Opvoeden? We bedenken straffen, heropvoeden en boetes

Nederlandse troepen in het verre buitenland de vrede handhaven en helpen het land weer op te bouwen.

Die troepen gaan nooit naar landen zoals België, Portugal of Andorra.

Wel naar landen, waar we de laatste jaren graag exotische reizen naar maakten. Om vervolgens de thuisblijvers bij terugkomst te vervelen met licht belerende verhalen over authentieke culturen, oorspronkelijke familiestructuren en dicht bij natuur staande medicijnmannen.

Kom nou toch. Het is gewoon een nieuwe, 21e eeuw manier van blote tieten kijken: och kijk toch hoe de authentieke inlandse zonder schaamte haar gemoed durft te tonen.

Onze Nederlandse soldaten gaan naar verre landen.

Van Korea tot Libanon, van de Balkan tot straks nog meer naar Afghanistan.

Om een stabiele samenleving mogelijk te maken.

Om een niet corrupte overheid mogelijk te maken.

Geweldsuitoefening weer exclusief in handen van het bevoegde gezag.

En dat bevoegd gezag zijn natuurlijk eerst de militairen.

Of die nou uit Ivoorkust, Canada, de USA of Duitsland komen.

En dat gezag wordt natuurlijk ooit weer overgedragen aan, in het westen opgeleide, lokale baasjes. Weg de authentieke cultuur, weg de medicijnmannen en de blote borsten zijn dan definitief verboden, anders komt natuurlijk de financiële hulp uit Amerika in gevaar.

Toch een paar gedachten over die buitenlandse missies van onze jongens en meiden.

In Nederland weten we soms nauwelijks met onze allochtone jeugd en autochtone Lonsdalers om te gaan. We bedenken straffen, strenge straffen, heropvoeden en boetes.

Hoe kan het toch zijn, dat we in exotische buitenlanden wel opvoedend, geduldig en beleefd (thee drinken met stamhoofden) kunnen optreden en geen vertrouwenwekkende acties kunnen ontwikkelen in het eigen land. Waarom kunnen we wel in den vreemde beschaving brengen, maar zijn we thuis een soort van ontwikkelingsland aan het worden.

Je kunt pas voor anderen zorgen, als je in staat bent voor je zelf te zorgen. Of moeten we eerst met anderen oefenen, voordat we het op onszelf kunnen toepassen. Tegelijkertijd lijkt me geen slechte manier.

We zijn blijkbaar bekwaam en gerespecteerd om in andere landen orde op zaken te stellen, aan de menselijke en zakelijke infrastructuur te werken en democratie te bevorderen.

We zijn blijkbaar in eigen land nog steeds niet bekwaam en gerespecteerd genoeg om het hoofd te bieden aan de alledaagse onbeschoftheid, onverschilligheid en zelfs vijandige houding tegen onze eigen samenleving.

Misschien wordt het tijd om buitenlandse organisaties in Nederland toe te laten, die dan hier orde op zaken komen stellen.

Ik ben benieuwd of wij in Nederland het zouden kunnen verdragen als buitenlandse vredestroepen hier orde op zaken kwamen stellen.

Ik laat het aan uw eigen fantasie over welke landen hun troepen zouden moeten sturen.

© Lourens Portasse 2006

LOK #208, 21 januari 2006