Onderweg

Terwijl ik dit schrijf gaat een vlak groen landschap met schapen en lammetjes en af en toe een huis, boerderij of station, aan mij voorbij. Vorige week was ik in Hamburg en kreeg daar een rondleiding waarbij we informatie kregen over de nieuwbouw in het centrum. Hamburg lijkt wel iets op Rotterdam, het hart gebombardeerd, en toch weer opgebouwd.

Maar vanmorgen nog zag ik bergen met toppen waarop poedersuiker was gestrooid, een ruig landschap met grote brokken steen, heide, naaldbomen en heel voorzichtig beginnend bloeiende gele brem. Daar tussendoor liepen schapen, heel veel schapen en af en toe een Schotse Hooglander.

Eerder deze week waren we aan de ruige Schotse kust, met zwarte rotsen, enorme hoogtes en diepe kloven. We beklommen rotspaden langs klaterende rivieren en watervallen. Af en toe rusten we even en keken dan achterom naar het steeds mooier wordende uitzicht. De echte beloning kwam op de top: van de Three Sisters of Glen Coe, de piramide van Prins Albert, the old man of Storr, het centrum van Schotland, en Arthur’s Seat. Zo mooi. Zo indrukwekkende ruimte in alle diversiteit aan kleuren en een enorme uitgestrektheid. Maar ook duizelingwekkende dieptes. Je moet wel even stilstaan voor je de volgende stap zet. Goed kijken welke steen je kan dragen of waar je risico loopt op een uitglijder. Het zette me letterlijk even stil.

Vorige week dinsdagavond gingen we onderweg naar Schotland. Niet met het vliegtuig, niet met de auto, maar met het openbaar vervoer. We houden wel van anders en dus stapten we in Rotterdam op de trein (Eurostar) naar Londen en vanaf daar op de Canelodian Sleeper. Dus in een piepkleine coupe, ik op het bovenbed, Anthon beneden, gedengedeng, gengedeng, wakker worden om 7 uur in Glasgow! Wat een geweldige ervaring en eigenlijk werd het allemaal alleen maar mooier en leuker. In Glasgow hebben we dan wel een auto gehuurd, want we wilden graag zoveel mogelijk zien in deze week. En dat is wel gelukt. Via Instagram hadden we alle trekpleisters aangegeven op Google Maps en natuurlijk ook van tevoren bij vrienden nagevraagd wat aanraders en afraders waren.

Omdat ik, zoals ik u al eerder heb verteld, heel erg van de zonnewarmte houd, had ik bedacht in maart naar Schotland te gaan. Dan is de kans op regen het grootst, dacht ik, en kan het alleen maar meevallen. En dat deed het dus ook. We hebben prachtig weer gehad, wat in combinatie met de mooie natuur ook prachtig plaatjes op heeft geleverd.

Meestal hebben mijn columns een moraal. Na zo’n geweldige vakantie is het weer even omschakelen. Maar misschien is dat ook wel de les die ikzelf heb geleerd. Ik ben in het dagelijkse leven altijd onderweg, onderweg naar een volgende afspraak, naar een volgende dag, een volgend avontuur, een volgende column. Het zou goed zijn als ik meer bewust mijn voeten neerzet op de volgende rots, niet alleen om boven te komen, maar ook om de tijd te nemen om de bloeiende brem te zien, of de rode eekhoorn, of het roodborstje, of het schaap dat ons stilzette op de weg, of het uitzicht……en dan beseffen dat het er allemaal is. Vlak onder mijn neus.