Een onwrikbaar kluwen

Ik sta voor de kerstboom en denk: wat heeft Ronald Plasterk wat Dirk Van der Borg niet heeft? Ik bedoel maar: wat de een lukt moet toch eigenlijk de ander ook lukken. Toegegeven, de vergelijking loopt enigszins mank. Maar beide heren bemiddelen in een politiek conflict. Het moet al gek lopen wanneer Plasterk zijn opdracht als timmerman van een nieuw landsbestuur niet volbrengt. Of we dat in Krimpen ook van Van der Borg mogen veronderstellen, is me nog niet duidelijk.

Waarom weten we eigenlijk zo weinig over de bemiddeling van Van der Borg? Als het hem al is gelukt beweging te brengen in het onwrikbaar kluwen van haat en nijd, dat de gemeenteraad van ons dorp nu al vele maanden verlamt, had hij het ons best mogen vertellen. Niemand is gebaat bij een constante radiostilte. Heeft hij eventueel achter de schermen uitgesproken vijandige partijen toch nader tot elkaar gebracht, willen we dat ook wel weten. Wij, de inwoners van Krimpen aan den Ijssel, zijn de kiezers, weet je wel. En wij schrijven Transparantie met een Hoofdletter.

Voor zover ik het kan overzien is er overigens geen enkele reden om te twijfelen aan het succes van de bemiddelaar in Krimpen. De CDA-politicus is gepokt en gemazeld in de locale politiek als waarnemend burgemeester en gemeentesecretaris. Bovendien is hij parttime docent Veranderkunde bij het instituut SIOO. (Centrum voor Organisatie en Veranderkunde). Hij kent dus het speelveld, waarop hij – uitgenodigd door burgemeester Jan Luteijn – zijn partij meespeelt. Een speelveld vol hindernissen. Dat is de afgelopen jaren meer dan eens gebleken.

Iedereen heeft inmiddels de klok horen luiden. Waar de klepel precies hangt is een ander verhaal. Maar wanneer 7 van de 21 leden van de gemeenteraad maanden lang niet meer deelnemen aan de raadsvergaderingen, is het grondig mis met de samenwerking in het gemeentebestuur. Dat op 6 juli de voltallige oppositie – Stem van Krimpen, Krimpens Belang en PvdA, – wegliep uit de raadsvergadering, is veelbetekenend voor de irritatie van de gekozen dorpelingen.

Zij voelen zich genegeerd en niet serieus genomen door de coalitie van Leefbaar Krimpen, SGP en CDA. Harde bewijzen daarvoor zijn mij tot op de dag van vandaag niet geworden. Maar dat kan aan mij liggen. Hoe dan ook, wij als kiezers hebben indertijd de raadsleden niet voor de kat zijn viool op het pluche gehesen. Dus ik zou zeggen, aan de slag maar weer.

Een herijking van het begrip respect lijkt me daarbij een goed begin. Als de raad tot op het bot verdeeld is, zoals is gesuggereerd, zal alleen een discussie tot op het bot, de lucht doen opklaren. Een gezellige babbel met een kop koffie bij Tearoom Devon op het winkelcentrum Crimpenhof helpt natuurlijk geen bal. Meer ambitieuze maatregelen zijn nodig. Ik herhaal nog maar even waar ik mee begon: wat Plasterk kan moet Dirk van der Borg ook lukken.

Om tot een dieper inzicht te komen inzake de bedoelingen, bewegingen en opvattingen van alle betrokkenen, legde ik vorige zaterdag het oor te luisteren bij twee raadsleden van de oppositie, Wilco Slotboom (Stem van Krimpen ) en Coen Derickx (PvdA). De registratie van wat ze aan deze radio-bar vertelden druipt als het ware van teleurstelling. Teleurstelling over het gedrag van de coalitie. Het lijkt alsof die de oppositie in een soort cordon sanitair heeft gemanoeuvreerd. “Jullie doen niet mee. Wat jullie van een voorstel vinden, doet er niet toe.“ Voor een goed begrip: dit zijn mijn woorden.

De verbazing van de onpartijdige luisteraar in mij nam met de minuut toe. Het beluisteren van deze oppositionele klaagzang maakte duidelijk dat in de loop van de maanden de scheuren in het bouwsel van de gemeenteraad breder en breder zijn geworden. Individuele raadsleden deden soms verzoeningspogingen. In de wandelgangen. Aan de telefoon. Op neutraal terrein. Buiten de deur. Niets kon het wantrouwen wegnemen.

Tip voor bemiddelaar Van der Borg. Je moet wat. Denk eens met mij terug aan een even treurige ruzie in februari 2020. Het leek toen zo'n aardige expeditie. Ruim twintig gemeenteraadsleden doken twee dagen onder. Even onzichtbaar voor hun achterban. Plaats van handeling was Conferentieoord hotelvilla Heidebad in Epe op de Veluwe.Volgens ingewijden maakt deze herberg zijn landelijke allure ruimschoots waar. Dus bleef vrijwel niemand van de toenmalige Krimpense gekozenen thuis. En jawel – de bospaddestoelen en de hertenbiefstuk bleken niet te versmaden.

Het waren stormachtige dagen. Maar vooral buiten, in de wind. In de eetzaal en aan de toog werd het soms bar gezellig. En dat was precies de bedoeling van het schoolreisje. Masseren wat sinds jaren aan politieke spanning bestond tussen de partijen. Er viel heel wat ongenoegen weg te poetsen. Dus hout op het vuur en de fik in de open haard van het hotel.

De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat het op de lange duur niet heeft geholpen. Dat weten we allemaal. De verschillende bloedgroepen in de gemeenteraad lenen zich blijkbaar niet voor een transfusie. En toch lukt het soms. Per slot van rekening weet je maar nooit of dokter Van der Borg nog een verrassing in zijn medicijntas meedraagt.

Ik wens iedereen alvast een vrolijke Kerst.

23 december 2023
Bert van Oosterhout