaren geleden eens gezien. Ik weet niet eens of hij nog wijkagent is.
5. Echt niet. Al sla je me dood.

Nou, dat liegt er niet om. Als we de antwoorden van mijn mini-onderzoek serieus moeten nemen, staan de Krimpense wijkagenten er niet goed op. In plaats van streng maar rechtvaardig de boosdoeners in hun wijk tot de orde te roepen, zitten ze........ ja, waar zitten ze eigenlijk?

Laten we mijn enquete maar even niet serieus nemen. Als ik mijn vriendinnen en vrienden moet geloven – wat ik meestal doe – is er in ons dorp geen exotischer verschijning dan juist de wijkagent. Je kunt letterlijk iedere mede-dorpsbewoner tegen het lijf lopen. Maar de wijkagent …..... ho maar. Ja, eens in de zoveel weken passeren er weleens twee agenten in een patrouillewagen. Maar of dat nou wijkagenten zijn. Geen idee.

Dit is ongeveer het praatje dat je op een gezellige verjaardag kunt beluisteren, wanneer om welke reden dan ook de wijkagent ter sprake komt. En je vraagt je af, hoe komen onze brave dienders toch aan dit weinig vleiende profiel?

Deze verre nazaten van wat in het verleden de veldwachter was, zijn nota bene opgeleid om in actie te komen wanneer er ergens in het dorp iets mis gaat. Of dreigt te gaan. Bedenk het maar: burenruzie, geluidsoverlast, een hond die met z'n gejank de buurt wakker houdt, hangjongeren, vernielzuchtige pubers, drugs etc. Het is dus wel handig als iedereen weet hoe de lokale koddebeier heet. En hoe en waar hij of zij te bereiken is.

Geen probleem. Twee jaar geleden maakte ik melding van de speurtocht naar 'mijn' wijkagent. Na dagen zoeken kreeg ik haar te pakken. Dat werkt nu anders. Daarom zeg ik: duikel nou even dat Veiligheidsmagazine op. Dan weet je alles.

Een veilig weekend.
28 oktober 2023

Bert van Oosterhout