Afscheid en een nieuw begin

Deze week staat in het teken van afscheid, maar ook van een nieuw begin. Afgelopen maandag nam ik in de gemeenteraad van Krimpen aan den IJssel afscheid, als nestor van de raad en natuurlijk ook als raadslid. 12 jaar lang mocht ik volksvertegenwoordiger zijn en dat heb ik met veel trots en genoegen gedaan. Voor mijn inzet kreeg ik van onze burgemeester Harriet Westerijk een lintje. Ik ben voortaan Lid in de Orde van Oranje Nassau. Wat een eer!

In mijn afscheidsspeech keek ik terug op de periode die nu afgesloten is en tegelijk nam ik de gelegenheid waar de nieuwe raads- en burgerleden wat adviezen mee te geven.

Ik vroeg hen om vooral aan inwonerparticipatie te denken en te werken, iedereen wil gezien en gehoord worden, ook de inwoners die hun weg niet naar he gemeentehuis kunnen vinden. Hoe bereik je hen, hoe hou je iedereen aangehaakt? Zo belangrijk, omdat we met elkaar verantwoordelijk zijn om onze gemeente schoon en veilig en leefbaar te houden. Die waarden staan constant onder druk. Ik vroeg hen om in de besluiten na een gedragen meerderheid te zoeken, niet alleen bij de instemming met de raadsvoorstellen voor de helft plus een te gaan. Ik adviseerde om echt te luisteren naar elkaar, over je eigen schaduw heen te stappen als dat nodig is en jezelf durven te laten overtuigen als een ander inzicht op zijn plaats is.

Er zijn nog zoveel uitdagingen in deze gemeente, denk aan de woningnood, de welhaast onmogelijkheid voor onze kinderen om hier te blijven wonen. Maar ook de bouw van een nieuw zwembad, de toekomst van de Tuyter en de verouderde Crimpenhof, het nog steeds ontbreken van een bruisend centrum, de Algerabrug die onmisbaar is maar piept en kraakt. En dan de betaalbaarheid van het alles. De agenda van de nieuwe raad zal makkelijk gevuld gaan worden, daar ben ik niet bang voor. Maar ik ga niet meer een van die 21 zijn die meepraat en meebeslist, voortaan ga ik het van de zijlijn volgen. En dat voelde toch raar.

Ook bij mijn werkgever was er een afscheid. Deze week werd bekend dat Unilever zijn voedingsmiddelentak aan een Amerikaans bedrijf wil gaan verkopen, McCormick. Na 37 jaar voor dit bedrijf werken en er getuige van zijn dat alle mooie Nederlandse merken nu verkocht of afgestoten zijn, valt niet mee. We zetten ons schrap voor weer een nieuwe periode vol onzekerheid. Ik laat er maar een cliché op los: waar een deur dichtgaat, gaat een raam open, of zoiets. Het is altijd goed om te proberen de zaken die je niet onder controle hebt los te laten. Alleen de manier waarop je zelf met veranderingen omgaat, heb je in eigen hand.

Nu ik niet meer in de avonden naar het gemeentehuis hoef, kijk ik uit naar meer tijd en aandacht voor familie, gezin en andere belangrijke zaken in het leven en minder stress, want ja, ook de lokale politiek brengt bij tijd en wijle de nodige spanningen met zich mee.

Zoals u misschien weet, ben ik ook auteur. Dit jaar gaat mijn twintigste boek verschijnen. Ik geniet enorm van het schrijven.

En last but not least: ik ben een van de nieuwe columnisten van de LOK. Ik ga u meenemen in alles wat mij bezig houd en vandaag was de eerste keer. Kan ik gelukkig op deze manier toch nog een beetje meepraten in Krimpen. Fijne zaterdag en tot gauw!

Saskia Oudshoorn